Швецияның бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстар кезеңіндегі жағалау қорғаныс кемесі
HSwMS Sverige
Швецияның бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстар кезеңіндегі жағалау қорғаныс кемесі HSwMS Sverige. Халықтың қайырымдылығымен салынған, теңіз күшіне әсер еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезеңіндегі швед жағалау қорғау кемесі.
Swedish WWI & WWII era coastal defence ship
HSwMS Sverige – Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жылы Швеция тапсырыс берген (Pansarskepp). Кемеге шамамен 12 миллион крон жұмсалды, бұл сома толығымен халықтан жиналған қайырымдылықтар есебінен құрылды. Қаржы жинау Карл Стафф үкіметінің жаңа соғыс кемесіне қаржы жұмсауға құлшынбауы себеп болды. Кеме өте қымбатқа түскендігімен қатар, швед теңіз күштерінің және оның қабілеттеріне де маңызды әсер етті.
HSwMS Sverige was a (Pansarskepp) commissioned by Sweden during the last year of the First World War. The ship cost approximately 12 million kronor, a sum raised entirely by public donations. The fundraising was done because of the Karl Staaff government's reluctance to spend money on a new battleship. In addition to its impressive cost, the ship also had a significant impact on the Swedish Navy and its capabilities.
Негізгі мәліметтер мен сипаттама
Швеция ХХ ғасырдың басында теңіз қарулану жарысынан тыс қалған жоқ. 1905 жылы Норвегиямен одағын таратып, шығыста Ресей империясымен, Балтық теңізінің оңтүстігінде Германиямен, ал батыста дәстүрлі түрде Англияға жақын Норвегиямен қарым-қатынас шиеленісті болды. 1911 жылы Ұлыбритания және Германия әскери-теңіз күштерінің жауынгерлік дайындықтағы кемелері Солтүстік теңізде жүрді. Осы шиеленістердің тудырған қауіпті жағдай мен соңғы шведтік жағалау шайқас кемесінің ескі үлгідегі кеме (екі 203 мм (8 дюймдік) зеңбірегі және ең жоғары жылдамдығы болғандықтан), жаңа кластағы кемелерге мұқтаждық туды. 1911 жылы парламент (тар маржомен) жаңа кеме құрылысына қаражат бөлді, олардың мөлшері әртүрлі болды және қару-жарақ пен жылдамдығына қарай түрлі конфигурацияларда жасалды. Премьер-министр Карл Стаффтың HSwMS Sverige кемесіне қаржыландыруды кейінге шегергені "Pansarbåtinsamlingen" қайырымдылық науқанына елеулі әсер етті. Кеме үшін 12 миллион крон жинау мақсатымен жолға қойылған науқан саяси белгісіздік салдарынан тоқтап қалды. Бастапқы саяси белгісіздікке қарамастан, король Густав V-нің қолдауының арқасында Sverige кемесі үшін ақша жинау науқаны сәтті аяқталды. Науқан үш айдан астам уақыт ішінде 15 миллион крон жинады, бұл үлкен жетістік болды. Жаңа үкімет ақшаны қабылдап, кемеге келісімшарт жасады, ол ақша төлеген халықтың құрметіне "Sverige" деп аталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін тағы екі кемеге тапсырыс берілді, олардың сыртқы түрі сәл өзгертілді, олар Швеция королі мен королевасының есімдерімен аталады. "Джейнс Файтинг Шипс" журналының 1938 жылғы басылымында кеме жауынгерлік кеме ретінде тізілгенімен, техникалық тұрғыдан ол жағалау қорғаныс кемесі болып табылады, бұл класс скандинавиялық елдерде кеңінен қолданылды. Финляндия, Норвегия және Дания теңіз күштері осыған ұқсас кемелерді пайдаланды. Алайда, швед теңіз күштері Sverige класындағы бронекемелерді басқа елдердің жауынгерлік кемелеріндей ұрыс топтарының ядросы ретінде пайдаланды. Svierge кемесінің жалпы ұзындығы , ені және максималды сусынуы болды. Он екі Yarrow қазандығы төрт Curtis тікелей жетекті бу турбинасына қысыммен буды жеткізді, олардың әрқайсысы бір жетекті білікпен қозғалды. Бу қысымын арттыру үшін қазандықтағы көмірге мазут шашыратылуы мүмкін болды. Қозғалтқыштардың жалпы қуаты кемеге жоғары жылдамдық беруге арналған. Svierge кемесі 443 офицер мен сарбазды тасымалдады. Кемеде 443 офицер мен сарбазға арналған орын болды. Svierge класындағы кемелердің су сызығындағы броньдық белдеуі қалыңдығында болды. Палубалық бронь қалыңдығы жазық бөлігінен бастап, броньдық белдеудің негізіне қосылған беткейге дейін өзгерді. Бақылау мұнарасын қорғаған бронь қалыңдығына жетті, ал брондалған цитадель қалыңдығында болды. Басты зеңбірек мұнараларының бронясы да максималды 200 мм қалыңдыққа ие болды, бірақ қосалқы зеңбірек мұнараларының бронясы тек қалыңдығында болды. Су астындағы қорғаныс әр жақтағы бір торпедаға қарсы бөліммен және палуба астындағы корпусқа жасалған он үш герметикалық бөліммен шектелді. Кемелерде сондай-ақ қос түбі болды. Кеменің 1938–1940 жылдар аралығындағы жөндеу жұмыстары кезінде оның аралас отынмен жұмыс істейтін Yarrow қазандықтары мен олардың көмір бункерлері төрт майлы Penhoët қазандықтарымен ауыстырылды.
