Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2000 жылы Стивен Фрирс түсірген фильм.
2000 film by Stephen Frears
Жақындағы қарындасымен қарым-қатынасын үзгеннен кейін, Роб Гордон өзінің ең ауыр айырылыстарын еске алады, сәтсіз махаббаттарының себебін табуға тырысады. Фильм Робтың камераға тікелей сөйлеп, өзінің тарихын баяндауы арқылы жасалған. Кусак "Алтын глобус" сыйлығының "Мюзикл немесе комедиядағы ең үздік актер" номинациясына ие болды.
Following a breakup with his most recent girlfriend, Rob Gordon recounts his most painful breakups, seeking to find a reason for his failed romances. The film is styled around Rob talking to the camera and narrating his own story. Cusack was nominated for a Golden Globe Award for Best Actor – Motion Picture Musical or Comedy.
Сюжет
Роб Гордон музыканы жақсы көретін, әйелдерді жақсы түсінбейтін адам. Екі жыл бойы өмір сүрген қызы Лорадан ажырағаннан кейін, ол өзінің бұрынғы серіктестерін іздеу арқылы қарым-қатынаста қалай сәтсіздікке ұшырағанын түсінуге тырысады. Роб күндіз өзінің рекордтық дүкенінде жұмыс істейді, Championship Vinyl, онда клиенттер жүреді. Ол және оның қызметкерлері Дик пен Барри, музыканың барлық нәрселерін энциклопедиялық біліммен қаруланған, ойдағыдай кез-келген жағдай үшін "Топ 5" тізімдерін құрастырады, клиенттерінің дәміне ашық мазақ етеді және бірнеше пластинка сатады. Екі дүкен ұрлығы, скейтбордпен жүретін жасөспірімдер, Винс пен Джастин, оларға Роб олардың The Kinky Wizards ретінде жазған жазбасын тыңдағанға дейін ренжітеді. Ол оларға өзінің жеке лейблі "Top 5 Records" компаниясымен тұңғыш рет келісімшарт жасасуды ұсынады. Ол жұмыс істемеген уақытта Лораны қатты сағынады және оны қайтарып алуға тырысады. Лора үйден шығып, Ианмен бірге тұрды. Бастапқыда Роб оны танымайтынына сенді, бірақ ол залдағы И.Реймондқа жазылған хатқа тап болады. Иан - олардың бұрынғы төбедегі көршісі, жиі жыныстық қатынасқа түсіп, оларды ұйқыдан оятып тұратын "Рэй". Роб пен Лора оның ерліктері туралы жиі пікір білдірсе, Робты жақсы көретін Лораның әкесі қайтыс болады. Роб оның жерлеу рәсіміне Лорамен бірге барады. Қабылдаудан кейін көп ұзамай Роб әрқашан бір аяғы есіктен тыс екенін және оған ешқашан берілмейтінін түсінеді. Осылайша ол өзінің болашағын елемеді. Олар қайтадан бірге өмір сүреді. Ол музыка колонкасын кездестіреді және оған ғашық болады, бірақ ол үшін микстейп жасап жатқанда, ол әрқашан роктан рокқа секіріп жүретін бе деп ойлайды. Роб Лораға басқа әйелдер тек қиял ғана, Лора - шындық, ол одан ешқашан шаршамайды дейді. Ол үйленуді ұсынады; ол сұрағаны үшін оған алғыс айтады. Ол Ди Джейнгке бұрынғы махаббатына қайта оралуды ұйымдастырады. Лаура ұйымдастырған Винс пен Джастиннің жаңа шыққан синглінің мерекелеуінде Барридің тобы "Let's Get It On" әнін ойнайды, Роб Барридің тобы апат емес екеніне таңғалады. Ол сондай-ақ Барридің өзінің алғашқы атауларының бірі "Sonic Death Monkey" немесе "Kathleen Turner Overdrive" тобы үшін пайдаланбауға шешім қабылдағанын, оның орнына өзінің тобы "Barry Jive and the Uptown Five" деп атауға ұмтылуын білгенде, ол жеңілдеді. Роб Лораға микстейп жасайды және оны қалай бақытты ету керектігін үйренді.
