Үндістандағы Гималай ұлттық паркі: биоәртүрлілігімен әйгілі, ЮНЕСКО мұрасы тізіміне енген, 375-тен астам жануарлар мен өсімдіктер мекендейтін табиғат қорғау аймағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандағы Химачал-Прадеш штатында орналасқан ұлттық парк.
National park in Himachal Pradesh, India
Ұлы Гималай ұлттық паркі (ҰҒП) – Үндістандағы ұлттық парк, Химачал-Прадеш штатының Куллу ауданындағы Баджар бөлімшесінде орналасқан. Парк 1984 жылы құрылған және 1171 км² аумақты қамтиды; парктегі биіктіктер 1500 және 6000 метр аралығында өзгереді. Ұлы Гималай ұлттық паркі – көптеген флора және 375-тен астам фауна түрлерінің, соның ішінде шамамен 31 сүтқоректі, 181 құс, 3 бауырымен жорғалаушы, 9 қосмекенді, 11 жылқықұрт, 17 моллюск және 127 жәндік түрлерінің мекені болып табылады. Олар 1972 жылғы Жабайы табиғатты қорғау туралы заңның қатаң ережелерімен қорғалады, сондықтан кез келген аң аулауға тыйым салынған. 2014 жылдың маусым айында Ұлы Гималай ұлттық паркі ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне "биологиялық әртүрлілікті сақтау үшін ерекше маңызы бар" критерийі бойынша қосылды.
The Great Himalayan National Park (GHNP) is a national park in India, located in Banjar sub division of Kullu in the state of Himachal Pradesh. The park was established in 1984 and is spread over an area of 1171 km2; elevations within the park range between 1500 and 6000 m. The Great Himalayan National Park is a habitat to numerous flora and more than 375 fauna species, including approximately 31 mammals, 181 birds, 3 reptiles, 9 amphibians, 11 annelids, 17 mollusks and 127 insects. They are protected under the strict guidelines of the Wildlife Protection Act of 1972; hence any sort of hunting is not permitted. In June 2014, the Great Himalayan National Park was added to the UNESCO list of World Heritage Sites, under the criterion of "outstanding significance for biodiversity conservation".
Биогеографиялық
ГХҰП әлемдегі екі ірі биогеографиялық аймақтың тоғысқан жерінде орналасқан: оңтүстіктегі Индомалая аймағы және солтүстіктегі Палеарктика аймағы. ГХҰП-тың қоңыржай орман флорасы мен фаунасы Қытай-Жапон аймағының батысқа қарайғы соңғы кеңеюін көрсетеді. Солтүстік-Батыс Гималайдың жоғары биіктіктегі экожүйелеріндегі өсімдік түрлері Батыс және Орталық Азия аймақтарымен ортақ белгілерге ие. Парк 4100 метрге дейін биіктігіне ие болғандықтан, альпілік, мұздық, қоңыржай және субтропикалық ормандар сияқты флора мен фаунаның әртүрлі аймақтарын қамтиды. Бұл биогеографиялық элементтер Гималайдың геологиялық эволюциясының нәтижесі болып табылады, ол тақталардың қозғалысы және континенттік дрейф әсерінен бүгінге дейін жалғасуда. 100 миллион жыл бұрын Үндістан субконтиненті Гондванадан бөлініп, солтүстікке қарай жылжуды бастады. Соңында ол Лавразияға соқтығысып, Гималайдың алып қатпарлы тауларын құрады. Гондвана және Азия құрлықтарының қосылуы нәтижесінде флора мен фауна алмасуы мүмкін болды, бұл аймақтағы ерекше биогеографиялық ерекшеліктерге әкелді.
The GHNP is at the junction of world's two major biogeographic realms: the Indomalayan realm to the south and the Palearctic realm to the north. The temperate forest flora fauna of GHNP represents the westernmost extension of the Sino Japanese Region. The high elevation ecosystem of the Northwest Himalaya has common plant elements with the adjacent Western and Central Asiatic region. As a result of its 4,100 m elevation range the park has a diversity of zones with their representative flora and fauna, such as alpine, glacial, temperate, and subtropical forests. These biogeographic elements are result of geological evolution of Himalaya which continues today from the action of plate tectonics and continental drift. Over 100 million years ago, the Indian sub continent broke off from the large, southern landmass, Gondwanaland and moved north. It eventually slammed into the northern land mass, Laurasia, and formed the gigantic folded mountains of the Himalaya. Due to this union of Gondwanaland and Asiatic landmasses, exchange of flora and fauna was possible and this ultimately led to the unique biogeographical features in the region.
