Кіріспе

The Sunshine Special пойзы 1915 жылдың 5 желтоқсанында Сент-Луис, Айрон-Маунтин және Оңтүстік темір жолы (кейін Миссури Тынық мұхиты темір жолы) тарапынан ашылды. Бұл пойыз Сент-Луис, Литтл-Рок және Техас штатындағы, АҚШ-тың Ел-Пасо, Сан-Антонио, Ларедо және Хьюстон сияқты қалаларына жолаушылар тасымалын жоғары деңгейде ұсыну мақсатында құрылды. Пойыздың қосалқы бөлімі Теннесси штатының Мемфис қаласынан басталып, Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы басты пойызға қосылатын. Пойыз Сент-Луис қаласынан Шығыс Техастағы Лонгвью немесе Маршалл қалаларына дейін жүретін. Даллас, Форт-Уорт және Эль-Пасоға арналған вагондары М. П. еншілес компаниясы – Техас және Пасифик темір жолы арқылы бөлініп, жіберілетін. Хьюстонға арналған вагондар Техас штатының Палестина қаласында тоқтатылатын. 1948 жылдың тамыз айында Texas Eagle дизельді жылдам жүргінші пойызы пайда болғанға дейін Sunshine Special Миссури Тынық мұхиты темір жолының жолаушылар тасымалындағы бас пойыз болып саналды. Texas Eagle пайда болуына дейін, пойыздың Сан-Антонио/Ларедо бағыты Мексика қаласына дейін Ferrocarriles Nacionales de México (N de M) темір жолы арқылы Águila Azteca, яғни Ацтек бүркіті деген атпен жалғасты. Sunshine Special пойызының соңғы іздері, атаусыз пойыз 1962 жылға дейін Миссури Пасифик темір жолының сағат кестесінен алынбады. Texas Eagle көбірек жолаушыларды тасыды және 1971 жылға дейін сақталды, содан кейін MP өзінің жолаушылар тасымалын Amtrak компаниясына тапсырды.

Бейлор университетінің "Өлмес ондығы"

"Саншайн" арнайы пойзы 1927 жылғы 22 қаңтарда Техас штатының Раунд-Рок қаласында Бейлор университетінің баскетбол командасының мүшелерін тасымалдаған автобусқа шағылысып, жалпыұлттық назарға ілікті. Көрсетілген мәліметтерге сәйкес, 19 жастағы Джо Поттер автобустың оң жағынан сағатына шамамен 96 километр жылдамдықпен келе жатқан пойызды байқамаған. Поттер пойызды көргенде, оны рельстен өткізіп жіберуден басқа жолы қалмады деп ойлады. Автобус пен пойыз арасын арттыруға тырысып, ол солға бұрылып, автобусты пойыздың алдына жылжытты. Қорқынышты жағдай орын алып, Бейлордың он студенті қаза тапты. Осы трагедия нәтижесінде Бейлор университетінде "Өлмес ондық" деп аталатын ұзақ жылдарға созылған дәстүр қалыптасты.