Rob Gordon is a music loving man with a poor understanding of women. After being dumped by his live in girlfriend of two years, Laura, he tries to understand how he failed in his relationships by seeking out his old partners. By day, Rob works at his record store, Championship Vinyl, where customers drift through. He and his employees Dick and Barry, armed with an encyclopedic knowledge of all things musical, compile "Top 5" lists for every conceivable occasion, openly mock the tastes of their customers, and sell few records. Two shoplifting, skateboarding teenagers, Vince and Justin, are an annoyance to them until Rob listens to a recording that they made as The Kinky Wizards. He offers them a record deal, the first under his own label, Top 5 Records. During his off hours, he pines for Laura and tries to win her back. Laura had moved out and was living with Ian. Initially, Rob doesn't think he knows him, but coming across a letter in the hall addressed to I. Raymond he realises. Ian is 'Ray', their former upstairs neighbor, who used to regularly keep them awake by loudly having frequent sexual encounters. Rob and Laura would often comment on his exploits. Laura's father, who liked Rob, dies. Rob attends his funeral with Laura. Shortly after the reception, Rob realizes he has always had one foot out of the door and never committed to her—and in doing so, neglected his own future. They resume living together. He meets a music columnist and develops a crush, but wonders while making a mixtape for her if he would always be jumping from rock to rock. Rob tells Laura that other women are just fantasies, Laura is reality, and he never tires of her. He proposes marriage; she thanks him for asking. She arranges for him to revisit his former love of dee jaying. At the celebration of the newly released single by Vince and Justin organised by Laura, where Barry's band plays "Let's Get It On", Rob is surprised that Barry's band is not a disaster. He is also relieved to discover that Barry has decided against using one of his original names for the band, "Sonic Death Monkey," or "Kathleen Turner Overdrive," preferring instead to call his band "Barry Jive and the Uptown Five." Rob makes a mixtape for Laura and feels he has finally learned how to make her happy.
Даму
Ник Хорнбидің кітабын 1995 жылы Disney компаниясының Touchstone Pictures компаниясы сатып алды, онда ол үш жыл бойы әзірленді. Майк Ньюэлл фильмді түсіруге ниеттенген, ал сценарийін «Con Air» фильмінің сценарисі авторы Скот Розенберг жазды. Disney атқарушы директоры Джо Рот жазушы Кэти Нельсонмен әңгімелесіп, Джон Кусак пен оның жазушы және продюсер әріптестері Д. В. ДеВинсентис пен Стив Пинк кітапты бейімдеуді ұсынды. Ол бұрын олармен «Grosse Pointe Blank» жобасында жұмыс істеген және олардың материалға дұрыс көзқарасқа ие екенін сезінген. Кусак айтуынша, ДеВинсентис фильмдегі пластинкаларға құмар кейіпкерлерге ең жақын, оның 1000 винилдік пластинкасы мен мыңдаған CD және кассетасы бар еді. Олар бірден Роттың мақұлдауына ие болған түсіндірме жазып берді. Кусак: «Мен кітапты оқығанда Чикагодағы барлық жерлерді білдім. Американдық Роб қай мектепте оқығанын, қайда оқуын тоқтатқанын және қайда пластинкалар қоятынын білдім. Мен өскен кезімде Роб, Дик және Барри атты адамдары бар екі-үш дискі дүкенін білдім», – деді. Фильмді таратушы Buena Vista компаниясының өкілі Шарлотта Тюдор: «Чикаго солтүстік Лондондай сезім береді, оның жанды музыкалық өмірі бар, көптеген оқиғалар түтінді барларда өтеді және, әрине, климаты бар. Бірақ Ник қоса барлығымыз географияның басты мәселе емес екенін сезіндік. Ол жалпыға ортақ тартымдылыққа ие», – деді. Сахналар Викер Парк ауданында және Лейн Тех орта мектебінің кампусында түсірілді. Кусак романды бейімдеудегі ең үлкен қиындық Роб Гордонның төртінші қабырғаны бұзып, көрермендермен тікелей сөйлесуін жеткізу екенін анықтады. Олар музыкантты фильмге шақыра алмайтындарына сенген, бірақ оны сценарийге енгізу студияны қызықтырады деп ойлады.
