Орта ғасырлық ақыл-насыхат және күнә туралы әңгімелер жинағы
Handlyng Synne
Handlyng Synne – 1303 ж. жазылған орта ғасырлық ағылшын поэмасы. Мораль, дін, орта ғасыр өмірінен алынған әңгімелерді қамтиды. Уильям Уэддингтонның еңбегінен алынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Мэннингтен шыққан «Handlyng Synne» – орта ағылшыл тіліндегі ұлағатты өлеңдер жинағы. Ол білімді де, білімсіз де адамдарға арналған, мораль теориясы мен тәжірибесін қарастырады және осы ілімді күнделікті өмірден алынған оқиғалармен түсіндіреді. Ол 1303 жылы жазыла бастады. Бүгінде оның қарапайым әрі қызықты стилі, сондай-ақ орта ғасырдағы ағылшын өміріне жарық салғаны үшін құнды деп есептеледі.
Handlyng Synne by Robert Manning of Brunne is a Middle English verse devotional work, intended for the use of both learned and unlearned men, dealing with the theory and practice of morality, and illustrating this doctrine with stories drawn from ordinary life. It was begun in the year 1303. It is valued today for its simple and entertaining style, and for the light it throws on English life in the Middle Ages.
Сипаттама
Handlyng Synne – Уильям Вэддингтонға жатқызылатын, Мануэль де Печие еңбегінен бейімделген және одан жақсартылған аңгло-нормандық туынды. Ол төрт буынды ұйқаспен жазылған 12 000-нан астам жолдан тұрады. Бұл – он қағида, жеті қатты күнә, жеті қасиетті діни рәсім және тәубе ету элементтері туралы талқылау. Олар мысалдармен, яғни моральдық оқиғалармен суреттеледі, олардың он үшін Мануэльде кездеспейді. Handlyng Synne «әлемдік тәжірибені толыққанды моральдық жүйеге дейін жинақтау» деп сипатталған. Ол сол заманғы әдет-ғұрыптарды өткір сынға алып, мысалы, турнирлер жеті қатты күнәнің барлығын тудырады және әрбір рыцарь өз әріптесін жақсы көрген әлемде болуға болмайды дейді.
Handlyng Synne was adapted from, and improves upon, an Anglo Norman work attributed to William of Waddington, the Manuel de Pechiez. It consists of more than 12,000 lines of verse, arranged in four stress couplets. It is a discussion of the ten commandments, the seven deadly sins, the seven sacraments, and the elements of confession, illustrated throughout by exempla, or moral anecdotes, thirteen of which do not appear in the Manuel. Handlyng Synne has been described as "a reduction of the world's experience to a comprehensive moral scheme". It trenchantly criticizes the mores of the time, saying of tournaments, for example, that they promote all seven deadly sins and could not exist in a world in which each knight loved his fellow man.
Қолжазбалар мен басылымдар
"Хандлинг Сине" тоғыз қолжазбада толық немесе ішінара сақталған. Оны Фредерик Дж. Фурнивалл "Early English Text Society" қоғамы үшін өңдеген (2 томдық, 1901, 1903 жж.). 1983 жылы Иделл Сулленс жаңа басылымын шығарды.
Handlyng Synne survives in whole or part in nine manuscripts. It was edited for the Early English Text Society by Frederick J. Furnivall (2 vols., 1901, 1903). A more recent edition by Idelle Sullens was published in 1983.
Ықпал
Бұл 15 ғасырдың ортасында жазылған "Питер Идлидің ұлына арналған нұсқаулары" атты еңбектің бір көзі. Майкл Малоунның 1986 жылғы "Грехті ұстау" комиксі жеті қиналысқа себеп болатын күнәлерді өте әртүрлі бейнелеу үшін Манингтің атауын пайдаланды.
It is one of the sources of a mid 15th century work called Peter Idley's Instructions to his Son. Michael Malone's 1986 comic novel Handling Sin used Mannyng's title for a widely different treatment of the seven deadly sins.
Сыни қабылдау
"Ханлинг Синне" Манингтің тағы бір белгілі поэмасы – "Хроникадан" әлдеқайда жоғары әдеби құндылыққа ие деп есептеледі. Ричард Ньюхаузер оның тақырыбын талдауының нәзіктігіне тоқталып, "күнәға тонудың қаупін сезіне отырып, күнәмен күресудің қиындықтарын түсінеді, сондай-ақ күнәлардың бір-бірінің шекараларын жоятынын немесе жақсылыққа жасырынатынын біледі" дейді. Алайда, көптеген сыншылар үшін "Ханлинг Синне" шығармасының ең қызықты тұсы – оның мысалдар жинағы. Джон Гоуэрдің "Confessio Amantis" еңбегімен салыстыру жүргізілді: "Ханлинг Синне" поэмасының сегіз буынды шумақтары Гоуэрдің жұмсақтығына жете бермейді, бірақ бірнеше әңгімелер, тіпті қарапайым болса да, Гоуэрдің көптеген шығармаларынан гөрі күшті әрі жанды". Дерек Пирсолл Манингті "тумысынан әңгімеші" деп атап, "үлкен шабыт пен күш-қуат көрсетеді, бірақ оның кәсіби шеңбері күрделілікке мүмкіндік бермейді" дейді. Антони Гиббс "оның ынтасы оқырманға оңай жетеді" деп жазса, Кеннет Сисам "жақсы білімді ойын-сауықпен байланыстыру өнерінде ол шебер" деп санайды және "Ханлинг Синне" шығармасын "Лангланд пен Чосерден бұрынғы ағылшын өмірінің ең керемет бейнесі" деп атады.
Handlyng Synne is considered a work of greater literary merit than Mannyng's only other known poem, the Chronicle. Richard Newhauser has drawn attention to the subtlety of its analysis of its subject, "alive to the difficulties of treating sin without becoming mired in sin itself, and aware of the ways in which sins constantly undo the borders between each other or disguise themselves as virtues". But for many critics the most interesting aspect of Handlyng Synne is its collection of exempla. Comparison has been made with John Gower's Confessio Amantis: "The octosyllabic couplets of Handlyng Synne may lack Gower's smoothness, but several of the tales, if cruder, are more vigorous and vivid than most of Gower's". Derek Pearsall called Mannyng "a born story teller", who "displays plenty of vigour, though his professional role allows little sophistication". Antony Gibbs wrote that "his gusto conveys itself readily to his reader". Kenneth Sisam believed that "in the art of linking good teaching with entertainment he is a master", and called Handlyng Synne "the best picture of English life before Langland and Chaucer".