Ұлы Лонгстоун және Кіші Лонгстоун ауылдарының тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

Үлкен Лонгстоун мен Кішкентай Лонгстоун – Англияның Дербишир округіндегі Дербишир Дейлс жергілікті басқару ауданындағы екі ауылдың бірі. 2011 жылғы халық санауы бойынша, халық саны (Хассоп және Роуленд ауылдарын қоса алғанда, бірақ Кішкентай Лонгстоунды есепке алмай) 843 адамды құрады.

Тарих

Лонгсдуйн деп аталатын жер "Domesday Book" кітабында Генри де Феррерге тиесілі және отыз шиллингке бағаланған деп көрсетілген; осы жер Ұлы Лонгстоун саналады. Ұлы Лонгстондағы Әулие Джайлз шіркеуі 13 ғасырдан бастау алады. Шіркеу ауласында ортағасырлық крест тұр, ал кресттің басы киім сақтау бөлмесінің қабырғасына кіріктірілген. Лонгстоун Холл сарайының тамыры келесі ғасырда жатыр, бірақ ол 18 ғасырдың ортасында қайта салынды. Бұл ғасыр гүлденген кезең болды, оған қорғасын өндіру және аяқ киім жасау өркендеді. Басты ауылда екі қоғамдық орын бар: Әулие Криспинге, аяқ киім жасаушылардың қасиетті покровительіне арналған "Криспин" тавернасы және "Ақ Арлан" тавернасы. Ұлы және Кіші Лонгстоунның жерлері жылдар бойы көптеген иелердің қолынан өтті. Уолтер Блоунт, Маунтджой лорды, 1474 жылы қайтыс болғанда жердің иесі болды, содан кейін иелік Роберт Шакерлиге және оның әйелі Маргаретқа, Роджер Леветтің қызы мен мұрагеріне көшті. Екі отбасының гербтары Әулие Джайлз шіркеуін безендіреді. Кейінгі жылдары Шакерли ұрпақтары жерді Шрусбери графы Элизабет Талботқа сатты. Ауылдың орталық алаңында базар кресі тұр. Ең ірісі – Лонгстоун Моор, Лонгстоун Еджінің солтүстік-батысында теңіз деңгейінен шамамен биіктікке көтеріледі. "Natural England" ұйымы бұл жерді "Пик-Дистрикт ұлттық паркіндегі ең ірі әктасты даласы" және "осы ерекше өсімдіктердің қалған өте аз аумақтарының ең жақсысы" деп сипаттайды. Ол лишайндарының құрамымен "ерекше маңызға" ие деп есептеледі, оның ішінде Пик округінде және Ұлыбританияның жазықтарында сирек кездесетін Centraria islandica да бар. Даланың ішінде үш ескерткіш орналасқан, атап айтқанда, Какл-Макл қорғасын кенішінің қалдықтары және екі дөңгелек оба. Приходтың батыс бөлігінде Дербишир Дейлс ұлттық табиғи қорығының бөлігі – Крессбрук Дейл арнайы ғылыми қызығушылық танытатын аумағы (SSSI) орналасқан. Соңында, Уай жерінің кішкентай және оқшауланған бөлігі Кастлгейт Лейн жанындағы приход шекарасына ішінара кіреді. 1863 жылы Мидленд темір жолы Манчестер, Бакстон, Матлок және Мидлендс Жоғарғы темір жолын Бакстонға қарай кеңейткен кезде темір жол станциясы салынды. Бастапқыда "Лонгстоун" деп аталған, 1913 жылы ол "Ашфордқа қарайтын Ұлы Лонгстоун" (Ашфорд-суда) деп қайта аталды. Ол 1962 жылы жабылды, бірақ жақын маңдағы Торнбридж Холлына ұқсас ғимарат тұрғын үй ретінде сақталды, ал станция арқылы өтетін жол 14 км (8,5 миль) Monsal Trail-дің бөлігі болып табылады, ол жаяу және велосипедпен жүруге арналған жол.

A place called Longsdune was mentioned in the Domesday Book as belonging to Henry de Ferrers and being worth thirty shillings; this is considered to be Great Longstone. The church of St Giles in Great Longstone dates from the 13th century. A medieval cross stands in the churchyard, and the head of a cross is built into the wall of the vestry. The manor house, Longstone Hall, has its origins in the following century, but was rebuilt in the mid 18th century. That century was one of prosperity, with lead mining and shoemaking. There are two public houses in the main village: The Crispin Inn, named after St Crispin, the patron saint of shoemakers, and The White Lion. The manors of Great and Little Longstone passed through many hands over the years. Walter Blount, Lord Mountjoy, was Lord of the Manor on his death in 1474, when the lordship passed to Robert Shakerley and his wife Margaret, daughter and heiress of Roger Levett. The two families' coats of arms adorn the church of St Giles. In subsequent years, Shakerley descendants sold the manor to Elizabeth Talbot, Countess of Shrewsbury. A market cross stands on the village green. The largest is Longstone Moor, rising to approximately above sea level to the northwest of Longstone Edge. The moor is described by Natural England as "the largest example of limestone heathland in the Peak District National Park" and "the best of only a very few remaining areas of this unusual type of vegetation". It is considered to be of "particular importance" for its lichens, including Centraria islandica, rare in the Peak District and in lowland Britain in general. Within the confines of the moor are three scheduled monuments, namely the remains of Cackle Mackle Lead Mine and two bowl barrows. In the far west of the parish is a section of the Cressbrook Dale SSSI, part of the Derbyshire Dales National Nature Reserve. Finally, a tiny and isolated area of the Wye Valley SSSI falls partly within the parish boundary next to Castlegate Lane. There was a railway station, built by the Midland Railway in 1863 when it extended the Manchester, Buxton, Matlock and Midlands Junction Railway towards Buxton. Originally known as "Longstone", in 1913 it was renamed "Great Longstone for Ashford" (Ashford in the Water). It closed in 1962, but the building, designed to match the nearby Thornbridge Hall, survives as a domestic residence, and the trackbed through the station is part of the 8.5 mile (14 km) Monsal Trail, a walk and cycleway.