Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уолтерклоу Холл, кейде Уотерклоу Холл немесе Жоғарғы Уолтерклоу деп аталады, ол Уолтерклоу аңғарында, Халифакстан оңтүстік-шығыста және Йоркширдің Батыс Ридингідегі Саутхорам ауылының солтүстік-шығысында, Қызыл Бектің жағасында орналасқан.
Walterclough Hall, sometimes known as Water Clough Hall or Upper Walterclough, lies in the Walterclough Valley south east of Halifax and north east of the village of Southowram in the West Riding of Yorkshire, alongside the Red Beck.
Шығу тегі
Залды бастапқыда Хемингуэй отбасы салған, ол алғаш рет 1379 жылы және 1654 жылға дейін тіркелген.
The Hall was originally built by the Hemingway family, first recorded there in 1379 and in residence until 1654.
Уокерлер отбасы
Сол жылы Уолтерклоу Холлді Уильям Уокер (15961676) сатып алды, ол төменгі Кроустың ұясына көшіп барғанға дейін. Оның екінші ұлы Абрахам Уокердің (1629-1695 жж.) және оның әйелі Анн Лэнглидің (1643-1688 жж.) аты ғимаратқа жазылған. Олар өздерінің заманының шектеулері мен қысымдарына төтеп бере алмайтын конформисттер еді. Олардың екінші ұлы Ричард Уокер (16721721) атасынан зал мұрагерлік етті, ал ол каналға батып кеткен кезде оның ұлы Джон Уокер залға мұрагерлік етті. Джон Уокер (1699-1771) - 18 ғасырдың ортасында Уолтерклоу Холлдың иесі және үлкен беделге және байлыққа ие болған жүн фактор. Ол әйелі Рут Ноддермен төрт балаға ие болды. 1731), Джон (туған. 1735), Грейс (туған. 1738 ж.) және Мэри (туған. 1740 жылы) олар оның немере інісі Джек Шарпты да асырап алды және төрт әпкелері мен екі ағайындысын үйленді. Джон Уокердің кіші ұлы Джон бизнеске қатыспады, сондықтан оның үлкен ұлы Ричард қайтыс болғаннан кейін және Джон аға зейнеткерлікке шығып, ауданды тастап кеткеннен кейін, Джек Шарп бизнеске және Залға ие болды, ол есептелген ашкөздікпен тұтынылды. 1771 жылы Джон аға қайтыс болған кезде оның аман қалған ұлы Джон кіші өзінің ағайындысына Залды тастап кету туралы хабарлама берді. Ол өзінің жаңа әйелімен Йорктан келген кезде, ол ипотекаға салынған және залдағы заттардың көпшілігі алынып тасталған. Тек екі бөлме ғана жиһазландырылған, қалған бөлмелері қираған. 1778 жылы Джек Шарп жақын маңдағы Лоу Хиллге өзінің қарақшылығынан түскен ақшаға Лоу Хаусты салдырды. Кейіннен Мисс Патчетт заң үйінде әйелдер академиясын құрды, ал Эмили Бронте 1837 жылы алты ай бойы сабақ берді. Оның заң үйіндегі тәжірибесі және қазірдің өзінде легендарлық оқиға оның жалғыз романы "Желкенішті биіктіктер" романының көзі болып саналады. 1867 жылдың сәуірінде Кроус Несттің басқа Уолкер отбасысының мүлкі аукцион арқылы сатылды. Бұл Hipperholme, Lightcliffe және Bailiff Bridge жерлерінің көпшілігін, сондай-ақ Crow's Nest Mansion және Cliffe Hill Mansion жерлерін қамтыды. Бұл кезде Уолтерклоу Холлмен не болғаны әлі белгісіз.
In that year Walterclough Hall was bought by William Walker (1596–1676), before he moved to Lower Crows Nest. The initials of his second son, Abraham Walker (1629–1695), and of his wife Anne née Langley (1643–1688), were inscribed on the building. They were non conformists and subject to the restrictions and harassments of the day. Their second son, Richard Walker (1672–1721), inherited the Hall from his father, and when he drowned in a canal, his son John Walker inherited the Hall from him. John Walker (1699–1771) was the squire of Walterclough Hall in the mid 18th century and a woollen factor of great prestige and wealth. While he and his wife, Ruth née Nodder, had four children—Richard (b. 1731), John (b. 1735), Grace (b. 1738) and Mary (b. 1740)—they also adopted his nephew, Jack Sharp, and provided a home for four aunts and two uncles. John Walker’s youngest son, John, took no part in the business, so when his eldest son Richard died and John senior retired and left the district, Jack Sharp was left in possession of the business and the Hall, which he consumed with calculated avarice. In 1771, when John senior died, his surviving son John junior gave his cousin notice to quit the Hall. When he arrived from York with his new wife, he found the estate had been excessively mortgaged and most of the contents of the Hall had been removed. Only two rooms remained furnished, and what was left behind had been trashed. In 1778, Jack Sharp built Law House from the proceeds of his villainy on nearby Law Hill. Later, Miss Patchett established a Ladies Academy at Law House, and Emily Brontë taught there for six months in 1837 38. Her experiences at Law House and the now almost legendary story is believed to be the source for her only novel, Wuthering Heights. In April 1867, the estate of the other Walker family of Crows Nest was sold by auction. This included most of the land at Hipperholme, Lightcliffe and Bailiff Bridge, as well as Crow’s Nest Mansion and Cliffe Hill Mansion. What happened to Walterclough Hall at this time is not yet known.
