Кіріспе
Кубравия (سلسلة کبرویة) немесе Кубрави тәріқаты, сондай-ақ Кубрави Хамадания деп те аталады, – суфи тәріқаты. Оның рухани тізбегі (Силсила) Мұхаммед пайғамбарға, Мұхаммедтің туысы, күйеу баласы және Бірінші имам Әли арқылы жетеді. Бұл, Әлиден өзінің тізбегін бастаған көптеген басқа суфи тәріқаттарымен ұқсас. Кубравия тәріқаты 13 ғасырдағы негізін қалаушы Наджм әд-Дин Кубраның есімімен аталады, ол Хорезм мемлекетінің (қазіргі Түрікменстан) кезінде Конье-Ургенч қаласында өмір сүрген. 1221 жылы моңғолдар Конье-Ургенчті басып алып, халықтың көп бөлігін, соның ішінде шейх Наджмуддин Кубраны өлтірді. Кубравия тәріқаты әмбебаптылыққа баса назар аударады. Ол Шығыс Үндістан, Бангладеш, Маврикий және Пәкістанның кейбір аймақтарында кең таралған.
The Kubrawiya order (سلسلة کبرویة) or Kubrawi order, also known as Kubrawi Hamadaniyah, is a Sufi order that traces its spiritual lineage (Silsilah) to the Islamic prophet, Muhammad, through Ali, Muhammad's cousin, son in law and the First Imam. This is in similar to most other Sufi orders that trace their lineage to Ali. The Kubrawiya order is named after its 13th century founder Najm al Din Kubra, who lived in Konye Urgench under the Khwarazmian dynasty (present day Turkmenistan). The Mongols captured Konye Urgench in 1221 and killed much of the population including Sheikh Najmuddin Kubra. The Kubrawiya order places emphasis on being a universal approach. It is popular in eastern India, Bangladesh and Mauritius and some areas of Pakistan as well.
Филиалдар
Мир Сәйід Әли Хамадани Кубрауия тәртібінің екінші негізін қалаушы болды және 14 ғасырда қазіргі Үндістан, Пәкістан, Бангладеш, Қытай және Орталық Азия елдерінің бір бөлігінде кеңірек тарады. Иранда Кубрауия тәртібі Хуажа Исхақ Хатлани негізін қалаушыдан кейін тармақтарға бөлінді. Соңында, тәртіптің ішінде екі жетекшілікке талапкерлік туды, нәтижесінде екі топ пайда болды. Олардың бірі Нұрбақшия тобы деп аталды, олар Нұрбақшті қолдады, ал екінші топ Мешхедте орналасқан Барзиш Абадиді қолдады. Нұрбақшиялар Балтистанның сирек қоныстанған аймақтарында кездеседі. Екіншісі Сәйід Абдулла Барзиш Абадиге жатқызылады және ол алдымен Хорасанда, содан кейін басқа елдерге тарады.