«Үйіңдегі сәбилер» (2003) фильмі – америкалық әйелдердің Оңтүстік Америкада асырап алу күтуі туралы драма. Джон Сейлс режиссерлік жұмысын жасаған. Фестивальдерде көрсетілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Casa de los Babys ("Балалар үйі") – 2003 жылғы драмалық фильм, сценарийін Джон Сейлс жазған, режиссерлік және монтажын да ол жасаған. Фильмде Марсия Гей Харден, Мэгги Гилленхол және Дэрил Ханна сияқты актерлер ойнаған.
Casa de los Babys ("House of the Babies") is a 2003 drama film written, directed, and edited by filmmaker John Sayles. It features an ensemble cast, including Marcia Gay Harden, Maggie Gyllenhaal and Daryl Hannah.
Сюжет
Фильм алты ақ американдық әйелдің әңгімесін айтады, олар асырап алуға тиіс балаларын алуға дейін белгісіз Оңтүстік Америка елінде ұзақ мерзімді тұру шарттарын асығып-сағынып күтеді.
The film tells the story of six white American women, impatiently waiting out their lengthy residency requirements in an unidentified South American country before picking up their adoptive babies.
Қаражаттар мен тарату
Фильм алғаш рет 2003 жылдың 5 қыркүйегінде Венеция кинофестивалінде көрсетілді. Фильм түрлі кинофестивальдерде көрсетілді, оның ішінде Торонто халықаралық кинофестивалі (Канада), Стамбул кинофестивалінің қазандық апталығы (Түркия) және тағы да басқалары. Ол 2003 жылдың 19 қыркүйегінде Нью-Йорк және Лос-Анджелесте көрсетілімге шықты. Бірінші аптаның кірісі 36 456 доллар (тоғыз экранда) құрады, ал көрсетілім кезеңінің жалпы кірісі 475 940 долларға жетті. Ең кең таралған нұсқасы 71 кинотеатрда көрсетілді. Фильм 10 апта бойы көрсетімде болды.
The film was first presented at the Venice Film Festival on September 5, 2003. The film was screened at various film festivals, including the Toronto International Film Festival, Canada; the Istanbul FilmOctober Film Week, Turkey; and others. It opened both in New York City and Los Angeles on September 19, 2003. The first week's gross was $36,456 (nine screens) and the total receipts for the run were $475,940. In its widest release the film was featured in 71 theaters. The motion picture was in circulation 10 weeks.
Сыни жауап
"Нью-Йорк Таймс" газетіне жазған сыншы Стивен Холден фильмнің идеясын жақсы қабылдап, былай деп жазды: "Casa de los Babys, көптеген алдыңғы туындылары сияқты эсселік форматты ұстанады. Эмоционалдық мәселеге қарамастан, фильм бірінші және үшінші әлем елдерінде аналықты қалай қарастыратынын әдемі және әділ зерттейді. Фильм көздері үлкен латындық нәрестелердің панорамалық кадрларында көмескілікке ең жақын келеді, олар жақын арада кедейлікке толы елден молшыққа толы елге көшіріледі. Фильмде екі мәдениеттің өте жеке мәселелерді қиындықпен шешуі шындыққа сай келеді". Сыншы Роджер Эберт фильмді жоғары бағалап, "Сейлс бұл тақырыпты әдемі нәзіктікпен ұстайды, мәселенің қарапайым хабарлармен қарастырылуы қиын екенін сезінеді. Ол екі жақты да көрсетеді: Ассунсион баласынан бас тартып, енді Эль-Нортеде бақытты өмір сүретінін елестетеді, бірақ оны қаншалықты сағынатынын сезінеміз. Көшедегі балалар ата-аналарынан айырылып, олардың біреуімен, мысалы, бай американдықпен үйлеріне қайтуға қуанады. Сейлс деректі фильм жасаушы сияқты, әйелдерді көрсетеді, олардың әңгімелерін тыңдайды, олардың үміттерімен және қорқыныштарымен бөлісуге шақырады және олардың ниеттерін болжайды. Мұнда жауап жоқ, тек Casa de los Babys-те бірнеше апта күтудің тәжірибесі бар". Сыншылар Фредерик пен Мэри Энн Брюссат та фильмнің идеясын жақсы қабылдап, "Casa de los Babys" фильмінің жалпы атмосферасы ашықтыққа ұмтылуды қолдайды, яғни әділдіксіз және пікірсаздықсыз, сонымен қатар жанашырлықпен қарау қабілетін дамытуға көмектеседі. Сейлс мәдениеттер арасындағы шиеленістер мен түсініспеушіліктерді тудыратын нюанстарды зерттеуді жалғастыруда".
Critic Stephen Holden, writing for The New York Times, liked the film message and wrote, "Casa de los Babys, adheres to the same essayistic format as many of its forerunners Despite its emotionally loaded theme, the film is a scrupulously suds free examination of motherhood as it is viewed in first and third world countries. The closest it gets to misty eyed is in its panoramic shots of wide eyed Latino infants who will soon be transported from a nation mired in poverty to a land of plenty the movie's even handed portrayal of two cultures uneasily transacting the most personal business resonates with truth." Critic Roger Ebert lauded the film and wrote, "Sayles handles this material with gentle delicacy, as if aware that the issues are too fraught to be approached with simple messages. He shows both sides; the maid Asuncion gave up her baby and now imagines her happy life in El Norte, but we feel how much she misses her. The squeegee kids on the corner have been abandoned by their parents and might happily go home with one of these rich Americanas. Sayles sees like a documentarian, showing us the women, listening to their stories, inviting us to share their hopes and fears and speculate about their motives. There are no answers here, just the experiences of waiting for a few weeks in the Casa de los Babys." Critics Frederic and Mary Ann Brussat also liked the film's message and wrote, "The overall tone of Casa de los Babys promotes the spiritual practice of openness, which is the ability to see clearly, without preference or prejudice, and with empathy. Sayles continues his special mission of exploring the nuances that go into the creation of cross cultural tensions and misunderstandings."