Фауна
Ұлы Гималай ұлттық паркі 375-тен астам жануарлар түріне мекендейді. Қазірге дейін 31 сүтқоректі, 181 құс, 3 бауырымен жорғалаушы, 9 қосмекенді, 11 анелид, 17 моллюск және алты отрядқа жататын 127 жәндік түрі анықталып, құжатталған. Гималай фаунасының көп бөлігі 1972 жылғы Үндістанның жабайы табиғатты қорғау заңының I тізіміндегі ең жоғары қорғау санаты бойынша қорғауға алынған. Химачал-Прадеш штатының үкіметі он жылдан астам уақыттан бері аң аулауға тыйым салды. Парктің кез келген аңғарында 35-45 шақырымдық саяхат адамды көк қой, қар барысы, Гималай қоңыр аюы, Гималай тахы және мускус бұғысы сияқты жануарлардың 3500 метрден жоғары биіктіктегі мекендеу ортасына жеткізеді. Жануарлар төменгі биіктіктерге маусымдық көші-қон бастаған кезде күз айларында (қыркүйек-қараша) ең жақсы байқаулар жасауға болады.
The Great Himalayan National Park is home to more than 375 faunal species. So far species of 31 mammals, 181 birds, 3 reptiles, 9 amphibians, 11 annelids, 17 mollusks and 127 insects belonging to six orders have been identified and documented. Most of the Himalayan fauna has been given protection under the high priority protection category of Schedule I of the Indian Wildlife (Protection) Act, 1972. The state government of Himachal Pradesh has banned hunting in the state for more than ten years. A trek of 35 to 45 km in any of the park's valleys brings one into the high elevation habitat (3,500 m and above) of animals such as blue sheep, snow leopard, Himalayan brown bear, Himalayan tahr, and musk deer. Best sightings can be made in autumn (September–November) as animals start their seasonal migration to lower elevations.
Флора
Сонымен қатар, GHNP кең биіктік диапазоны мен салыстырмалы түрде бұзылмаған орталардың арқасында өсімдіктер әлемінің мол түрлілігін қамтамасыз етеді. Төменгі аңғарлардағы биік қарағайлар мен шыршалардан бастап, кең жайылған ат қаштандарына дейін, және таулы шөптер мен қарағайлардың тығыз жамылғылары мен жатқан бұтақтарына дейін, саябақта өсімдік жамылғысының сан алуандығы көзге шалынады. Кейбір аймақтар мал жаюға байланысты өзгергенімен, бұл Батыс Гималайдағы орман мен альпілік шалғындардың түпкілікті күйіне жақын сақталған сирек аймақтардың бірі. Субальпілік аймақ түрлерге ең бай, одан кейін альпілік және жоғарғы умерендік аймақтар келеді.
The GHNP also supports a great diversity of plant life, thanks to its wide elevation range and relatively undisturbed habitats. From the lofty pines and spruces and the great, spreading horse chestnuts of the lower valleys, to the dense cushions and prostrate branches of the alpine herbs and junipers, the park presents an endless variety of vegetation. Although some areas have been modified by grazing, this is one of the few areas of the Western Himalayas where the forests and alpine meadows can be seen in something approaching their original state. The subalpine zone is richest in species, followed by the alpine and upper temperate zones.
Жаяу жүру және туризм
Соңғы жылдары GHNP жаяу серуендеу және экологиялық туризм танымал бағытына айналды. Саи Ропадағы GHNP кеңсесі жаяу серуендерге рұқсаттар береді. Паркте бірнеше танымал жаяу жолдар бар, олардың кейбіреулерін бір-екі күнде, ал кейбіреулерін бір аптадан он күнге дейін жасауға болады. Экологиялық туризм және шатырға қонаққа шақыру туризмі де парктен тыс, бірақ жақын жерлерде кеңінен танымал болып келеді.
In the recent years, the GHNP has emerged as a popular trekking and ecotourism destination. The GHNP office at Sai Ropa issues permits for the treks. There are several popular trekking routes in the park, ranging from those that can be done in a day or two, to those that can take up from a week to ten days. Ecotourism and homestay tourism has also being gaining popularity in places outside but near to the park.