Кіріспе

Итальян ақыны (1753–1828)

Ипполито Пиндемонте (13 қараша 1753 – 18 қараша 1828) – итальян ақыны. Ол итальян неоклассицизмі мен романтизм алдындағы дәуірдің өкілі болды, пасторальдық жанрдағы өлеңдерімен және «қырғын поэзиясы» стилімен танымал. Моденадағы Сан-Карло колледжінде білім алған, бірақ өмірінің көп бөлігін Веронада өткізген. Ол аристократтық отбасында дүниеге келді және жастық шағында көп саяхаттады. Математик және аудармашы Джузеппе Торелли (1721–1781) мен ғалым Жироламо Помпейдің жақын досы болды. Оның інісі Джованни Пиндемонте белгілі драматург болды. Пиндемонте француз революциясына куә болды және оған терең әсер етті, 1789 жылы он ай бойы Парижде тұрды, содан кейін Террор режимінің нәтижелерін қабылдамай Италияға қашып кетті. Кейін Англия мен Австрияда болды. Романтик ақын, оған негізінен досы Уго Фосколо мен Томас Грей әсер етті және «Далла Крускан» тобымен байланысты болды. Өмірінің көп бөлігін «Одиссеяны» аударуға арнады, ол 1822 жылы жарық көрді. Фосколоның «Dei sepolcri» («Қабірлер») поэмасы Пиндемонтеге арналған, ал ол Пиндемонтенің аяқталмаған «I cimiteri» («Қабірлер» немесе «Кітапханалар») поэмасына жауап ретінде жазылған. Пиндемонте сонымен қатар Фосколоға арналған «Dei sepolcri» атты тағы бір поэманың және Винченцо Беллинидің «Malinconia, Ninfa gentile» ариясында музыкаға қойылған «La melanconia» («Меланхолия») атты қысқа өлеңнің авторы.

Пиндемонте және Вилла Москони Бертани

Ипполито Пиндемонте көптеген жылдар бойы Вилла Москони Бертаниде тұрды, онда ол романтикалық саябақты жобалауға қатысты, бұл Жан Жак Руссоның идеяларымен және Рене де Жирардннің жобалау үлгілерінен шабыттанған, типик ағылшын бақшасы.