Sweden was not immune from the naval arms race in the early 20th century. After dissolving the union with Norway in 1905, the situation was tense with the Russian Empire in the east, Germany south of the Baltic Sea, and Norway, traditionally being an Anglophile country, to the west. In 1911, battle ready units from the Royal Navy and the Imperial German Navy cruised around in the North Sea. Due to the perilous atmosphere brought about by these tensions, and as the latest Swedish coastal battleship was a typical pre dreadnought ship (with two 8 inch (203 mm) guns and a maximum speed of ), the need for a new class of ships was pressing. Seaworthiness, armament, armour and speed, all had to be improved according to the multiple new technologies that had arrived with the naval arms race that followed the launch of the British In 1911, the parliament voted (with a small majority) funds for the building of the new vessel, varying in size from and with armaments and speed in various arrangements accordingly). The postponement of funding for HSwMS Sverige by Prime Minister Karl Staaff had a significant impact on the "Pansarbåtinsamlingen" fundraising campaign. The campaign, which had aimed to raise 12 million Kronor for the ship, was put on hold as a result of the political uncertainty. Despite initial political uncertainty, the fundraising campaign for Sverige was successful, thanks to the support of King Gustav V. The campaign raised 15 million Kronor in just over three months, an impressive achievement. The new government accepted the money and let the contract for the ship, which was named Sverige for the people who had paid for it. After the outbreak of World War I, two more ships were ordered which had a slightly changed appearance, the two bearing the names of the King and Queen of Sweden. Note that while the ship is listed as a battleship in Jane's Fighting Ships, 1938 edition, technically it is a coastal defence ship, a class which was commonly used in Nordic countries. The navies of Finland, Norway, and Denmark made use of similar ships. However, the Swedish Navy used the Sverige class armored warships as the core of battle groups in the same manner as other navies used battleships. Svierge had an overall length of , a beam of and a maximum draught of The ship displaced at standard load and at deep load. A dozen Yarrow boilers provided steam at a pressure of to four Curtis direct drive geared steam turbines that each drove a single propeller shaft. Fuel oil could be sprayed onto the coal in the boilers to maximize steam pressure. The engines were rated at a total of that was designed to give her a speed of Svierge carried up to of coal and of fuel oil that gave her a range of at a speed of The ship had a complement of 443 officers and ratings when serving as a flagship. The Svierge class ships had a waterline armour belt thick. Their deck armour ranged in thickness from on the flat to on the slope where it connected to the base of the armour belt. The armour protecting the conning tower had a maximum thickness of while that of the armoured citadel was thick. The main gun turrets also had a maximum thickness of 200 millimetres of armour, but the secondary gun turrets only had of armour. Underwater protection was limited to a single anti torpedo bulkhead on each broadside and subdividing the hull below the deck into thirteen watertight compartments. The ships were also fitted with a double bottom. The ship's 1938–1940 refit saw the replacement of her mixed firing Yarrow boilers, and their coal bunkers, with four oil buring Penhoët boilers.