Кіріспе
Француз ересектер ойын-сауық журналы – француз журналы Lui (lɥi;) 1963 жылғы қарашада Даниель Филипаки (бұрынғы сәндеу фотографы, кейін баспагер), Жак Ланцман (көпті білетін, кейін роман жазушы) және Франк Тено (баспасөз агенті, патафизик және джаз сыншысы) тарапынан құрылды. Мақсаты – он жыл бұрын АҚШ-та сәтті жарияланған Playboy журналынан кейін, ерлер журналы нарығына «француздық стильдегі» тартымдылықты әкелу болатын. Шындығында, Франция 20 ғасырдың бірінші жартысында эротикалық басылымдар бойынша үлкен беделге ие болды, сонымен қатар шетелдік нарықты қамтамасыз етіп, шетелде француздық үлгідегі журналдарды шабыттандырды. Мысалы, АҚШ баспагерлері француз тіліндегі атауларды (Chère, Dreamé сияқты) немесе қақпақтарына үш түсті туларды орналастырып, кездейсоқ сатып алушыны қызықтыруға тырысты. Бұл материал жартылай құпия түрде таратылды, оны ашық көрсетуге немесе сатып алуға рұқсат етілмеді. Осы тұрғыдан алғанда, Playboy «жұмсақ порнографияның» (кейін «ересектер ойын-сауығы» деп аталатын) қоғамдық таралымын өзгертті. Журнал бастапқыда 1980 жылдардың басына дейін үлкен жетістікке жетті, бірақ содан кейін ұзақ құлдырау кезеңі басталды. 1987 жылғы қарашаға дейін тұрақты түрде жарық көрді (осы бірінші серияның соңғы саны – 285-ші нөмір). 1987 жылдан кейін атауды қайта жандандыруға тағы бір әрекет жасалды, бірақ 1994 жылы басылым қайтадан тоқтатылды. Мишель Бирнбаумның медиа тобына өткеннен кейін, уақытша серпіліс болған соң, ол эпизодтық таралыммен порнографиялық журналға айналды. Ол үш айда бір рет жарық көрді. Жан Ив Ле Фур журналды сатып алғаннан кейін, Lui 2013 жылғы 5 қыркүйекте Фредерик Бейгбедер басшылығымен жоғары сапалы журнал ретінде қайта іске қосылды.
the French magazine
Lui (lɥi; ) is a French adult entertainment magazine created in November 1963 by Daniel Filipacchi, a fashion photographer turned publisher, Jacques Lanzmann, a jack of all trades turned novelist, and Frank Ténot, a press agent, pataphysician and jazz critic. The objective was to bring some charm "à la française" to the market of men's magazines, following the success of Playboy in the United States, launched just a decade before. France, indeed, in the first half of 20th century had an outstanding reputation for erotic publications, feeding also foreign market and inspiring also ersatz French flavoured magazines abroad, when, for example, US publishers used French sounding titles like Chère and Dreamé or placed tricolour flags on the covers, attempting to attract the casual buyer. It was anyway a semi clandestine circulating material, not allowed to be freely displayed or openly bought. In this sense Playboy changed the way 'soft pornography' (become more respectfully 'adult entertainment'), can be publicly circulated. This magazine was particularly successful from its origins to the early 1980s, but afterwards it began a long decline. It was published regularly until November 1987 (the final issue of this first series was the number 285). After 1987 there was a further attempt to relaunch the title but the publication ceased again in 1994. Passed into the hands of the media group of Michel Birnbaum, after a transient stimulus, it became a pornographic magazine with episodic dissemination. It was published every three months. After the purchase of the title by Jean Yves Le Fur, Lui was relaunched on 5 September 2013 as a high end magazine with Frédéric Beigbeder at its helm.
Бірінші серия (1963-1987 жж.)
