Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс неонацистік көшбасшысы Майкл Кюхнен (21 маусым 1955 – 25 сәуір 1991) – неміс неонацистік қозғалысының жетекшісі болған. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін нацизмді ашық түрде қабылдаған және Төртінші рейхті құруға шақырған алғашқы немістердің бірі еді. Неміс билігін, неонацистік топтарды таратуға тырысқандықтан, шатастыру мақсатында түрлі атаулармен бірнеше ұйым құру саясатын жүргізді. 1986 жылы Кюхненнің гомосексуалистік екені жарияланды, ал 1991 жылы ол ЖИТС-ке байланысты асқынулар салдарынан қайтыс болды.
German neo Nazi leader
Michael Kühnen (21 June 1955 – 25 April 1991) was a leader in the German neo Nazi movement. He was one of the first post World War II Germans to openly embrace Nazism and call for the formation of a Fourth Reich. He enacted a policy of setting up several differently named groups in an effort to confuse German authorities, who were attempting to shut down neo Nazi groups. Kühnen's homosexuality was made public in 1986, and he died of HIV related complications in 1991.
Ерте өмір
Кюхнен қатаң католик болып өсті және саясатқа алғашқы жасөспірім кезінде маоист ретінде келді. Гамбургтың кеме жасаушылық зауыттарында жұмыс істеген кезде, Кюхнен қанатын оңға бұрып, Германия Ұлттық-демократиялық партиясының (НДП) жергілікті жастар ұйымына қосылды. Ол НДП-да ұзақ қалмады, көп ұзамай партия мүшелерін "буржуазиялық шошқалар тобы" деп сынап, партиядан шығып, неонацистік қозғалысқа қосылды.
Kühnen was raised as a staunch Roman Catholic, and initially came to politics in his early teens as a Maoist. When he took a job at the shipyards of Hamburg, Kühnen moved to the far right, joining a local National Democratic Party of Germany (NPD) youth group. He did not remain long in the NPD, soon denouncing party members as "a bourgeois crowd of swines", and leaving the party to join the neo Nazi movement.
1970 жылдар
НДП-дан кеткеннен кейін Кюнен Германия армиясында қысқа ғана уақыт қызмет етті, бірақ 1977 жылы казармасында нацистік үгіт таратуға тырысқаны үшін ар-намысын жоғалтып босатылды. Осы қуғыннан кейін ол жаңа қозғалысты ұйымдастыруға бірінші қадамдар жасады, Ұлттық социалистердің әрекет фронтын құрды. Бастапқыда ұйым тек Кюненнен тұрды, бірақ ол көп ұзамай Батыс Германиядағы бірдей ойлы адамдармен байланысқа түсті, нәтижесінде бүкіл ел бойынша жасушалар желісі құрылды. Топ көп ұзамай зорлық-зомбылық әрекеттерімен, оның ішінде банк тонауларымен және қару-жарақ шабуылдарымен танымал болды, көбінесе «Викинг Югенд» сияқты басқа ұқсас топтармен бірлесіп жұмыс істеді. Топтың жетекшісі ретінде белгілі Кюнен 1979 жылы тұтқындалды және зорлық-зомбылық пен нәсілдік жеккөрушілікті қоздырғаны үшін үш жарым жылға бас бостандығынан айырылды. 1982 жылы босатылғаннан кейін ол Ұлттық социалистердің әрекет фронтын қайта ұйымдастыруға кірісті, оларды Томас Брельдің Ұлттық белсенділерімен біріктіруге тырысты, бірақ бұл әрекеттерге Ішкі істер министрлігі кедергі келтірді, ол 1983 жылдың қараша айында топты тыйым салды.
Following his departure from the NPD, Kühnen had a brief spell in the German Army but he was dishonourably discharged in 1977 for attempting to spread Nazi propaganda in his barracks. After this expulsion, he took his first steps in organising a new movement, setting up the Action Front of National Socialists. Initially, the organisation consisted only of Kühnen, but he soon made contact with like minded individuals across West Germany, resulting in a nationwide network of cells. The group soon became notorious for its violent activities, which included bank robberies and arms raids, often working in tandem with other similar groups, such as the Wiking Jugend. Known as the leader of the group, Kühnen was arrested in 1979 and sentenced to three and a half years in prison for inciting violence and racial hatred. Released in 1982, he set about trying to reorganise the Action Front of National Socialists, merging them with Thomas Brehl's National Activists, but the attempts were hindered by the Ministry of the Interior, who outlawed the group in November 1983.
