1980-ші жылдардың басындағы жас редакторлардың өмірі
The Last Days of Disco
1998 ж. түсірілген «Манхэттенге қарай» фильмі: Нью-Йорктегі жас редакторлардың өмірі, дискотекадағы таныстықтар, махаббат іздеу және әлеуметтік орта туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1998 жылғы Уит Стиллменнің фильмі
1998 film by Whit Stillman
Сюжет
"80-ші жылдардың басында" Элис Киннон мен Шарлотта Пингресс, Хэмпшир колледжінің түлектері, Нью-Йорк қаласындағы баспагер үшін төмен жалақымен оқырман болып жұмыс істейді. Бір күні кешкісін жұмыс аяқталғаннан кейін олар эксклюзивті дискотекалық түнгі клубқа кіреді, онда Элис өзінің жарнамалық клиенттерін көңілдету үшін клубты пайдаланатын Джимми Стейнвеймен араласуға үміттенеді. Клиенттерді әкелуге тыйым салынған Джиммиді ақырында оның досы Дес Макграт, клубтың менеджері, Джимми мен оның клиенттерін жібергені үшін жұмысына қауіп төніп тұр. Джимми кеткеннен кейін Элис Шарлоттаның кеңесін қабыл алып, екінші таңдауы Том Платпен үйіне барады. Келесі күні таңертең Элис пен Шарлотта басқа редакторлардан өздерінің мансабын қалай жылдамдату керектігін сұрайды. Жалға төлеуге мүмкіндігі болмағандықтан, олар үшінші қыз Холлимен бірге тұрады. Элисдің қарсылығына қарамастан, олар теміржол пәтерінде тұрып қалады. Клубқа оралғанда, Элис Шарлоттаның Джиммиге қатысты жоспарлары бар екенін және Том Элиспен ұйықтағанда ұзақ уақыт бойы қыздан бөлініп кеткенін, бірақ олардың бір түндік қатынасы оны оған қайта оралуға сендіргенін білгенде ренжіді. Дес Алисаны қуып жүреді. Жұмыста Элис Далай-ламаның ағасы жазған буддизм туралы кітапты жариялауға ұмтылады, Шарлотта бұған дейін бас тартуды ұсынған болатын және редакторлардың құрметін алады. Авторы Далай-ламаның ағасы емес екені анықталады, бірақ Элис кітапты оқыған ең жақсы кітаптардың бірі деп санайды. Қазір Джимимен кездесіп жүрген Шарлотта оның және Элистің көрнекті достық қарым-қатынасына сенімді емес. Шарлотта клубтағы әртүрлі достарына Алистің гонореясы бар екенін қатты жариялайды, ол Алис ішуден бас тартқанда оны шығарады. Ол дереу кешірім сұрайды, бірақ Элиске бұл еркектердің оған көбірек қол жетімді деп қарауына әкелетінін айтады. Дес Әлиске көбірек қызығады және олар кездейсоқ кездесе бастайды. Алиса Томмен бірге түскі асқа шығады және оған гонорея бергені туралы оған қарсы шығады, ол бастапқыда оны жоққа шығарады, бірақ Алиса оның алғашқы жыныстық серіктесі болғанын айтады. Ол оған герпес жұқтырғанын мойындады. Джош Нефф, аудан прокуроры және Джиммидің достары, ол клубқа жиі қатысады, Элисті түскі асқа кітап ұсынуға шақырады. Ол шын мәнінде Алиске қызығушылық танытатынын мойындайды және олар нағыз кездесуге барады, онда ол оған маниактық депрессияға қарсы дәрі-дәрмектер қабылдап жатқанын айтады. Үйге оралғанда, Элис Шарлотты жедел жәрдемде алып кететінін және Джиммидің Барселонаға көшетінін айтады. Ауруханада Шарлотта Элистен Джими онымен бірге болуға қызығушылық білдірген-тігін сұрайды. Алисаның бұл туралы айтқанын естігенде, Шарлотта жылап, оның бірге тұратын пәтерден көшіп кетуін қалайтынын айтады. Полиция салықтық алаяқтық үшін клубқа шабуыл жасайды және Джош оны қорғауға уәде бергенімен, Джоштың Алиске деген қызығушылығы оны әділетсіз әрекет етуге итермелейді деп сеніп, Дес қашып кетуге тырысады. Кейіннен олар дискотекалық пластинкалардың сатылуы тоқтап, келушілер санының төмендеуін байқайды. Элис пен Шарлотта жұмыс берушілерінің үлкен баспамен біріккенін және жұмыстан босатулар күтілетінін біледі. Біраз уақыттан кейін Шарлотта, Джош және Дес жұмыссыздық кеңсесінен шығып бара жатқан көрінеді. Джош түскі асқа Лутеске баратынын хабарлайды, оны көтермелеуін және оны фантастикадан өзін-өзі көмектесуге ауыстырғаннан кейін жарық көрген кітабын атап өтіп жатқан Элис күтеді. Дес пен Шарлотта олардың үлкен тұлғалары Әлиса, Джош және Джимми сияқты қарапайым адамдар үшін тым көп екенін талқылайды. Дес моногамды жұп құру олардың сәнді өмір салтын бұзады дейді және Шарлотта келіседі. Лутеске метромен бара жатқанда, Элис пен Джош болашақ перспективаларын талқылайды, содан кейін "Love Train" әнін билейді, оған пойыздағы және метро стансасындағы жолаушылар қосылады.
