Кіріспе

Жылқы, қой, ешкі, бұзау және ірі қара малдың бронхиалды ағашының нематода паразиттері туысы Dictyocaulus - жылқы, қой, ешкі, бұзау және ірі қара малдың бронхиалды ағашының нематода паразиттері туысы. Dictyocaulus arnfieldi - жылқылардың өкпе құрттары, ал Dictyocaulus viviparus - қайтарушыларды зақымдайтын өкпе құрттары.

Dictyocaulus viviparus: ірі қара малдың, бұғылардың өкпе құрттары

Dictyocaulus viviparus - ірі қара малдың ең көп таралған өкпе құрттары; инфекция сондай-ақ қабық немесе паразиттік бронхит деп аталады. Бір паразит ретінде жіктелсе де, кейбіреулер елік пен бұғының D. viviparus-ін басқа түр ретінде қайта жіктеу керек деп санайды, оның ішінде Жаңа Зеландиядағы D. eckertii. Алайда, екі түрдің де ірі қара мен бұғыларды (кем дегенде Жаңа Зеландияда) жұқтыра алатыны дәлелденді. Паразит қарапайым, бірақ қызықты өмір сүру циклына ие, оның таралуына саңырауқұлақ көмектеседі. Ересектердегі D. viviparus құрттары жануардың өкпелерінің бронх ағашында тұрады. Олар жұмыртқаларын тыныс жолдарына (бронхи) салады . Бұл жұмыртқаларды жөтелдеп шығарып, кейіннен қожайын жұтады. Жұмыртқалар 1 сатыдағы личинкаларға (L1) қожайын қайтарушының асқазан-ішек жолдарынан шығады. Бұл L1 личинкалары нәжіс немесе тыңайтқышпен бөлінеді. Түлкіде личинкалар екі кезеңнен өсіп, L3 сатыдағы личинкалар ретінде жұқпалы болады. Ірі қара малдың нәжісі Pilobolus sp өсімін қамтамасыз етеді. саңырауқұлақтар. D. viviparus L3 личинкалары осы саңырауқұлақтың ішіне кіріп, саңырауқұлақтың спорангияларында күтеді. Саңырауқұлақ спорацияланған кезде личинкалар жайылымға 10 футқа дейін таралады. Мал жайылымға шығып, L3 личинкаларын жұтады. Бұл личинкалар ішек жүйесі арқылы өтіп, ішек қабырғасына еніп кетеді. Олар лимфа жүйесі арқылы мезентериялық лимфа түйіндеріне жетеді, онда олар L4 сатысындағы личинкаларға қайтадан жетіледі. L4 личинкалары қанмен және лимфа жүйесімен өпкеге жетеді, сонда олар ересектерге айналады. Өмір циклі аяқталды.

Dictyocaulus viviparus ауруының белгілері

D. viviparus ауруының белгілері: жөтел, тез, терең дем алу, тыныс алудың ауырлауы, тактильді фремитус, серозды мұрын ағу, пирексия, пульстің жиілеуі, салмақтың төмендеуі және диарея.

Өкпе құрттарының жұқпасын емдеу

Егер қайта жұқтыру ықтималдығы жоғары болса, D. viviparus инфекциясын емдеуді қарастыру керек. Бұл жағдайларға малдың көп мөлшерде қоректенуі, жайылымның ұзақ болуы және жұқтырған ірі қара мал жайылған жайылымдардағы жайылымдар жатады. Егер емдеуді шешсе, ивермектин, альбендазол, фенбендазол, фебантель және басқа да антигельминтиктер өкпе құрттарын мақсат етеді. Жайылды басқару кезінде осы организмдердің жұқпалылығын ескеру керек, өйткені личинкалар топырақта ұзақ уақыт бойы өмір сүре алады.

Жылқылар мен есектердегі Dictyocaulus arnfieldi

Dictyocaulus arnfieldi ірі қараларда D. viviparus-ке ұқсас, бірақ тек тек қана жылқыларды зақымдайды. Есектерде әдетте аурудың белгілері байқалмайды және олар жылқыларда клиникалық белгілерге әкелетін осы паразиттің үндемейтін тасымалдаушылары (және таратылуы) болуы мүмкін. Жылқылар мен есектерді жүйелі түрде құртсыздандыру, оларды бір үйде ұстағанда, жұқпалы аурулардың таралуын болдырмауға көмектеседі. Есек қоныстанған жайылымдар өкпе құрттарының личинкаларымен зақымдалуы мүмкін. Сондықтан жылқы мен есекті бірге жайылмау керек. Бұл дәрі-дәрмектерді емдеу кезеңдері арасында үш апта аралықпен береді.