1980 жылдар
ANS/NA-ның тыйым салынуымен Кюнен өзінің назарын жаңа ғана құрылған «Еркін неміс жұмысшы партиясына» (ФАП) бұрып, жақтастарын топқа еніп, оны басып алуға шақырды. Кюхненнің әрекеті сәтті аяқталды (көбінесе Кюхненге дейін ФАП-тың маңыздылығының аздығына байланысты), бірақ ол өзінің ісіне деген қолдаудың бұрынғы қамауда болған кезінде азайғанын байқады. Кейбіреулер мұның неміс астыртпасындағы дәстүрлі нацизмнен страссеризмге қарай бет бұруына байланысты болды деп санайды, бұл Кюхненнің позициясын белгілі бір деңгейде әлсіздетті. Содан кейін Кюнен Эрнст Рёмнен шабыт іздеуді бастады және Адольф Гитлерді толық қолдаудан бас тартып, Гитлердің СА-ға қарсы тазалауларын айыптап, 1934 жылға дейінгі нацизмге қайта оралуға шақырды. Топқа енумен қатар, ол 1984 жылы өзінің мұрагер тобын – «Gesinnungsgemeinschaft der Neuen Front» құрды. Оны тұтқындамақ екені туралы қауесет тараған кезде, Кюнен 1984 жылдың басында Парижге қашып, бұрын байланыс орнатқан неонацистік топ – «Fédération d'action nationale et européenne» (FANE) – ге пана тапты. FANE-де жұмыс істеген кезде ол Испанияға сапар шегіп, Леон Дегрельмен кездесіп, бұрынғы Waffen SS офицерімен, Еуропаның достарының испандық үйірмесіндегі (CEDADE) маңызды тұлғасымен қарым-қатынас орнатты. Кюнен Парижде тұтқындалып, неонацизмге қатысты бірнеше айыптау бойынша сотқа тартылу үшін Германияға экстрадицияланды. Ол тағы да төрт жылға түрмеге жабылды. 1986 жылы түрмеде ол өзінің гомосексуал екенін мәлімдеді. Неонацистік қозғалыстағы сыншыларға жауап ретінде ол отбасының болмауының оған жауынгерлікке көбірек уақыт бөлуге мүмкіндік бергенін айтты және Эрнст Рёмнің де гомосексуал нацист болғанын еске салды. Осы қозғалыстардың ең танымалдарының бірі – «Неміс баламасы» болды. Осы кезеңде Кюненнің ВИЧ жұқтырғаны белгілі болды.
With the ANS/NA banned, Kühnen turned his attention to the fledgling Free German Workers' Party (FAP) and encouraged his supporters to infiltrate and take over the group. Kühnen's bid was successful (largely due to the fairly insignificant nature of the FAP before Kühnen), but nonetheless, he found that support for his cause had waned during his prior incarceration. Some believe this was due to a move away from orthodox Nazism to Strasserism in the German underground, leaving Kühnen's position somewhat compromised. Kühnen then began to look to Ernst Röhm for inspiration, and he broke away from full support for Adolf Hitler, condemning Hitler's purges against the SA and calling for a return to pre 1934 Nazism. Alongside the infiltration, he also formed his own successor group, the Gesinnungsgemeinschaft der Neuen Front in 1984. With rumours spreading that he was to be arrested, Kühnen fled to Paris in early 1984 and sought refuge with the neo Nazi group Fédération d'action nationale et européenne (FANE), with whom he had previously established contacts. Whilst working with FANE, he visited Spain and met with Léon Degrelle, establishing relations with the former Waffen SS man who had become a central player in the Spanish Circle of Friends of Europe (CEDADE). Kühnen was arrested in Paris and extradited to Germany to face trial on a number of charges related to neo Nazism. He was sentenced to a further four years in prison. In 1986, while in prison, Kühnen came out as gay. In response to critics within the neo Nazi movement, he argued that his lack of a family meant he had more time to devote to militancy, and he pointed out that Ernst Röhm was also a gay Nazi. Of these movements, German Alternative was the most well known. During this period, it was revealed that Kühnen had contracted HIV.
1990 жылдар
Өзінің тікелей әрекеттер тактикасын тағы да қолданып, Кюнен 1991 жылғы 8 сәуірде поляк шекарасының ашылуына наразылық білдіру үшін Франкфурт-на-Одерге «ақ үстемдік» идеологиясын ұстанатын скинхедтер тобын жетектеді. Полицияның қатысуына қарамастан, Кюнен топты шекарадан өтетін көліктерге тас және басқа да заттар лақтыруға басшылық етті. Кюнен 1991 жылғы 25 сәуірде ЖИТС-ке байланысты аурулар салдарынан қайтыс болды. Ол Кассель батыс зиратында (Kasseler Westfriedhof) кремацияланды. Польша шекарасындағы оқиға Кюненнің соңғы публично әрекеті болды. Германияда оның өлімі нео-нацизмге қос әсер етті: ол өзінің ең сергекті көшбасшысын жоғалтты, сондай-ақ ол тудырған дау-дамайдың көп бөлігі ескірді. Оның орнын оның ең жақын серігі Кристиан Ворх басты, оны Кюнен өзі көшбасшылыққа мұрагер етіп тағайындаған еді.
Again implementing his direct action approach, Kühnen led a group of white power skinheads to Frankfurt an der Oder on 8 April 1991, to protest against the opening of the Polish border. Despite a police presence, Kühnen led the group in throwing stones and other projectiles at cars crossing the border. Kühnen died on 25 April 1991, of AIDS related diseases. He was cremated at the Kasseler Westfriedhof (Kassel West Cemetery). The Polish border incident was Kühnen's last public action. Within Germany, his death had a twofold effect on neo Nazism; it meant the loss of its most dynamic leader, and it meant that the divisions he had caused would be largely left behind. He was effectively succeeded by Christian Worch, his closest ally, whom Kühnen had nominated to take over his leadership.