In the "very early 1980s", Alice Kinnon and Charlotte Pingress, recent Hampshire College graduates, work as poorly paid readers for a New York City publisher. After work one night, they enter an exclusive disco nightclub where Alice hopes to socialize with Jimmy Steinway, who uses the club to entertain his advertising clients. Barred from bringing clients, Jimmy is eventually kicked out by his friend Des McGrath, a manager at the club whose job is in jeopardy for allowing in Jimmy and his clients. After Jimmy leaves, Alice takes Charlotte's advice to go home with her second choice, Tom Platt. At work the next morning, Alice and Charlotte ask other editors how to fast track their careers. Unable to afford rent on their own, they move in together with a third girl, Holly. Despite Alice's reluctance, they settle on a railroad apartment. Returning to the club, Alice is upset to learn Charlotte has designs on Jimmy and that Tom was separated from a long term girlfriend when he slept with Alice but their one night stand convinced him to return to her. Des begins to pursue Alice. At work, Alice pursues the publication of a book on Buddhism, written by the Dalai Lama's brother, that Charlotte had previously recommended rejecting and gains the editors' respect. It is discovered that the author is not the Dalai Lama's brother, but Alice maintains the book is one of the best she has ever read. Charlotte, now dating Jimmy, is openly insecure about his and Alice's apparent friendliness. Charlotte loudly announces to various friends at the club that Alice has gonorrhea, deducing it when Alice refuses to drink. She immediately apologizes but tells Alice it will make men view her as more accessible. Des does become more interested in being with Alice and they start dating casually. Alice has dinner with Tom and confronts him about giving her gonorrhea, which he initially denies but Alice reveals he was her first sexual partner. He admits he also gave her herpes. Josh Neff, a district attorney and friend of Jimmy's who frequently attends the club, asks Alice to lunch to pitch a book. He confesses he is actually interested in Alice and they go on a real date, where he tells her he is on medication for manic depression. Returning home, Alice discovers Charlotte being taken away in an ambulance and is told by Jimmy that he is moving to Barcelona. At the hospital, Charlotte asks Alice if Jimmy ever expressed interest in being with her. When Alice admits that he did, Charlotte reacts with tears and tells her she would like her to move out of their shared apartment. Police raid the club for tax fraud and Des tries to run away despite Josh's promise to protect him, believing Josh's interest in Alice will cause him to act unfairly. They later discover that disco records are not selling anymore and attendance is already down. Alice and Charlotte learn their employer has merged with a larger publishing house and layoffs are expected. Some time later, Charlotte, Josh and Des are seen leaving the unemployment office. Josh announces he is going to Lutèce for lunch, treated by Alice, who is celebrating her promotion and her book that was published after she switched it from nonfiction to self help. Des and Charlotte discuss how their big personalities are too much for normal people like Alice, Josh and Jimmy. Des says that pairing off monogamously detracts from their glamorous lifestyle and Charlotte agrees. Taking the subway to Lutèce, Alice and Josh discuss their future prospects and then dance to "Love Train", joined by the rest of the passengers on the train and at the subway station.
