Кіріспе

Маврикийлік саясаткер Эммануэль Анкетил (1885-1946) Анкетил 16 жасында Маврикийден кеме шәкірті ретінде кетіп, 11 жыл Австралия теңіздеріндегі жағалау кемелерінде жұмыс істеді. Анкетил 1912 жылы Австралиядан Англияға кетіп, 1913 жылы Ливерпуль портына келді. Корольдік теңіз күштеріне қабылдана алмағандықтан, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс жылдарын Сауда флотының старшинасы ретінде, Англия мен Америка арасындағы тауарлар мен жолаушыларды тасымалдайтын Атлантика мұхитындағы конвойлерде Адмиралтейство көлігінде өткізді. Жұмыс қиын және аз төленген болып қалды, жұмысшылар фабрика және шахта иелерімен келіспеушілікке түсіп, 1926 жылғы шахтерлер ереуілі сияқты ереуілдер мен жұмыстан шығарылуларға әкелді. 1926 жылы Кәсіподақтар конгресі шахтерлерге қолдау көрсету үшін 9 күндік жалпы ереуіл жариялады (3-12 мамыр). Порт-Талботқа келген Анкетил сияқты теңізшілер бұл қиындықтардан тыс қалған жоқ, әр сапарға тіркеліп, Ұлыбританиядағы Аберафан сияқты порттар мен өнеркәсіптік қалалардағы жұмысшылар мен кәсіподақтардың қызметі туралы білді. Анкетил жергілікті социалистік митингте жергілікті шахтердің қызы және өзі Еңбек партиясының белсендісі Синах Лейнмен танысты. Рамзи Макдональд 1922 жылы Либералдық партиядан Аберафан парламенттік округін жеңіп алды және Еңбек партиясы оны сол кезден бері иеленуде. Сондықтан ол отбасын қолдау үшін бар күшін жұмсады.

Еңбек партиясы

Маврикийге оралғаннан кейін доктор Морис Кюремен бірге Еңбек партиясын құруға көмектесті және жұмысшылардың және еңбекшілердің құқықтары үшін күресті. Ол көптеген әділетсіздіктерге куә болды және "қант плантацияларындағы жұмысшылар құл болғанда жақсырақ жағдайда болған" деген пікірде болды. 1937 жылғы Уба көтерілісінен кейін Анкетил 1938 жылы кеме жұмысшыларының құқықтарын қорғау мақсатында ұйымдастырылған ереуілдері үшін британдық отаршылдық үкімет тарапынан Родригес аралына жер аударылды. Ол аралды аралап, үкіметтің көбірек либералды түрін жақтады және конституцияны қайта қарау мәселелері бойынша пікірсайыстарға қатысты.

Өлім

Арал айналысындағы ұзақ саяхаттары оның денсаулығына зиян келтірді, ол 1946 жылы жаңа конституция қабылдауға дейін өкпе қабынуынан көз жұмды. Оның ізінше Лейборист партиясын Гай Роземонт басқарды.