Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Математикада Клиффорд Таубестің Громов инварианты симплектикалық 4-көптікке енген (мүмкін байланысты емес) псевдоголоморфтық қисықтарды санайды, мұнда қисықтар көмекші үйлесімді күрделі құрылымға қатысты голоморфты болады. (0-ге дейін қиылысатын 2 тордың көптік жамылғылары да есептеледі.) Таубес осы инварианттағы ақпараттың Сейберг-Уиттен теңдеулерінен туындаған инварианттарға тең екенін төрт ұзақ мақала сериясында дәлелдеді. Бұл инвариантқа байланысты талдамалық күрделіліктің көп бөлігі, нәтиже күрделі құрылымды таңдауға тәуелсіз болуын қамтамасыз ететін көп рет жабылатын псевдоголоморфтық қисықтарды дұрыс санаудан туындайды. Негізгі мәселе – псевдоголоморфтық қисықтардың топологиялық түрде анықталған индексі, ол енгізілуін бақылайды және Фредгольм индексін шектейді. Майкл Хатчингс бұл жұмыстың кеңейтілген нұсқасы ретінде кіріктірілген контакттық гомологияны ұсынады. ECH – бұл симплектикалық өріс теориясы сияқты инвариант; атап айтқанда, бұл Y-дегі контактілік нысанның Реб орбиталарының белгілі бір комбинацияларымен құрылған тізбек кешенінің гомологиясы, ал оның дифференциалы белгілі бір кіріктірілген псевдоголоморфтық қисықтарды және "ECH индексі" 1-ге тең көп рет жабылатын псевдоголоморфтық цилиндрлерді санайды. ECH индексі – цилиндрлік жағдай үшін Таубес индексінің нұсқасы, және қисықтар сәйкес келетін күрделі құрылымға қатысты псевдоголоморфтық болады. Нәтижесінде Y-дің топологиялық инварианты пайда болады, Таубес оның монопольдік Флор гомологиясына изоморфты екенін дәлелдеді, бұл Y үшін Сейберг-Уиттен гомологиясының нұсқасы.
In mathematics, the Gromov invariant of Clifford Taubes counts embedded (possibly disconnected) pseudoholomorphic curves in a symplectic 4 manifold, where the curves are holomorphic with respect to an auxiliary compatible almost complex structure. (Multiple covers of 2 tori with self intersection 0 are also counted.) Taubes proved the information contained in this invariant is equivalent to invariants derived from the Seiberg–Witten equations in a series of four long papers. Much of the analytical complexity connected to this invariant comes from properly counting multiply covered pseudoholomorphic curves so that the result is invariant of the choice of almost complex structure. The crux is a topologically defined index for pseudoholomorphic curves which controls embeddedness and bounds the Fredholm index. Embedded contact homology is an extension due to Michael Hutchings of this work to noncompact four manifolds of the form , where Y is a compact contact 3 manifold. ECH is a symplectic field theory like invariant; namely, it is the homology of a chain complex generated by certain combinations of Reeb orbits of a contact form on Y, and whose differential counts certain embedded pseudoholomorphic curves and multiply covered pseudoholomorphic cylinders with "ECH index" 1 in The ECH index is a version of Taubes's index for the cylindrical case, and again, the curves are pseudoholomorphic with respect to a suitable almost complex structure. The result is a topological invariant of Y, which Taubes proved is isomorphic to monopole Floer homology, a version of Seiberg–Witten homology for Y.