Актерлік құрам
Хлоя Севиньи Элис Киннон рөлінде: Екі басты кейіпкердің бірі, Манхэттенде кітап редакторы болып жұмыс істейтін тыныш, пассивті, бірақ ақылды жас әйел. Ол Шарлоттамен жиі араласатын, бір жариялаушымен жұмыс істейтін, беделді колледжге бірге оқған. Кейт Беккинсейл - Шарлотта Пингресс: Басқа басты кейіпкер, өзін-өзі бағалайтын және терең емес адам. Ол Әлиске үнемі "кеңес" береді және оның қарым-қатынас жасамауын сынға алады. Ол сыртқа шығады, бірақ айналасындағыларға үстемдік етеді. Крис Эйгман - Дес Макграт рөлінде: Элис пен Шарлотта жиі кездесетін дискотеканың менеджері, бір кездері Элиспен кездеседі. Ол көптеген сценарийлерде күлкілі көңіл-күйді қамтамасыз етеді және әңгімелесуде көп түсінік береді. Ол ақылды, бірақ біршама қу, көптеген әйелдермен байланысады, оларға қызығушылығын жоғалтқан кезде гомосексуалист ретінде көрінеді. Маккензи Астин - Джимми Стейнвей: Дестің жарнама саласында жұмыс істейтін амбициялық досы. Джимми дискотекаға киім киіп кіруге мәжбүр, өйткені үй иесі клубқа "осындай адамдарды" кіргізбейді. Ол Шарлоттамен кездеседі. Мэтт Кислар Джош Нефф рөлінде: Алисқа қызығушылық танытатын аудандық прокурордың көмекшісі. Дискотекада Алисқа танысқаннан кейін, оны Шарлотта дөрекі үзіп, оны қуып жібереді. Ақырында Алиса онымен қарым-қатынас жасайды және оның маниакты депрессиялық бұзылыстан зардап шегетінін біледі. Роберт Шон Леонард - Том Плат: Әлистің бір түндік қатынасы бар обалдуу, бай экологиялық заңгер. Ол Дискотекада танысқаннан кейін Алисқа қызығушылық танытады, бірақ ол қарым-қатынас жасауға жарамайтынын дәлелдеді. Елістің жыныстық қатынаста болғанынан гонорея мен герпес жұғады. Дженнифер Билс - Нина Мориц: Дестің бір жеңімпазы, ол "күшін ашу" әрекетіне құлап, кейіннен одан құтылу үшін өтірік айтқанын біледі. Мэтью Росс - Дэн Пауэрс: Гарвард түлегі және Элис пен Шарлоттаның әріптесі. Ол оларды жиі сынға алады; олар оны "Бөлiмдік Дэн" деп атайды. Тара Субкофф - Холли: Шарлотта мен Элис ақыл-ойы мен қарым-қатынас таңдауларын күмәнге салатын тыныш әйел. Олар бірге тұруға шешім қабылдаған кезде ол олардың бөлмедесі болады. Бёрр Стирс - Ван: дискотеканың жұмысшысы және Бернидің қолбасшысы. Дэвид Торнтон Берни Рафферти рөлінде: Дискотеканың иесі және Дестің бастығы. Марк МакКинни Рекс рөлінде: Рекс барының иесі. Джордж Плимптон мен Энтони Хейден қонақ ретінде клубқа барады. Кэролин Фарина қысқаша камеода Метрополитендегі Одри Руже ретінде, сондай-ақ оның Метрополитендегі серіктестері Брайан Ледер (Фред Нефф) және Дилан Хандли (Салли Фаулер) ретінде пайда болады. Тейлор Николс сонымен қатар, Барселонадан Чарли Блэк және Тед Бойнтон ретінде, сонымен бірге оның сол кездегі қыз досы Беттимен (Деббон Эйер) бірге, жұмыссыз Жиммиге Барселонадағы халықаралық фирмада жұмыс іздеуге шабыт береді.
