Кіріспе

Құс түрлері

Чили скуасы, сондай-ақ корица скуасы (Stercorarius chilensis) деп аталады, ірі жыртқыш теңіз құсы. Ол Аргентина мен Чилиде көбейеді, бірақ көбеймейтін кезде Бразилия мен Перуге дейін солтүстікке қарай ұшып кетеді. Бұл скуа ерекше көзге түседі, себебі оның қара түсті басы, корица түсті тамағы және төменгі жағының арасында айқын контраст бар. Оңтүстік Аргентинада Фолкленд скуасымен будандасқан түрлері де кездеседі. Чили скуалары балықтармен, басқа теңіз құстарымен, сондай-ақ қалдықтармен және өліктермен қоректенеді. Олар Оңтүстік жартышардың жаз айларында колониялар құрып көбейеді. Жалпы алғанда, Оңтүстік Американың бұл түрі туралы көп мәлімет жоқ, және бар мәліметтер көбінесе уақыт бойынша шашыраңқы және бірнеше таңдаулы көбею ошақтарында шоғырланған сипаттамалық зерттеулерден алынған.

Таксономия

Чили скуасы – шардрийлер отрядына жататын, марқұмдар, серкелер, жагерлер, скуалар және кайралар сияқты теңіз құстарындарының ірі тобы. Ол кішкентай Stercorariidae тұқымдасының мүшесі, оған терндер мен скуалар кіреді. Бұл түрдің туыс деңгейіндегі жіктелуіне қатысты пікір таласы бар. Бұрын ол Фолкленд скуасы және Оңтүстік полюстік скуамен бірге Catharacta туысына жатқызылған, бірақ қазір барлық скуалар ірі Stercorarius туысына біріктірілген. Чили және Фолкленд скуаларының көбею ареалдары беттесетін жерлерде олардың араласуынан пайда болған гибридтер туралы хабарлар бар.

Сипаттама

Чили скуасының арқасы, қабырғалары мен жақтары көбінесе қара, ал асты бөлігі біркелкі ақшыл болады. Қара түсі көбінесе арқасынан төс бөлігіне дейін созылып, кеуде шеңбері құрайды. Қанаттарының астыңғы жағы ерекше қызыл қоңыр түсті, бірақ кейбір жекелемелерде бұл түс сәл бозғылт болуы мүмкін. Барлық ересектерде ерекше қара бас киім және беті мен мойнында жарқыраған алтын жолақтары болады. Аяқтары қара, көздің ірісі қоңыр, кіші, көгілдір түсті мұнығының ұшы қара болады. Қанаттарының ені 130-138 см аралығында. Жастар ересектерге қарағанда жарық түсті болады және оларда ақ жолақтар жоқ. Олар да бас киімге ие, бірақ көбінесе ересектерде кездесетін кеуде шеңбері болмайды. 2009 жылы Атлантика мұхитының оңтүстігіндегі Африка аймағына жататын, қол жетімсіз аралда бір жекелеме ерекше көзге түсті. Бұл түр Чилидің оңтүстігіндегі фьордтар мен бұғаздардағы оңтүстік хек балық аулауымен байланысты.

Әндіктер

Чилилік скуаның дауыстық қасиеттері туралы ақпарат өте аз. Олар көбелектеп жүзетін орындарында оннан он екіге дейін қысқа, мұрыннан шығатын үнмен ұзақ созылған шақыруды жасайды. Оларды пингвиннің етін, балықты және қоқыс жәшігінен табылған тағамды жеп, басқа теңіз құстарынан балық ұрлағанда көруге болады. Сондай-ақ, олар ақ таңдайлы құстарды, Магеллан су құстарын, қара қазды, нутрияны, етесіп жүретін түлендерді, шабақтарды және кесірткелерді жейтіні де белгілі.

Көбею

Қарашадан ақпанға немесе наурызға дейін Чилидің шкуалары құмды жағалауда көбейіп, колониялар құрайды. Көбейіп жүрген ересектер колонияның ортасында жиналғанға бейім, ал көбеймейтін ересектер мен жас ересектер шеткерлеуге таралады. Ұя салған ата-аналар басып келгендерге жоғарыдан шабуылдайды; бұл көрсету қауіп деп саналған нәрсеге нәжіс шығарумен бірге жүруі мүмкін. Егер басып келген сол түрдің өзге мүшесі болса, ол жарақаттанғанын сыпайы түрде көрсету үшін айқасқан аяғын жасамалайды. Қоршағандарға қарсы агрессия тек тығыз емес көбейту колонияларында ғана байқалады. Бір жұмыртқалықта әдетте екі жұмыртқа болады, олар 28-32 күнге дейін шайқалады. Ата-аналары болмағанда, балапандар ұясында қозғалмай, алып ламинарияның арасында құмға жасырынып жатады. Ата-аналарының қасында олар ұядан сәл алыстайды, бірақ қанаттарын денелеріне жақын ұстап, қауіптің бірінші белгісінде басын иықтарына тығып, кері қайтады.