Nick Hornby's book was optioned by Disney's Touchstone Pictures in 1995, where it went into development for three years. Mike Newell was slated to direct the film with a script written by Con Air screenwriter Scott Rosenberg. Disney executive Joe Roth had a conversation with recording executive Kathy Nelson, who recommended John Cusack and his writing and producing partners D. V. DeVincentis and Steve Pink adapt the book. She had previously worked with them on Grosse Pointe Blank and felt that they had the right sensibilities for the material. According to Cusack, DeVincentis is the closest to the record obsessive characters in the film, owning 1,000 vinyl records and thousands of CDs and tapes. They wrote a treatment that was immediately greenlit by Roth. Cusack said, "When I read the book I knew where everything was in Chicago. I knew where the American Rob went to school and dropped out, where he used to spin records. I knew two or three different record shops when I was growing up that had a Rob, a Dick and a Barry in them". Charlotte Tudor, of the film's distributor, Buena Vista, said: "Chicago has the same feel as north London, there is a vibrant music scene, a lot of the action is set in smoky bars and, of course, there is the climate. But everyone, including Nick, felt that geography was not the central issue. It has a universal appeal". Scenes were filmed in the neighborhood of Wicker Park, and on the campus of Lane Tech High School. Cusack found that the greatest challenge adapting the novel was pulling off Rob Gordon's frequent breaking of the fourth wall and talking directly to the audience. They never believed they would actually get the musician to appear in the film, but thought putting him in the script would make the studio excited about it.
Кастинг
Фриарс Берлиндегі халықаралық кинофестивальде болды және Ибен Хеджлдің қатысуымен "Мифуненің соңғы әні" фильмін көріп, әйел басты рөлге кімді таңдау керектігін түсінді. Фриарс Хорнбидің кітабын оқып, ұнатып, бірақ материалмен толыққанды байланыс орната алмады, себебі ол оның буыны туралы емес еді. Ол жұмысты қабылдады, өйткені Кусакпен қайта жұмыс істегісі келді ("The Grifters" фильмінде бірге жұмыс істегеннен кейін) және түсірілім орнын Лондоннан Чикагоға ауыстыру идеясы ұнады. Фриарс студиядан көптеген адамдар оның түсірілген материалдарын көруге келгенін айтты. Дик рөліне бастапқыда Дэвид Аркеттке ұсынылған, ал Барри рөліне Арти Лэнг кастингтен өтті. Аркетт ұсыныстан бас тарғаннан кейін Тодд Луизо Дик рөліне бекітілді. Лиза Бонетті таңдағанға дейін Лиз Фэйр Мари ДеСалль рөліне де қарастырылды.
Frears was at the Berlin International Film Festival and seeing Mifune's Last Song, starring Iben Hjejle, realized that he had found the female lead. Frears read Hornby's book and enjoyed it, but did not connect with the material because it was not about his generation. He accepted the job because he wanted to work with Cusack again (after teaming on The Grifters) and liked the idea of changing the setting from London to Chicago. Frears has said that many people from the studio came to watch his rushes. The role of Dick was originally offered to David Arquette, and Artie Lange auditioned for Barry. Todd Louiso was cast as Dick after Arquette passed on the offer. Liz Phair was also considered for the character Marie DeSalle, before Lisa Bonet was cast.
Түсірілім
Өндіріс 1999 жылдың 26 сәуірінде Чикаго, Иллинойс штатында басталды. Түсірілімдер Wicker Park және Biograph театрының өзінде, сондай-ақ нағыз музыкалық орындарда да жүргізілді.
Production began on April 26, 1999 in Chicago, Illinois. Filming also took place on location at Wicker Park and the Biograph Theater, as well as authentic music venues.
Шығару
"Жоғары адалдық" фильмінің премьерасы Голливудтағы "Эль Капитан" театрында болды. Премьерадан кейінгі кеш "Sunset Room" клубында өтті, онда Tenacious D тобы өнер көрсетті. Фильм 2000 жылдың 31 наурызында АҚШ-та кең форматта көрсетіліп, тұңғыш аптасында 6,4 миллион долларлық кассалық табыс әкелді және АҚШ кассасында бесінші орынды иеленді. Ұлыбританияда фильм 2000 жылдың 21 шілдесінде 227 экранда көрсетілді, 1,1 миллион доллар жинап, апта соңында төртінші орынға шықты. Әлем бойынша фильм 47,1 миллион доллар жинады, оның 27,3 миллионы АҚШ және Канададан түсті.
High Fidelity premiered at the El Capitan Theater in Hollywood. The post party was held at the Sunset Room, where Tenacious D performed. The film was opened in a wide release in the United States on March 31, 2000, grossing $6.4 million during its opening weekend and finishing in fifth place at the US box office. It opened July 21, 2000 in the United Kingdom on 227 screens and grossed $1.1 million, finishing fourth for the weekend. It went on to gross $47.1 million worldwide, of which $27.3 million was from the US and Canada.