Chloë Sevigny as Alice Kinnon: One of two main characters, a quiet, passive but intelligent young woman working as a book editor in Manhattan. She and Charlotte, frequent companions, work for the same publisher and attended a prestigious college together. Kate Beckinsale as Charlotte Pingress: The other main character, a rather narcissistic and shallow person. She constantly offers "advice" to Alice and criticizes her lack of sociability. She is outgoing but dominating of those around her. Chris Eigeman as Des McGrath: A manager at the disco Alice and Charlotte frequent, casually dating Alice at one point. He provides comic relief in many sequences and provides much insight in conversations. He is intelligent but somewhat conniving, and hooks up with many women, with a routine of pretending to come out as homosexual when he has lost interest in them. Mackenzie Astin as Jimmy Steinway: An ambitious friend of Des who works in advertising. Jimmy has to sneak his way into the disco in costume because the house owner doesn't want "those kind of people" in the club. He dates Charlotte. Matt Keeslar as Josh Neff: An assistant district attorney who takes an interest in Alice. Upon his introduction to Alice at the disco, he is rudely interrupted by Charlotte, who pushes him away. Alice eventually begins a relationship with him, and comes to learn that he suffers from manic depressive disorder. Robert Sean Leonard as Tom Platt: A charming, wealthy environmental lawyer with whom Alice has a one night stand. He gained interest in Alice after meeting her at the disco but proved to not be relationship material. In her sexual encounter with him, Alice contracts both gonorrhea and herpes. Jennifer Beals as Nina Moritz: One of Des's conquests, who falls for his "coming out" act and later discovers he was lying to rid himself of her. Matthew Ross as Dan Powers: A Harvard graduate and co worker of Alice and Charlotte. He often criticizes them; they call him "Departmental Dan". Tara Subkoff as Holly: A quiet woman whose intelligence and relationship choices are questioned by Charlotte and Alice. She becomes their roommate when they decide to move in together. Burr Steers as Van: A worker at the disco and sort of henchman of Bernie's. David Thornton as Bernie Rafferty: The owner of the disco and Des's boss. Mark McKinney as Rex: The owner of Rex's bar. George Plimpton and Anthony Haden Guest as clubgoers. Carolyn Farina appears in a brief cameo as Audrey Rouget from Metropolitan, as do her Metropolitan co stars Bryan Leder (Fred Neff) and Dylan Hundley (Sally Fowler). Taylor Nichols also appears in a cameo as both Charlie Black from Metropolitan and Ted Boynton from Barcelona, along with his then girlfriend Betty (Debbon Ayer), who inspires an unemployed Jimmy to look for work at an international firm in Barcelona.
Даму және құю
Фильм идеясы Стиллманға оның бұрынғы «Барселона» фильміндегі дискотекалық сахналарды түсіргеннен кейін келгені хабарланды. 1970-1980 жылдары Нью-Йорк дискотекаларына жиі барган Стиллман жобаны көп ұзамай жариялады, ал фильмнің сценарийі жазылмастан бұрын бірнеше кинодистрибьюторлар мен актерлердің қызығушылығы оянды. Стиллманның 2009 жылғы фильмге арналған аудио түсіндірмесінде айтуынша, әртүрлі актерлер (олардың көптегені «танымал есімдер» деп есептеледі) жобаның бастапқы идеясынан бастап қызығушылық танытқан; Бен Аффлек бастапқыда Дес рөлін ойнауға ниеттенген, бірақ бұрын Крис Игменмен жұмыс істеген Стиллман оған рөл берді. Ол кезде Англияда тұрған Беккинсейл Стиллманға кастингке түсуге арналған видеожазба жіберді; ол бірден әсерленді және оны Шарлотта рөліне бекітті. Алғашқы рөлді – Элис Киннон рөлін табу ең ұзаққа соқты – бастапқыда ол белгілі емес еуропалық актрисаға берілуге тиіс болған, бірақ Стиллманның сөзіне сүйенсек, ол Беккинсейлге тым ұқсас болды және сонымен қатар американдық емес акценті қиындықтар тудырды.