Бұл журналдың табысты құпиясы – терең мақалалармен қатар әдемі жалаңаш әйелдердің суреттерін жариялау болды, онда B тізімінен әрі танымал тұлғалар, көбінесе Брижит Бардо, Мирель Дарк, Джейн Биркин немесе Марлен Джоберт сияқты француз актрисалары жиі кездесетін. Аслан ай сайынғы фототұсауларын ұсынатын. Журналдың алғашқы мұқабасында Валери Лагранж түскен (1-нөмір 1963 жылдың 11 қаңтарында жарық көрді), суретті Франсис Джакобети түсірген, ол кейіннен «Эммануэль 2» фильмінің режиссері болды. Журналда Лаузиердің «Les Sextraordinaires Aventures de Zizi et Peter Panpan» атты мультфильмі де жарияланды. Жан Луи Бори, Рене Шато, Филипп Лабро, Франсис Дюмолин, Франсис Джакобети, Сине, Мишель Мардор, Жиль Сандиер және тағы да басқалар журналдың алғашқы авторлары еді. Журналдың ұраны – «Люи, le magazine de l'homme moderne» («Қазіргі заманғы адам журналы»). Бастапқыда, Playboy Bunny журналындағыдай, мысық басы бар талисман да болған, бірақ ол 1970-ші жылдардың басында қолданыстан шығып қалды.
Екінші серия (1987-1994)
Екінші серия 1987 жылдан 1994 жылға дейін Filipacchi тобы тарапынан жарық көрді. Барлығы 69 нөмір жарыққа шықты. 1989 жылы оның редакторы Стефан де Росней, ал 1990 жылдан 1992 жылға дейін Брис Кутюрье болды. Бастапқыда оның ерекшелігі (бірінші сериядан айырмасы) екі бөлек кітап түрінде жарық көргенінде болды, бірақ 27-ші нөмірден бастап «Луи» журналы «Le magazine de l'homme civilisé» (Сақталған адамның журналы) деген жаңа ұранымен қайтадан бір кітапқа біріктірілді. 1980 жылдардың басында 350 000 данамен таралымдалған журнал 1993 жылы 70 000 данаға дейін азайды. 1993 жылдың басында журнал ай сайын шығуын тоқтатып, екі ай сайын жарық көре бастады. Filipacchi тобы 1994 жылдың маусым айында журналды шығаруды тоқтатты.
Жаңа Луи (1995-1997)
Атауы 1995 жылдан 1997 жылға дейін (14 нөмір) қайта қолданылды және Мишель Бирнбаум, радиотерапевт дәрігер, кейін баспагер, Altinea холдингінің негізін қалаушысы және иесі, ескі автомобильдер туралы журналдарға маманданған. Мақсаты – түпнұсқа басылымның бастапқы қағидаларына (және табысына) оралу, оны көбірек сәнге бағытталған журнал ретінде жаңарту еді. Бірінші нөмірдің мұқабасы Агнес ханымға арналды. Журнал қайтадан ай сайын шыға бастады және атауы жаңа дизайнда жаңартылды. Алғаш рет мұқабада әйел модельсіз, жалғыз ер адамның суреті жарияланды. Журналды қайта жаңғыртуға жасалған бұл әрекет сәтсіз аяқталды, соңғы нөмірі 1997 жылғы ақпанда Ева Герциговамен бірге жарық көрді.
Lui порнографиялық журналы (20012010)
2001-2010 жылдары тоқсан сайын жарық көрген журнал порнографиялық мазмұнды болды. Оның ұраны "L'officiel de la photo de charme" немесе (онлайн нұсқасында) "Le charme des filles d'aujourd'hui" болды. Оны 1633 компаниясы шығарды, оның президенті және жалғыз акционері Мишель Бирнбаум еді. Патрик Гвине 2010 жылдың шілдесіне дейін бас редактор болып жұмыс істеді, содан кейін оның орнына Франсис Гиллебон келді.
Луи Жас-Ив Ле Фур жариялады (20132020)
Журнал 2013 жылы Леа Сейдукспен бірінші мұқаба қызы ретінде қайта жаңартылды. Оның бас редакторы Фредерик Бейгбедер болды. 2017 жылдың наурыз айында журнал ай сайын шығудан тоқсан сайын шығуға көшті, ал Фредерик Таддей Фредерик Бейгбедерден кейін бас редактор болып тағайындалды. Бірінші санынан бері мұқаба қыздарының қатарында (2016 жылғы қаңтарға дейін) Рианна, Жизель Бундхен, Рита Ора, Моника Беллуччи, Алессандра Амброзио, Вирджиния Ледоен, Наоми Кэмпбелл, Кейт Мосс, Джурдан Данн, Кэролин Мерфи, Джоан Смоллс және тағы да басқалар бар. Беллуччиден басқасының барлығы журналдың ішінде топлесс немесе толығымен жалаңаш түскен, ал Беллуччи жартылай киіммен суреттенген.