Қабылдау
High Fidelity сыншылардан оң пікірлер алды, Rotten Tomatoes сайтында 91% көрсеткіштің негізінде, 165 рецензия бойынша, орташа бағасы 7.60/10 болды. Сыншылардың консенсусы: "Режиссер Стивен Фрирстің шеберлігі және актерлік құрамның күшті ойыны, тамаша саундтрекпен бірге, көңілді оқиғаны жеткізеді". Фильм Metacritic-те 35 сыншының бағасы бойынша 100-ден 79 ұпай жинады. CinemaScore сауалнамасы бойынша көрермендер фильмге A+ мен F шкаласы бойынша орташа баға ретінде "C+" берді. Роджер Эберт фильмге төрттен төрт баға беріп, былай деп жазды: "High Fidelity көріп тұрғанда, театрдан шығып, көшеде сол адамдармен кездесе аламын және олармен танысқым келеді деген сезімде болдым – бұл одан да жоғары мақтау". "Вашингтон Пост" газетіндегі рецензиясында Дессон Хоу Джек Блэкті "сөзбен айтылмаған энергияның шоғыры" деп мақтады. "Шындығында, ол кадрда болған сайын, бұл фильмді Кусактан ұрлап алады". The New York Times газетінде Стивен Холден Кусақтың актерлігін жоғары бағалап, "Ол оңай достық сезімді көрсете білу шебері, ол ауысуларды таңғажайып табиғилықпен және еркіндікпен орындайды, тіпті оларды байқамайсыз" деп жазды. USA Today фильмге оң баға бермеді: "Жақсылыққа қарай айтсақ, High Fidelity Кусақтың ең жақсы туындыларының қатарындағы Grosse Pointe Blank және The Sure Thing фильмдерімен қатар тұра алмайды. Ол жаман емес, жай ғана дұрыс таңдалмаған". Entertainment Weekly журналына берген рецензиясында Оуэн Глейберман фильмге "B-" бағасын беріп, "High Fidelity" фильмінде Робтың музыкаға деген құштарлығы – оның тоқтап қалған жасөспірімдік кезеңінің белгісі; ол шынайы махаббатты табу үшін жазбалардан өтуі керек. Егер фильмде романтикалық рух болғанда, ол екеуін де бір мезетте құшақтап алатын еді". Питер Траверс Rolling Stone журналына жазған рецензиясында: "Бұл күлкінің барлық түрлерін қамтиды – күлімсіреуден бастап, қатты күлуге дейін. Кусак пен оның Чикаголық достары – Д. В. ДеВинсентис және Стив Пинк, 1997 жылғы "Грос-Пуйнт-Бланк" фильміндегі ерекше комедиялық стилін жоғалтпай, Хорнбидің рухын ұстап алу үшін Скотт Розенбергтің сценарийін қайта жазды". The Observer газетіндегі рецензиясында Филип Френч былай деп жазды: "High Fidelity – сөздік және визуалды әзіл-қалжыңға толы, өте күлкілі фильм. Ол өте шеберлікпен жасалған". Стефани Захарек, Salon.com сайтындағы рецензиясында Ибен Хеджленің актерлігін мақтап, "Хеджленің Лорасы өте ұнайды: ол өте шыншыл және жерге байланысты, сондықтан Роб сияқты жігітке неге ашуланғаны түсінікті, ол үнемі өсуден бас тартады, бірақ оның шыдамдылығы мен сабырлылығы оған қажетті нәрсе екенін де көресіз".
High Fidelity received positive reviews from critics at 91% on Rotten Tomatoes, based on 165 reviews, with an average rating of 7.60/10. The critical consensus states: "The deft hand of director Stephen Frears and strong performances by the ensemble cast combine to tell an entertaining story with a rock solid soundtrack." The film has a score of 79 out of 100 on Metacritic, based on 35 critics. Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "C+" on an A+ to F scale. Roger Ebert gave the film four out of four and wrote, "Watching High Fidelity, I had the feeling I could walk out of the theater and meet the same people on the street — and want to, which is an even higher compliment." In his review for the Washington Post, Desson Howe praised Jack Black as "a bundle of verbally ferocious energy. Frankly, whenever he's in the scene, he shoplifts this movie from Cusack." In his review for The New York Times, Stephen Holden praised Cusack's performance, writing, "a master at projecting easygoing camaraderie, he navigates the transitions with such an astonishing naturalness and fluency that you're almost unaware of them." USA Today did not give the film a positive review: "Let's be kind and just say High Fidelity doesn't quite belong beside Grosse Pointe Blank and The Sure Thing in Cusack's greatest hits collection. It's not that he isn't good. More like miscast." In his review for Entertainment Weekly, Owen Gleiberman gave the film a "B−" rating and wrote, "In High Fidelity, Rob's music fixation is a signpost of his arrested adolescence; he needs to get past records to find true love. If the movie had had a richer romantic spirit, he might have embraced both in one swooning gesture." Peter Travers, in his review for Rolling Stone, wrote, "It hits all the laugh bases, from grins to guffaws. Cusack and his Chicago friends—D. V. DeVincentis and Steve Pink—have rewritten Scott Rosenberg's script to catch Hornby's spirit without losing the sick comic twists they gave 1997's Grosse Pointe Blank." In his review for The Observer, Philip French wrote, "High Fidelity is an extraordinarily funny film, full of verbal and visual wit. And it is assembled with immense skill." Stephanie Zacharek, in her review for Salon. com, praised Iben Hjejle's performance: "Hjejle's Laura is supremely likable: She's so matter of fact and grounded that it's perfectly clear why she'd become exasperated with a guy like Rob, who perpetually refuses to grow up, but you can also see how her patience and calm are exactly the things he needs."