The idea for the film reportedly came to Stillman after filming the disco scenes in his previous film, Barcelona. Stillman, who had frequented the New York discos in the 1970s and 1980s, announced the project soon thereafter, and interest from a handful of film distributors and actors sprouted before the film had been written. According to Stillman in the 2009 audio commentary for the film, various actors (many of them reportedly "big names") were interested in the project from its original conception; Ben Affleck was originally looking into playing the role of Des, but Stillman, who had worked with Chris Eigeman before, gave him the role instead. Beckinsale, who was living in England at the time, mailed an audition tape to Stillman; he was immediately mesmerized and cast her in the role of Charlotte. The leading role of Alice Kinnon took the longest to cast—it originally was going to go to an unnamed European actress, but according to Stillman, she resembled Beckinsale too much and also had a non American accent that caused complications.
Түсірілім
Негізгі түсірілім 1997 жылдың 12 тамызында басталып, 27 қазанында аяқталды. Түсірілім Нью-Йорк қаласының әртүрлі локацияларында өтті, ал дискотека үшін қолданылған ғимарат Нью-Джерси штатының Джерси-Сити қаласындағы Loew's Jersey Theatre болды, оны сол кезде жөндеу жұмыстары жүргізіліп жатқан еді. Фильм жасаушылар бұл локацияны бұрын түсірілген тағы бір фильммен бөлісуге мәжбүр болды. Басқа фильм өндірісі ғимаратта қолданылған қызыл кілемге ақы төледі, ал интерьердің қалған бөлігін Стиллманның командасы жобалады және қаржыландырды. Онда топтық қарым-қатынастар да көрсетілген. Клубта туындаған қарым-қатынастар көбінесе ұзақ диалогтар арқылы бейнеленеді, Стиллманға тән құрғақ юмор мен "нақты сөздер" жиі, әсіресе Шарлотта мен Джош есімді кейіпкерлердің аузынан шығады.
Principal photography began on August 12 and ended on October 27, 1997. Filming took place in various New York City locations, and the structure used for the disco was Loew's Jersey Theatre in Jersey City, New Jersey, which was being renovated. The filmmakers had to share the location with another film production that took place there beforehand. The other production paid for the red carpeting used in the building, and the rest of the interior was designed and paid for by Stillman's crew. and group dynamics. The relationships that bloom from the club are often expressed through long dialogue sequences, with Stillman's trademark dry humor and "sharp lines" often blurted, especially by Charlotte and Josh.
Кассалық жинақ
Дискотеканың соңғы күндері 1998 жылдың 12 маусымында АҚШ кинотеатрларында көрсетілді, алғашқы көрсетілім күндері 277 601 доллар жинады. Солтүстік Америкада фильм 3 миллион доллар таба алды. 8 миллион долларлық өндіріс бюджетіне қарамастан, фильм қаржылық жағынан сәтсіз болды, дегенмен көптеген сыншылар оны жақсы қабылдады. Ол сыншылардың қатты сынауына ұшыраған, Манхэттендегі "Студио 54" дискотекасы туралы "54" фильмінен де жақсы қабылданды.
The Last Days of Disco was theatrically released on June 12, 1998, in US theaters, where it grossed $277,601 on its opening weekend. It went on to make $3 million in North America. With a production budget of $8 million, the film was considered a financial failure, although it was well received by many critics. It was received better than the critically panned 54, which dealt with the Manhattan disco Studio 54.
