Кіріспе
Бұрынғы билеуші Вукан Неманджич (1165 жылға дейін 1207 жылдан кейін) - Сербия Ұлы княздігінің 1202 жылдан 1204 жылға дейінгі Ұлы князі. 1195 жылдан өлімге дейін Поморьедің Ұлы князі (титуллы патша) болды. Ол ең үлкені (үш баланың бірі) болды, бірақ оның әкесі оның орнына өзінің кіші інісі Стефанды мұрагер ретінде таңдады. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол ағасы Стефан Неманжичке қарсы сөз байласып, Венгрия Корольдігінің көмегімен төңкеріс жасап, тақты күшпен басып алды. Екі жылдан кейін жеңіліске ұшырап, үшінші ағасы - Сава әулиеге айналды.
Vukan Nemanjić (, ; before 1165 – after 1207) was the Grand Prince of the Grand Principality of Serbia from 1202 to 1204. He was the Grand Prince of Pomorje (titular King) from 1195 until his death. He was the eldest (of three), but his father had instead chosen his younger brother Stefan as heir, as soon as his father died, he plotted against his brother, Stefan Nemanjić, and took the throne by force, in a coup assisted by the Kingdom of Hungary. He was defeated two years later, and was pardoned by his third brother, who became Saint Sava, and he continued to rule his appanage of Zeta unpunished.
Өмір
Вукан Сербияның Ұлы князі Стефан Неманьяның (1166 - 1196 жж.) және оның әйелі Анастасияның тұңғыш ұлы болып дүниеге келді. Оның кіші ағалары Стефан Неманджич және Растко Неманджич болды, сондай-ақ оның екі әпкесі болды. Оның әкесі император Мануэль I (1180 ж.) қайтыс болғаннан кейін Византия империясынан тәуелсіздікті қамтамасыз етуге қол жеткізді, содан кейін Адриатика жағалауындағы Дукля, Травуния және Хумның дәстүрлі феодалдарын жаулап алды. Неманья Вуканға, мұрагер ретінде, 1190 жылы Ұлы князь ретінде Хвосно мен Топлицаны қоса алғанда, бағындырылған жерлердің иелігін берді. 1195 жылы Котордағы Киелі Лука шіркеуінде жазылған жазуда Вукан Дукля, Далмация, Травуния, Топлица және Хвосно королі деп аталады. Вукан Неманьяның үлкен ұлы болса да, Неманья өзінің кіші ұлы Стефан Неманжичті Сербия тағында көруді жөн көрді, өйткені Стефан Византиялық князь Евдокияға, соңғы император Алексий III Ангелостың қызыға үйленген. Бұл өзгеріске Вукан 1195 жылы өзін Дукля королі деп жариялап, реакция жасады. Патшалық атағын қабылдағанымен, Вукан Неманьяның билігін мойындады. 1196 жылы Мемлекеттік кеңесте Неманья Стефанның пайдасына орнынан кетіп, Вукан өзінің бауырын Сербияның жаңа билеушісі ретінде мойындауға мәжбүр болды. Кеңес аяқталғаннан кейін Неманья Симеонға монах болып, киелі Афон тауындағы Хиландар монастырына кетіп қалды. Неманья тірі кезінде Вукан Стефанның билігіне қарсылық білдірмеді, бірақ 1200 жылы Неманья қайтыс болғаннан кейін ол оған қарсы Grand župan болу үшін жоспар құра бастады. Ол Венгрия патшасы Емериктен (11961204) көмек тапты, ол сол кезде Екінші болгар империясына қарсы соғысып, сербтердің көмегін қалаған. 1202 жылы венгр әскерлерінің көмегімен Вукан Стефанды құлатуға қол жеткізді, ол Болгарияға қашып кетті, ал Вукан билік етуге қалды. Венгрияның көмегіне жауап ретінде Вукан Венгрияның вассалы болды және Папа оған патшалық атақ берсе, өз халқын католиктік дінге айналдыруға уәде берді. Алайда, Венгрияның вассалы болғандықтан, Вукан көп ұзамай Болгариямен қақтығысқа түседі. 1203 жылы болгарлар Сербияға шабуыл жасап, елдің шығыс бөлігін Ниш қаласымен бірге жаулап алды. Болгария шабуылдан кейінгі хаоста, Вуканның католицизмге деген жанашырлығын өзіне қарсы пайдаланып, Стефан Сербияға оралып, 1204 жылы Вуканды құлатып, қайтадан ұлы жюпан болды. Үшінші ағасы архиепископ Саваның араласуымен Стефан Вуканды құтқарды және оны патша титулын сақтап қалған Зетадағы (Дукля) апанагиясына қайтарып берді. 1207 жылы соңғы рет аталған. 1208 жылы оның ұлы Дьорджі патша ретінде аталғаны үшін ол көп ұзамай қайтыс болды деп есептеледі. Өмірінің соңына дейін Вукан Неманжич католик болып қалды.