Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын дінбасысы (1731 1805) Эдвард Эвансон (21 сәуір 173125 қыркүйек 1805) - ағылшын дінбасысы.
English clergyman (1731 1805)
Edward Evanson (21 April 173125 September 1805) was a controversial English clergyman.
Өмір
Ол Ланкаширдің Уоррингтон қаласында дүниеге келген. Кембридждегі Эммануэль колледжін бітіріп, қасиетті әмірлерді қабылдағаннан кейін ол Суррейдегі Митчемде бірнеше жыл қазғырушы болып қызмет етті. 1768 жылы ол Барнетке жақын Оңтүстік Миммс викарі болды; және 1769 жылдың қарашасында ол Теуксберидің ректориясына ұсынылды, ол сонымен бірге Ворстерширдегі Лонгдонның викариясын да атқарды. Ол Англия шіркеуінің ілімі мен Киелі кітаптың арасында маңызды айырмашылық бар деп ойлаған, әрі бұл пікірін жасырмаған. Ол діни қызметте оқыған кезде оған шындыққа сай келмейтін сөз тіркестерін өзгертті немесе алып тастады, ал Жазбаларды оқығанда аудармадағы қателерді көрсетті. 1773 жылы Пасхада уағыздаған қайта тірілу туралы уағызынан кейін дағдарыс туды; және 1773 жылы қарашада Глостердің консисториялық сотында оған қарсы айыптау басталды. Ол Англия шіркеуінің литургиясында қамтылған Құдайға деген жалпыға ортақ ғибадатты бұзғаны үшін, оны ырымшыл және христиандық емес деп жариялағаны үшін, Құтқарушымыздың құдайлық құлшылығы мен сенімдеріне қарсы уағыздағаны, жазғаны және сөйлескені үшін және өзінің жалпыға ортақ ғибадатты орындау кезінде ерікті өзгерістер енгізу құдіретін өзіне алғандығы үшін айыпталды. Көптеген шіркеу мүшелері бірден айыптау туралы наразылық хатқа қол қойып, жариялады. Іс техникалық себептермен қаралмай қалды, бірақ арыздар аркилер сотына және делегаттар сотына берілді. Осы арада Эвансон өзінің көзқарасын бірнеше басылым арқылы жалпыға мәлім етті. Кейінгі жылдары ол Девонширдің Лимпстон қаласындағы унитариандық қауымда қызмет етті. 1802 жылы ол "Христиан әлеміндегі діндер жағдайы туралы ойлар" атты еңбегін басып шығарды. Ол бұл шығармасын өзінің ең маңызды шығармасы деп санады. Ол Девон штатының Кредитон қаласына жақын жердегі Колфорд қаласында қайтыс болғанға дейін, Глостер епискобының бір еңбегіне жауап ретінде "Үштік туралы екінші ойлар" деген еңбегін жазып бітірді.
He was born at Warrington, Lancashire. After graduating at Emmanuel College, Cambridge and taking holy orders, he spent several years as curate at Mitcham in Surrey. In 1768 he became vicar of South Mimms near Barnet; and in November 1769 he was presented to the rectory of Tewkesbury, with which he held also the vicarage of Longdon in Worcestershire. In the course of his studies he discovered what he thought important variance between the teaching of the Church of England and that of the Bible, and he did not conceal his convictions. In reading the service he altered or omitted phrases which seemed to him untrue, and in reading the Scriptures pointed out errors in the translation. A crisis was brought on by his sermon on the resurrection, preached at Easter 1773; and in November 1773 a prosecution was instituted against him in the consistory court of Gloucester. He was charged with depraving the public worship of God contained in the liturgy of the Church of England, asserting the same to be superstitious and unchristian, preaching, writing and conversing against the creeds and the divinity of our Saviour, and assuming to himself the power of making arbitrary alterations in his performance of the public worship. A protest was at once signed and published by a large number of his parishioners against the prosecution. The case was dismissed on technical grounds, but appeals were made to the court of arches and the court of delegates. Meanwhile, Evanson had made his views generally known by several publications. In his later years he ministered to a Unitarian congregation at Lympston, Devonshire. In 1802 he published Reflections upon the State of Religion in Christendom, in which he attempted to explain and illustrate the mysterious foreshadowing of the Apocalypse. This he considered the most important of his writings. Shortly before his death at Colford, near Crediton, Devon, he completed his Second Thoughts on the Trinity, in reply to a work of the bishop of Gloucester.
Шығармалары
1772 жылы ол өзінің "Үштік ілімдері" және "Құдайдың адам болып жаралуы" атты кітаптарын жариялады. Бұл 1777 жылы Ричард Хёрдке арналған жұмыспен жалғасты, Вурстер епископы доктор Хёрдке арналған хат, онда Ескі Келісімнің пайғамбарлықтарының маңыздылығы және оларда болжалған Ұлы жолдан таюшылықтың сипаты талқыланады. Ол сондай-ақ, демалыс күні туралы бірнеше мақалалар жазды, бұл оны бүкіл талқылауды жариялаған Джозеф Пристлимен айтысқа әкелді (1792). Сол жылы Эвансонның "Жалпы қабылданған төрт евангелисттің диссонансы" атты еңбегі жарық көрді, оған жауаптар Пристли мен Дэвид Симпсон (1793) жариялады. Эвансон Жаңа Келісімнің көпшілігін жалған деп таныған, ал төрт Ізгі хабардың ішінде ол тек Лұқа жазған Ізгі хабарды ғана қабылдады. Оның уағыздары (Г. Роджерстің өмірімен) 1807 жылы екі томда жарық көрді және 1810 жылы Томас Фальконнердің Бэмптон дәрістеріне себеп болды. Эвансонды соттауға әкелген жағдайлардың баяндамасын 1778 жылы Тьюксбери қаласының клеркі Н. Хавард жариялады.
In 1772 he anonymously published his Doctrines of a Trinity and in the Incarnation of God, discussed Principles of Reason and Common Sense. This was followed in 1777 by a work addressed to Richard Hurd, A Letter to Dr. Hurd, Bishop of Worcester, wherein the Importance of the Prophecies of the old Testament and the Nature of the Grand Apostasy predicted in them are discussed. He also wrote some papers on the Sabbath, which brought him into controversy with Joseph Priestley, who published the whole discussion (1792). In the same year appeared Evanson's work entitled The Dissonance of the four generally received Evangelists, to which replies were published by Priestley and David Simpson (1793). Evanson rejected most of the books of the New Testament as forgeries, and of the four gospels he accepted only the Gospel of Luke. His sermons (prefaced by a Life by G. Rogers) were published in two volumes in 1807, and were the occasion of Thomas Falconer's Bampton Lectures in 1810. A narrative of the circumstances which led to the prosecution of Evanson was published by N. Havard, the town clerk of Tewkesbury, in 1778.