Жыныс клеткалары ісігі: Ұрықтық карциноманың сипаттамасы
Embryonal carcinoma
Жұмыртқа клеткаларының сирек кездесетін ісігі – эмбрионалық карцинома. Тестіден немесе жұмыртқадан пайда болады, метастаздармен көрініс береді. Симптомы, диагностикасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эмбриональды карцинома – жұмыртқалық және ұрық бездерінде кездесетін, салыстырмалы түрде сирек кездесетін семиноматсыз жыныс жасушаларының ісігі.
Relatively uncommon type of germ cell tumour
Embryonal carcinoma is a relatively uncommon type of nonseminomatous germ cell tumour that occurs in the ovaries and testes.
Белгілері мен симптомдары
Кейбір жағдайларда анық сезілетін мүшелік масса немесе мүшелік асимметриялық ұлғаю байқалуы мүмкін. Ісік, мүшелікте анық түйін болмаса да, кең таралған метастаздардың болуымен байланысты белгілер мен симптомдар түрінде көрініс беруі мүмкін. Метастаздық эмбрионалды карциноманың клиникалық белгілеріне белдің төменгі бөлігіндегі ауырсыну, тынысқыспалық, жөтел, гемоптизия, гематомез және неврологиялық бұзылыстар жатуы мүмкін. Микроскопиялық ерекшеліктері: нашар анықталған жасуша шекаралары, митоздар, өзгергіш архитектура (тубулопапиллярлық, бездік, қатты, эмбриоидты денелер – үш жағынан бос кеңістікпен оралған жасушалардың тобы), ядролық жабысу және некроз. Ең көп кездесетін бастапқы үлгілер: қатты (55%), бездік (17%), папиллярлық (11%) (кемінде 50% құрайтын басты архитектуралық үлгі). Сирек кездесетін бастапқы үлгілерге: ұялы (3%), микропапиллярлық (2%), анастомоздық бездік (1%), сілем тәрізді бездік (<1%), псевдопапиллярлық (<1%) және бластоцист тәрізді (<1%) жатады. Мүшелік эмбрионалды карцинома көбінесе (84%) аралас герминативтік жасуша ісігінің құрамында кездеседі, бірақ 16% жағдайда таза болады. Кейде эмбрионалды карцинома негізінен полиэмбриома тәрізді (6%) және диффузиялық эмбриома тәрізді («мойындық» үлгісі) (3%) өсулер аясында дамиды. Сарысудағы адам хориондық гонадотропині (hCG) және альфа-фетопротеін (AFP) деңгейінің жоғарылауы мүмкін, бірақ бұл басқа ісіктермен (мысалы, сары қабықша ісігі) байланысты, өйткені олар өздері сарысу маркерлерін өндірмейді. Хирургия кезінде ісік қыртыстан тысқа таралуы байқалады, жағдайлардың 40% -ында. Бұл әдетте үлкен, бір жақты ісіктер болып табылады, олардың медианалық диаметрі 17 сантиметрге жетеді. Химиотерапияның енгізілуінен кейін ұзақ мерзімді өмір сүру көрсеткіштері жақсарды.
The presenting features may be a palpable testicular mass or asymmetric testicular enlargement in some cases. The tumour may present as signs and symptoms relating to the presence of widespread metastases, without any palpable lump in the testis. The clinical features associated with metastasising embryonal carcinoma may include low back pain, dyspnoea, cough, haemoptysis, haematemesis and neurologic abnormalities. The microscopic features include: indistinct cell borders, mitoses, a variable architecture (tubulopapillary, glandular, solid, embryoid bodies – ball of cells surrounded by empty space on three sides), nuclear overlap, and necrosis. Solid (55%), glandular (17%), and papillary (11%) are the most common primary patterns (predominant architectural pattern occupying at least 50%). Other less common primary patterns included nested (3%), micropapillary (2%), anastomosing glandular (1%), sieve like glandular (<1%), pseudopapillary (<1%), and blastocyst like (<1%). Testicular embryonal carcinoma occurs mostly (84%) as a component of a mixed germ cell tumor, but 16% are pure. Occasionally, embryonal carcinoma develops predominantly in the context of polyembryoma like (6%) and diffuse embryoma like ("necklace" pattern) (3%) proliferations. There may be elevations in serum human chorionic gonadotropin (hCG) and alpha fetoprotein (AFP) levels but it would be in association with other tumors, (e. g. yolk sac tumor) because they themselves do not produce the serum markers. At surgery, there is extension of the tumour beyond the ovary in forty percent of cases. They are generally large, unilateral tumours, with a median diameter of 17 centimetres. Long term survival has improved following the advent of chemotherapy.