Сыни қабылдау
The Last Days of Disco сыншылардан көбінесе жағымды пікірлер алды. Rotten Tomatoes 62 сынға негізделген 73% рейтинг берді, орташа бағасы 6.5/10. Metacritic 24 сыншының бағасы бойынша 100-ден 76 ұпай жинады, бұл "көбінесе жағымды пікірлерді" көрсетеді. Фильм сыншысы Роджер Эберт фильмге төрт жұлдыздың 3.5-ін берді және былай деп жазды: "Егер [Ф.] Скотт Фицджеральд қайта тірілсе, ол Уит Стилманның фильмінде өзін үйінде сезінер еді. Стилман адамдардың қалай сөйлейтінін тыңдайды және олар туралы не білетінін жақсы түсінеді". The New York Times газетінде Джанет Маслин Эйгманның актерлік шеберлігін жоғары бағалады: "Мистер Эйгман режиссерді кез келген нәрсе туралы ойша білдіре алатын, тіпті ең ұсақ-түйек нәрселерді де терең ойлай алатын мінберге айналдырды. Мұнда ол "Леди мен сарбаздың" психологиялық мәнін зерттейді". Эндрю Саррис The New York Observer журналында былай деп жазды: "Мистер Стилманның "Метрополитен" фильмінің көлемді минимализмі үшін сыншылар берген тегін билеті бұрыннан-ақ бітіп қалған. Оның болашақ жобаларында барлық сүйкімділік пен шаттық құрылымның және нақты шындықтың жетіспеушілігін толықтыра алмайды". Entertainment Weekly фильмге A− бағасын берді; Лиза Шварцбаум: "Стилманның тобы орта жасқа қарай ұлғайып бара жатыр, бірақ әңгімелесу мен зияткерлік талқылаудың маңызды қуаныштары сақталып қалғанын білу жағымды" деп жазды. Кеннет Туран Los Angeles Times газетінде жазған пікірінде "керемет актерлік топты" "өсіп келе жатқан, әдемі сөйлейтін, ақылды жастардың сынық салтын сәтті бейнелегені үшін" мақтады. Олар "Менің іздегенім – сезімтал тұлға еді" және "Бұл одан да күрделі және нюансты" сияқты сөздерді айтады.
The Last Days of Disco received generally positive reviews from critics. Rotten Tomatoes gives it a score of 73% based on 62 reviews, with an average rating of 6.5/10. Metacritic gives it a 76 out of 100 rating, based on 24 critics, indicating "generally favorable reviews". Film critic Roger Ebert gave the film 3.5 stars out of four and wrote: "If [F.] Scott Fitzgerald were to return to life, he would feel at home in a Whit Stillman movie. Stillman listens to how people talk, and knows what it reveals about them". In her review for The New York Times, Janet Maslin praised Eigeman's performance: "Mr. Eigeman makes the filmmaker a perfect mouthpiece who can brood amusingly about anything, no matter how petty. Here he plumbs the psychological subtext of Lady and the Tramp". In his review for The New York Observer, Andrew Sarris wrote: "Mr. Stillman's free ticket with the critics for the seemingly magical minimalism of Metropolitan has long since expired. In his future projects, all the charm and buoyancy in the world may not compensate for a lack of structure and bedrock reality". Entertainment Weekly gave the film an A− grade; Lisa Schwarzbaum wrote that "Stillman's gang may be maturing precariously close to middle age, but it's lovely to know the important pleasures of conversation and intellectual discussion endure". In his review for the Los Angeles Times, Kenneth Turan praised the "exceptional acting ensemble" for being "successful at capturing the brittle rituals of this specific group of genteel, well spoken young people on the cusp of adulthood who say things like 'What I was craving was a sentient individual' and 'It's far more complicated and nuanced than that'".
Мұра
Стиллман "Жетім қыздар" (2012) фильміне дейін тағы бір фильм түсірген жоқ. Севиньидің 2009 жылғы фильмге арналған аудио-комментарийде айтқанынша, оның "Дискотеканың соңғы күндері" фильміндегі өнері, әсіресе метродағы көтеріңкі би сахнасының финалы, режиссер Кимберли Пирстің назарын аударды, ол Севиньиді "Жігіттер жыламайды" (1999) фильміне шақырды. Севиньи сол фильмдегі рөлі үшін Оскарға ұсынылды, бірақ ол жасаған барлық фильмдерінің ішінде "Дискотеканың соңғы күндері" фильмі туралы көбірек сұрақтар қоятынын айтты. Севиньи түсірілім алаңында әріптесі Субкоффпен жақсы дос болғанын, түсірілім аяқталғаннан кейін де олармен жақын қарым-қатынаста болғанын жеткізді. Фильм Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайының киноқорына қосылды, онда ол кейде көрермендерге көрсетіледі. Соңғы рет мұражайдың 2009 жылғы тамызда өткен Pop Rally іс-шарасында көрсетілді, көрсетілімнен кейін Стиллман, Эйгман және Субкофф сұрақ-жауап сессиясына қатысты. Сол кеште фильмнің көрсетілуіне арналған кеш те ұйымдастырылды.
