Кіріспе

Ағылшын дінбасысы (1731 1805) Эдвард Эвансон (21 сәуір 173125 қыркүйек 1805) - ағылшын дінбасысы.

Өмір

Ол Ланкаширдің Уоррингтон қаласында дүниеге келген. Кембридждегі Эммануэль колледжін бітіріп, қасиетті әмірлерді қабылдағаннан кейін ол Суррейдегі Митчемде бірнеше жыл қазғырушы болып қызмет етті. 1768 жылы ол Барнетке жақын Оңтүстік Миммс викарі болды; және 1769 жылдың қарашасында ол Теуксберидің ректориясына ұсынылды, ол сонымен бірге Ворстерширдегі Лонгдонның викариясын да атқарды. Ол Англия шіркеуінің ілімі мен Киелі кітаптың арасында маңызды айырмашылық бар деп ойлаған, әрі бұл пікірін жасырмаған. Ол діни қызметте оқыған кезде оған шындыққа сай келмейтін сөз тіркестерін өзгертті немесе алып тастады, ал Жазбаларды оқығанда аудармадағы қателерді көрсетті. 1773 жылы Пасхада уағыздаған қайта тірілу туралы уағызынан кейін дағдарыс туды; және 1773 жылы қарашада Глостердің консисториялық сотында оған қарсы айыптау басталды. Ол Англия шіркеуінің литургиясында қамтылған Құдайға деген жалпыға ортақ ғибадатты бұзғаны үшін, оны ырымшыл және христиандық емес деп жариялағаны үшін, Құтқарушымыздың құдайлық құлшылығы мен сенімдеріне қарсы уағыздағаны, жазғаны және сөйлескені үшін және өзінің жалпыға ортақ ғибадатты орындау кезінде ерікті өзгерістер енгізу құдіретін өзіне алғандығы үшін айыпталды. Көптеген шіркеу мүшелері бірден айыптау туралы наразылық хатқа қол қойып, жариялады. Іс техникалық себептермен қаралмай қалды, бірақ арыздар аркилер сотына және делегаттар сотына берілді. Осы арада Эвансон өзінің көзқарасын бірнеше басылым арқылы жалпыға мәлім етті. Кейінгі жылдары ол Девонширдің Лимпстон қаласындағы унитариандық қауымда қызмет етті. 1802 жылы ол "Христиан әлеміндегі діндер жағдайы туралы ойлар" атты еңбегін басып шығарды. Ол бұл шығармасын өзінің ең маңызды шығармасы деп санады. Ол Девон штатының Кредитон қаласына жақын жердегі Колфорд қаласында қайтыс болғанға дейін, Глостер епискобының бір еңбегіне жауап ретінде "Үштік туралы екінші ойлар" деген еңбегін жазып бітірді.

Шығармалары

1772 жылы ол өзінің "Үштік ілімдері" және "Құдайдың адам болып жаралуы" атты кітаптарын жариялады. Бұл 1777 жылы Ричард Хёрдке арналған жұмыспен жалғасты, Вурстер епископы доктор Хёрдке арналған хат, онда Ескі Келісімнің пайғамбарлықтарының маңыздылығы және оларда болжалған Ұлы жолдан таюшылықтың сипаты талқыланады. Ол сондай-ақ, демалыс күні туралы бірнеше мақалалар жазды, бұл оны бүкіл талқылауды жариялаған Джозеф Пристлимен айтысқа әкелді (1792). Сол жылы Эвансонның "Жалпы қабылданған төрт евангелисттің диссонансы" атты еңбегі жарық көрді, оған жауаптар Пристли мен Дэвид Симпсон (1793) жариялады. Эвансон Жаңа Келісімнің көпшілігін жалған деп таныған, ал төрт Ізгі хабардың ішінде ол тек Лұқа жазған Ізгі хабарды ғана қабылдады. Оның уағыздары (Г. Роджерстің өмірімен) 1807 жылы екі томда жарық көрді және 1810 жылы Томас Фальконнердің Бэмптон дәрістеріне себеп болды. Эвансонды соттауға әкелген жағдайлардың баяндамасын 1778 жылы Тьюксбери қаласының клеркі Н. Хавард жариялады.