Интернат-академия
Алайда 1870 жылы Уолтерклоу Холл қыздар интернат-академиясына айналды. Элизабет Энн Грегори академияны өзінің қарындасы Эммамен және олардың ауру ағасы Чарльзмен бірге жүргізді. Ол төрт қызметкерді жұмысқа алды. 1871 жылы екі гувернанта, аспазшы және үй қызметшісі, ал 1881 жылы гувернанта, аспазшы, ас үй қызметшісі және үй қызметшісі болды. Сондай-ақ, төрт баласын жұмысқа орналастырып, оларға білім, тегін тамақ, баспана төлеген. 1871 жылғы санақ бойынша, 11-19 жас аралығындағы 18 жас әйелдер тұратын, олардың барлығы дерлік алыс жерлерден келген; олар: Джесси Мосли, Фанни Митчелл, Хелен Уолтер, Хелен И. Симпсон, Кэтрин Браун, Энни С. Аспинволл, Элеонора С. Грейвс, Мэри И. Марсден, Мариан Ломас, Сара И. Сөйлеңіздер, Клара Слак, Альберта Хеллоуэлл, Маргарет Демпстер, Гертруда Глендиннинг, Энни Банкрофт, Элизабет Ригли, Эми Персиваль және Мэри Д. Гамильтон. Сондай-ақ, төрт жас бала, Фрэнсис Чёркьярд, Мэри А. Акциялар, Уильям Таун және Артур Таун. және Сьюзан Бентли. Сондай-ақ, жергілікті төрт бала: Рода Хойл, Этель Гринвуд, Чарльз П. Гринвуд және Джо Уолш болды. 1901 жылы екі әйел бауырлас Галифакста бірге тұрды. Эмма 1909 жылы, ал Елизавета 1920 жылы қайтыс болды.
However, by 1870, Walterclough Hall had become a young ladies boarding academy. Elizabeth Ann Gregory ran the academy with her sister, Emma, and their sickly live in brother, Charles. She employed four staff members. In 1871, there were two governesses, a cook, and a housemaid, and, in 1881, a governess, a cook, a kitchen maid, and a housemaid. She may also have employed four children, paying them with an education, free board, and lodging. For the 1871 census, 18 young ladies were in residence, aged 11 to 19, and almost all from more distant parts; they were: Jessie Mosley, Fannie Mitchell, Helen Walter, Helen I. Simpson, Catherine Brown, Annie S. Aspinwall, Eleanor S. Graves, Mary I. Marsden, Marian Lomas, Sarah I. Speak, Clara Slack, Alberta Hellowell, Margaret Dempster, Gertrude Glendinning, Annie Bancroft, Elizabeth Wrigley, Amy Percival, and Mary D. Hamilton. There were also four young children, Francis Churchyard, Mary A. Stocks, William Town, and Arthur Town. and Susan Bentley. There were also four young local children: Rhoda Hoyle, Ethel Greenwood, Charles P. Greenwood, and Joe Walsh. By 1901, the two sisters were again living together nearby in Halifax. Emma died in 1909, and Elizabeth in 1920.
Кесу
1913 жылы Артур Комфорт Уолтерклоу залын сыздағанда, ол мүлдем бос және көптеген терезелері сынған және ішкі бөлмесі бұзылып қалған күйде болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уолтерклоу залының терезелері неміс бомбалаушы ұшағының бомбасымен жарылды. 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында Уолтерклоу Холлдың бірден-бір бөлігі аулаға қарай бет бұрышы және оның артындағы бөлмелер, сонымен бірге бір қабатты ас үй болды. Бұл қалдықтар 1970 жылдардың соңында қиратылды. Ас үйдің ішкі көрінісі 1970-ші жылдары Бригхаустағы Смит өнер галереясында көрініс тапқан. Бұл суретте ас үйдің ерекше ерекшеліктерінің бірі - шатырдың бір тұғырын көтеріп тұрған оюлы тас бағанасы көрсетілген. Ас үйдің төбесінің табаны ашық еді. Ас үйдің еденіндегі тас ыдысқа су бұлақтан құйылып, сол кездегі балалардың бірінің өліміне себепші болды. Бүгінгі таңда бұрынғы Уолтерклоу Холлдың орны - Галифакс қаласындағы Уолтерклоу Холл фермасының бөлігі.
By 1913, when Arthur Comfort sketched Walterclough Hall, it was almost entirely unoccupied and in an advanced state of dilapidation with many broken windows and the interior in disarray. During the Second World War, Walterclough Hall's windows were shattered by a bomb dropped nearby by a German bomber. By the late 1960s and early 1970s, the only part of Walterclough Hall which remained standing was the façade onto the yard and the rooms immediately behind it, together with the attached single storey kitchen. These remnants were demolished in the late 1970s. An oil painting of the kitchen's interior was on display in the Smith Art Gallery in Brighouse during the 1970s. This painting showed one of the kitchen's unusual features which was a carved stone column which supported one of the roof joists. The kitchen ceiling was open to the slates. Water was supplied to a stone trough in the kitchen floor from a spring, which almost caused the death of one of the children then living at the hall. Today, the site of the former Walterclough Hall is part of Walterclough Hall Farm of Walterclough Lane, Halifax.