Stillman did not direct another film until Damsels in Distress (2012). According to Sevigny in a 2009 audio commentary track for the film, her performance in The Last Days of Disco—particularly the upbeat dance sequence finale in the subway—got the attention of director Kimberly Peirce, who cast Sevigny in Boys Don't Cry (1999). Sevigny received an Oscar nomination for her performance in that film, but said that of all the films she's made, The Last Days of Disco is the one "people come up to me about" the most. Sevigny also said that she became good friends on set with co star Subkoff, with whom she remained close after shooting. The film was accessioned by the film library at the Museum of Modern Art in New York City, where it is sometimes screened to the public. It was last shown at the museum's Pop Rally event in August 2009, with Stillman, Eigeman, and Subkoff present for a question and answer session after the screening. An after party in celebration of the screening was also advertised and held that evening.
Новелизация
Стиллман фильмнің романдық нұсқасын жазды, оны Farrar, Straus and Giroux баспасы осы атаумен, "Соңынан Петроссианда коктейльдермен" деген қосымша тақырыппен шығарды. Ол 2014 жылғы Prix Fitzgerald сыйлығына ие болды.
Stillman wrote a novelization of the film published by Farrar, Straus and Giroux under the same title, with the added subtitle " With Cocktails at Petrossian Afterwards". It won the 2014 Prix Fitzgerald Award.
Үй медиасы
Фильм 1999 жылы Image Entertainment арқылы VHS және DVD форматында жарық көрді. DVD нұсқасына фильмнің түпнұсқа трейлері ғана қосылды. Біраз уақыт бойы үйде сатуға қолжетімсіз болғаннан кейін, фильм 2009 жылы Criterion Collection DVD сериясы үшін Стилман бекіткен, жаңадан қалпына келтірілген нұсқада қайта шығарылды. Бұл сериядағы 485-ші фильм болды. Стилманның алғашқы фильмі "Метрополитен" де Criterion сериясында жарық көрді. Criterion шығарған "The Last Days of Disco" дискісіне Стилман, Севиньи және Эйгеманның аудио түсіндірмелері; төрт жойылған көрініс; промо-ролик түсірілімі; Стилманның өзінің романынан оқыған аудио жазбасы; Стилманның мәтіндік түсіндірмесі бар суреттер жинағы; және түпнұсқа трейлер енгізілді. Романшы Дэвид Шиклердің мақаласы қағаз түрінде қосымша ретінде берілді. Criterion DVD-нің мұқабасында француз суретшісі Пьер Ле Тан салған сурет бар, онда Бекинсейл мен Севиньи дискотекаға барар алдында грим бөлмесінде дайындалып жатыр; бұл картина фильмдегі бір көріністің көшірмесі. Criterion 2012 жылдың 24 шілдесінде Blu-ray дискісін шығарды.
The film was released on VHS and DVD in 1999 through Image Entertainment. The DVD release included the film's original theatrical trailer as its sole bonus feature. After being unavailable for home media purchase for some time, the film was rereleased in 2009 for the Criterion Collection DVD series in a restored version Stillman approved. It was the 485th film in the series. Stillman's first film, Metropolitan, was also released in the Criterion series. The Criterion release of The Last Days of Disco included audio commentary by Stillman, Sevigny, and Eigeman; four deleted scenes; a promotional making of featurette; an audio recording of Stillman reading a passage from his novelization; a still gallery with a text narrative by Stillman; and the original theatrical trailer. A liner essay by novelist David Schickler was also included as a paper insert. The Criterion DVD's cover features an illustration by French artist Pierre Le Tan, depicting Beckinsale and Sevigny preparing themselves in the powder room before entering the disco; the painting is a replication of a scene in the film. Criterion released a Blu ray on July 24, 2012.