Мұра
Empire журналының оқырмандары «Жоғары адалдықты» «Барлық уақыттың 500 ең ұлы фильмі» дауыс беруде 446-шы орынға қойды. Rotten Tomatoes сайтының «25 үздік романтикалық комедия» тізімінде ол 14-орында саналады. 2010 жылғы маусымдық санында Chicago журналы оны Чикаго қаласында түсірілген 40 үздік фильмнің тізімінде бірінші орынға қойды. Альтернативті әнші-сазгер Регина Спектор 2006 жылы «Fidelity» әнін жазғанда осы фильмді көріп отырды, бұл ән ол Billboard чарттарына алғаш рет енген туындысы болды. Сол жылы Бродвейде музыкалық сахналық қойылымның премьерасы өтіп, 13 қойылым көрсетілді. 2010 жылы Таня Морган тобының мүшесі Донвилл фильмнің кейіпкерінің көзқарасынан жазылған «Don Cusack In High Fidelity» атты жеке альбомын шығарды.
Empire magazine readers voted High Fidelity the 446th greatest film in their "500 Greatest Movies of All Time" poll. It is also ranked #14 on Rotten Tomatoes' 25 Best Romantic Comedies. In its June 2010 issue, Chicago magazine rated it #1 in a list of the top 40 movies ever filmed in Chicago. Alternative singer songwriter Regina Spektor was watching the movie when she wrote her 2006 song "Fidelity", which marked her first entry into the Billboard charts. That same year a musical stage adaptation premiered on Broadway and ran for 13 performances. In 2010, Tanya Morgan member Donwill released the solo album Don Cusack In High Fidelity, which he recorded from the perspective of the film's character.
Телехикая
2018 жылдың сәуірінде ABC Signature Studios Midnight Radio (Скот Розенберг, Джефф Пинкнер, Джош Аппельбаум және Андре Немек) компаниясымен бірлесіп High Fidelity романы негізінде телесериал жасап жатқанын хабарлады. Розенберг сериалдың сценарийін жазуға қайта оралды, онда Кусак рөлінде әйел басты рөлді сомдайды. Сериалды Вероника Уэст және Сара Кусерка бейімдеді. 2018 жылдың қыркүйек айының соңында Лиза Бонеттің қызы Зоэ Кравиц басты рөлге шақырылды. Бірінші маусымда он бөлім болады. Алғашында Disney+ стриминг сервисі үшін жарияланған болатын, бірақ 2019 жылдың сәуірінде сериал Hulu-ға көшірілді. Disney+ контентінің бас вице-президенті Агнес Чу сериалдың Hulu-ға көбірек сай келетін бағытта "дамығанын" мәлімдеді. 2019 жылдың 30 қазанында сериалдың 2020 жылдың 14 ақпанында тұсаукесерлік ететіні жарияланды. 2020 жылдың тамызында сериал бір маусымнан соң жабылды.
In April 2018, ABC Signature Studios announced that it was developing a television series adaptation of High Fidelity with Midnight Radio (Scott Rosenberg, Jeff Pinkner, Josh Appelbaum, and Andre Nemec). Rosenberg would return to script the series, which features a female lead in the Cusack role. The series was adapted by Veronica West and Sarah Kucserka. In late September 2018, Zoë Kravitz, Lisa Bonet's daughter, was cast as the lead. The first season consists of ten episodes. Originally announced for Disney's then upcoming streaming service Disney+, it was reported in April 2019 that the series had been shifted to Hulu. Disney+'s SVP of content Agnes Chu stated that the series had "evolved" in a direction that was better suited for Hulu. On October 30, 2019, it was announced that the series would premiere on February 14, 2020. In August 2020, the series was canceled, after one season.