Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1905 жылғы британдық кісі өлтіру ісі; саусақ іздерін шешуші дәлел ретінде алғаш рет пайдаланған.
1905 British murder case; first to use fingerprints as conclusive evidence
Альфред Эдвард Страттон (1882–1905) және оның інісі Альберт Эрнест Страттон (1884–1905) – Ұлыбританияда саусақ іздерінің дәлеліне негізделген кісі өлтіру қылмысы үшін сотталған алғашқы адамдар. Олар екеуі де 1905 жылғы 23 мамырда сағат 9-да Уандсворт түрмесінде дарға асылды. Бұл іс, сонымен қатар «Маскалар қылмысы» (қылмыс орнында қалған қара шұлықтан жасалған маскаларға байланысты), «Дептфорд қылмысы» (қылмыс болған жері бойынша) немесе «Фарроулар қылмысы» (құрбандардың тегі бойынша) деп белгілі болды және криминалистиканы қолданып жасалған ең алғашқы сотталғандардың бірі еді.
Alfred Edward Stratton (1882 1905) and his brother Albert Ernest Stratton (1884 1905) were the first men to be convicted in Britain for murder based on fingerprint evidence. They were both executed at 9 am on 23 May 1905 at HM Prison Wandsworth. The case, otherwise known as the Mask Murders (due to the black stocking top masks that had been left at the scene of the crime), the Deptford Murders (due to the location) or the Farrow Murders (the last name of the victims), was one of the earliest convictions using forensic science.
Қылмыс
1905 жылы 27 наурызда, дүйсенбі күні сағат 8:30-да Уильям Джонс 34 Депфорд Хай-стриттегі Чепменнің май және бояу дүкеніне барды. Дүкенге келгенде ол жабық және жапқыштар түсірілгенін көрді, бұл оған өте ерекше болып көрінді. Бояу дүкенінің менеджері, 71 жастағы Томас Фарроу, 65 жастағы әйелі Эннмен бірге дүкеннің үстіндегі пәтерде тұратын және ол мұндай кеш сағатта дүкенді жабық қалдыруға әдеттес емес еді. Есікті аша алмаған Джонс, есікке соғып көрді, бірақ Фарроу мырзадан немесе оның әйелінен жауап алмағандықтан, терезеден қарап ішке, орындықтар аударылғанын көрді. Көргеніне қорқып, ол көмекке жүгіріп, жақын жердегі дүкенде жұмыс істейтін Луис Кидманды тауып алды, және екеуі бірлесіп дүкенге кірді. Ұзақ өтпей, олар Фарроу мырзаның денесін жерде өлі жатқан күйде тапты, ал оның әйелі, миссис Фарроу, едәуір тірі болғанымен, ес-түссіз күйде төсекте жатыр. Екеуі де ұрылған іздері бар еді. Дәрігер мен полиция шақырылды, ал миссис Фарроу ауруханаға жеткізілді. Доктор Гарсонның куәгер ретінде сенімі күмән тудырғаннан кейін, қорғау тарапы прокурор Мьюрдің де оған қарсы айғақ таба алатынынан сескеніп, доктор Фолдсты куәгер ретінде шақырмауға шешім қабылдады.
On Monday 27 March 1905, at 8:30 am, William Jones went to Chapman's Oil and Colour Shop at 34 Deptford High Street, where he worked. When he arrived at the shop he found it closed and shuttered, which he found very unusual. The manager of the paint shop Thomas Farrow, aged 71, lived with his wife, Ann, aged 65, in the flat above the shop and he was not in the habit of having the shop still closed at such a late hour. Unable to open the door, Jones tried knocking but since he did not get any response from either Mr or Mrs Farrow he peeked through a window and saw that there were chairs knocked over. Alarmed at what he saw, he ran for help and found Louis Kidman, a local resident who worked in a nearby store, and the two men forced their way into the shop. It was not long before they found the body of Mr Farrow on the ground dead, while Mrs Farrow was found barely alive but unconscious in the couple's bed in the upstairs flat. Both bore the signs of having been beaten. A doctor and the police were called and Mrs Farrow was taken to hospital. Having seen the credibility of Dr Garson as a witness shattered, the defence decided not to call Dr Faulds as a witness, fearing that Prosecutor Muir would have something to discredit him as well.
Сотталу және өлім жазасы
Екі тарап та қорытындыларын жасай салғаннан кейін және қазылар алқасына соңғы нұсқаулар берілген соң, оларға екі сағаттан сәл артық уақыт ойласу жеткілікті болды. Страттон ағайындылары қыркүйек айының 6-сы, 1905 жылы өлтіруде кінәлі деп танылды және дарға асылуға үкім шығарылды. Үкім сол жылдың 23 мамырында орындалды.
After both sides had given their summations and the jury had been given their final instructions, it took them a little more than two hours of deliberation to find the Stratton brothers guilty of murder, and on 6 May 1905 they were sentenced to death by hanging. The sentence was carried out on 23 May the same year.