Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жедел интерстициалдық пневмонит (сонымен қатар жедел интерстициалдық пневмония деп те аталады) – бұл сирек кездесетін, қауіпті өкпе ауруы, көбінесе дені сау адамдарға әсер етеді. Оның нақты себебі немесе емделу жолы белгілі емес. Жедел интерстициалдық пневмонит көбінесе интерстициалдық өкпе ауруы және жедел тыныс жетіспеу синдромының (ЖТЖС) бір түрі ретінде жіктеледі. Егер ЖТЖС белгілі бір себептер болмаған кезде күрт пайда болып, клиникалық жағдайы тез нашарласа, онда "Жедел интерстициалдық пневмония" термині қолданылады. ЖТЖС-ні ідиопатиялық өкпе фиброзы сияқты интерстициалдық пневмонияның созылмалы түрлерінен ажыратуға болады.
Acute interstitial pneumonitis (also known as acute interstitial pneumonia) is a rare, severe lung disease that usually affects otherwise healthy individuals. There is no known cause or cure. Acute interstitial pneumonitis is often categorized as both an interstitial lung disease and a form of acute respiratory distress syndrome (ARDS). In uncommon instances, if ARDS appears acutely, in the absence of known triggers, and follows a rapidly progressing clinical course, the term "Acute interstitial pneumonia" is used. ARDS is distinguished from the chronic forms of interstitial pneumonia such as idiopathic pulmonary fibrosis.
Симптомдар мен белгілер
Жедел интерстициалдық пневмониттің ең көп кездесетін белгілері – қалың шырышпен бірге болатын өнімді жөтел, қызба және тыныс алудың қиындауы. Мұндай жағдай көбінесе бір-екі апта бойы медициналық көмекке жүгінуден бұрын пайда болады. Сұйықтың болуы адамның "суға батып бара жатқандай" сезімді басынан өткеруіне себеп болады. Тыныс алу қиындықтары тез арада қолдаусыз тыныс алу мүмкін болмауына (тыныс жетіспеушілігіне) дейін жеделдеуі мүмкін. Жедел интерстициалдық пневмонит әдетте жылдам прогрессиялайды, ауруханаға жатқызу және жасанды тыныс алу аппаратымен тыныс алу көбінесе жөтел, қызба және тыныс алудың қиындауы сияқты алғашқы белгілер пайда болғаннан кейін бірнеше күн немесе апта ішінде қажет болуы мүмкін.
The most common symptoms of acute interstitial pneumonitis are highly productive cough with expectoration of thick mucus, fever, and difficulties breathing. These often occur over a period of one to two weeks before medical attention is sought. The presence of fluid means the person experiences a feeling similar to 'drowning'. Difficulties breathing can quickly progress to an inability to breathe without support (respiratory failure). Acute interstitial pneumonitis typically progresses rapidly, with hospitalization and mechanical ventilation often required only days to weeks after initial symptoms of cough, fever, and difficulties breathing develop.
Диагностика
Бастапқы симптомдардан тыныс жетіспеуге дейін жедел даму – маңызды белгі. АРДС диагнозын қою үшін рентгендік сурет қажет (екі өкпедегі кішкентай ауа қапшықтарындағы сұйықтық). Сонымен қатар, диагнозды растау үшін ұйымдасқан диффузиялық альвеолярлық зақымдануды көрсететін өкпе биопсиясы қажет. Альвеолалардың осы түріндегі зақымдану, шоғырланбаған және локалдалмаған альвеолалар зақымдануымен, альвеолалық қабыршақтардың айқын ісінуімен, қабыну клеткаларының инфильтрациясымен, фибробластардың көбеюімен, кейде гиалиндік мембраналардың пайда болуымен және альвеола қабырғаларының қалыңдауымен сипатталады. Қабыршақтар атипикалық, гиперпластикалық II типті пневмоциттермен жабылады, бұл ауа кеңістіктерінің құлауына алып келеді. Басқа диагностикалық тесттер басқа ұқсас жағдайларды жоққа шығаруға көмектеседі, бірақ науқастың анамнезі, рентген және биопсия маңызды. Бұл тесттерге негізгі қан анализі, қан егісі және бронхоальвеолярлық лаваж кіруі мүмкін. Клиникалық картина АРДС-ке ұқсас, бірақ АИП АРДС-тен оның себебі белгісіз екендігімен ерекшеленеді.
Rapid progression from initial symptoms to respiratory failure is a key feature. An X ray that shows ARDS is necessary for diagnosis (fluid in the small air sacs (alveoli) in both lungs). In addition, a biopsy of the lung that shows organizing diffuse alveolar damage is required for diagnosis. This type of alveolar damage can be attributed to nonconcentrated and nonlocalized alveoli damage, marked alveolar septal edema with inflammatory cell infiltration, fibroblast proliferation, occasional hyaline membranes, and thickening of the alveolar walls. The septa are lined with atypical, hyperplastic type II pneumocytes, thus leading to the collapse of airspaces. Other diagnostic tests are useful in excluding other similar conditions, but history, X ray, and biopsy are essential. These other tests may include basic blood work, blood cultures, and bronchoalveolar lavage. The clinical picture is similar to ARDS, but AIP differs from ARDS in that the cause for AIP is not known.
Емдеу
Емдеу көбінесе симптоматикалық болады. Жоғары қарқынды терапия бөлімінде күтілгені қажет, және механикалық желдету жиі қажет болады. Көбінесе кортикостероидтармен емдеуге тырысылады, бірақ олардың пайдасы дәлелденбеген. Бүгінгі күнге дейін табысқа жеткен жалғыз ем - өкпе трансплантациясы.
Treatment is primarily supportive. Management in an intensive care unit is required and the need for mechanical ventilation is common. Therapy with corticosteroids is generally attempted, though their usefulness has not been established. The only treatment that has met with success to date is a lung transplant.
Болжам
Акуттік интерстициалды пневмонитпен ауырған адамдардың 60 пайызы аурудың алғашқы алты айында қайтыс болады. Медианалық өмір сүру ұзақтығы – 1,5 ай. Дегенмен, көптеген адамдар бір рет ауырғаннан кейін екінші рет ауырмайды. Аман қалғандардың өкпе функциясы толыққанды түрде қалпына келеді.
Sixty percent of people with acute interstitial pneumonitis will die in the first six months of illness. The median survival is 1 1/2 months. However, most people who have one episode do not have a second. People who survive often recover lung function completely.
Эпидемиология
Жедел интерстициалдық пневмонит көбінесе қырық жастан асқан адамдарда кездеседі. Ол ерлер мен әйелдерге тең дәрежеде әсер етеді. Белгілі қауіп факторлары жоқ; атап айтқанда, темекі шегу қауіптілікті арттырмайды.
Acute interstitial pneumonitis occurs most frequently among people older than forty years old. It affects men and women equally. There are no known risk factors; in particular, smoking is not associated with increased risk.
Тарих
Жедел интерстициалдық пневмонит алғаш рет 1935 жылы Луис Хамман мен Арнольд Рич сипаттап, оған Хамман-Рич синдромы деген ат берді.
Acute interstitial pneumonitis was first described in 1935 by Louis Hamman and Arnold Rich, and given the name Hamman–Rich syndrome.