Кіріспе

Еуропалық стильдер мен нормаларды қабылдау / тарату Еуропалықтандыру (немесе европеизация, орфографиялық айырмашылықтарды қараңыз) бірқатар байланысты құбылыстар мен өзгерістер үлгілерін білдіреді: Еуропалық емес субъект (мәдениет, тіл, қала немесе ұлт болсын) бірқатар еуропалық ерекшеліктерді (көбінесе батысқа батыстырумен байланысты) қабылдап алатын процесс. Әлеуметтік ғылымдардан тыс, бұл әдетте Еуропалық континенттік сәйкестік немесе континенттегі ұлттық сәйкестіктер мен саясаттардың үстінен Еуропалық континенттік сәйкестіктің немесе саясаттың өсуіне қатысты. Еуропаландыру сонымен қатар православиелік елдерде (Ресей мен Балқан) 19-шы ғасырдан 20-шы ғасырдың бірінші жартысына дейінгі саяси жүйе, әлеуметтік жүйе, мәдениет, киім үлгілері, көркемдік стильдер, экономика, инфрақұрылым, технология және мінез-құлық қағидалары тұрғысынан Батыс Еуропаға ұқсас болып келеді. Еуропалықтандыру сонымен қатар Еуропалық Одақтың саяси және экономикалық динамикасы ұлттық саясат пен саясатты қалыптастырудың ұйымдастыру логикасының бөлігіне айналатын процесті білдіруі мүмкін.

Анықтамалар

Саяси ғылымда еуропеезацияны "еуропалықтай болу" деп жалпылап атайды. Нақтырақ айтқанда, ол бірнеше жолмен анықталды. Терминнің ең алғашқы тұжырымдамаларының бірі - Ladrech (1994, 69), ол европеизацияны "ЕО-ның саяси және экономикалық динамикасы ұлттық саясат пен саясатты жасаудың ұйымдастыру логикасының бөлігіне айналғанша саясаттың бағыты мен формасын қайта бағдарлаудың өсу процесі" деп анықтайды. Бұл европеизацияға "жоғарыдан төменге" деген әдісті көрсетеді, онда өзгеріс ұлттық саясатқа Союз әсерінен туындайды. Мемлекет Одақтың іс-әрекетіне реактивті болып саналады. Радаеллидің еуропалықтандыруды сипаттауында ескерілуі тиіс тағы бір анықтама: "а) құрастыру, б) тарату және в) ресми және бейресми ережелерді, рәсімдерді, саяси парадигмаларды, стильдерді, "жұмыстарды жүргізу тәсілдерін" және жалпы сенімдер мен нормаларды институционализациялау процесін қамтиды, олар алдымен ЕО-ның саяси процесінде анықталады және нығайтылады, содан кейін ішкі (ұлттық және ұлттық емес) дискурстың, саяси құрылымдардың және қоғамдық таңдаулардың логикасына енгізіледі". Жақында Moumoutzis (2011: 612) Radaelli анықтамасын қайта қарастырып, еуропалықтандыруды "еуропалық саясаттың үдерістерінде алғаш рет анықталған ресми және бейресми ережелерді, рәсімдерді, саяси парадигмаларды, стильдерді, "жұмыстарды жүргізу тәсілдерін" және ортақ сенімдер мен нормаларды ішкі (ұлттық және ұлттық емес) дискурс, саяси құрылымдар мен мемлекеттік саясаттың логикасына енгізу процесі" деп анықтауға тиіс деп түсіндірді. "Түстімен жоғары" деген көзқарас бойынша еуропеизация мемлекеттер белгілі бір салада Еуропалық Одақтың саясатына ықпал ете бастағанда пайда болады. Еуропалық басқарудың әртүрлі деңгейлеріндегі саясаттанушылардың институционалдық өзара іс-қимылы ұлттық, өңірлік және басқа да бірегейліктерді еуропалық контекстте қайта анықтауға әкеледі, онда Еуропадағы басқарудың бірнеше деңгейлері бір-біріне міндетті түрде қарама-қайшы болып көрінбейді. Мысалы, сайланған өкіл өзінің адалдығы мен жауапкершілігін Испанияның Барселонасымен және Еуропамен немесе Амстердамның Нидерландымен және Еуропамен, унитарлық мемлекеттермен байланыстыра алады. Кейбір ғалымдар, соның ішінде Сэмюэл Хантингтон, Еуропа мемлекеттерінің азаматтары португалдық, британдық, француз, неміс, итальяндық және т.б. емес, өздерін көбірек осындай деп атайды деп айтады. Еуропа институттарында айқын өзгерістер орын алуда: Еуропалық Одақтың кеңейуі және көптеген салаларда ұлттық мүше мемлекеттердің үкіметтеріне билік алуы орталықтандырылған еуропалық саясатты құруда. Еуропалық одақтың Экономикалық және валюталық одағы осыған мысал бола алады; бұл жағдайда евроны қолданатын елдер өздерінің ақша-несие саясатын Еуропалық орталық банкке тапсырды. Еуропалықтандырудың тағы бір көрінісі - "горизонтальды тәсіл". Бұл тәсіл Еуропалық Одаққа мүше мемлекеттер арасындағы саясат пен саясатты және саясатты қалыптастыруды есепке алады. Бұл "жеңіл заң" түріне негізделген, ол күшін жоюға болмайды, бірақ "ең жақсы тәжірибе" мен өзара тануға негізделеді. Еуропалықтандыру - бұл ақыр соңында толыққанды еуропалық үкіметке әкелетін жалғасып жатқан процесс пе, әлде орталықтандыру ұлттық бірегейліктерді жеңе алмай ма және / немесе локализмге деген қызығушылықты арттыра ма - бұл кейбір пікірталастар мәселесі.