Кіріспе

Павел Петрович Блонский (орыс. Павел Петрович Блонский; 26 мамыр [е.к. 14 мамыр], 1884 – 15 ақпан, 1941) – орыс совет психологы, философы және совет паэдологиясының негізін қалаушы.

Өмір және жұмыс

Блонский 1884 жылы Киевте, ол кезде Ресей империясының бір бөлігі болған қалада, жергілікті әкімшілік қызметкерінің отбасында дүниеге келді. Ол бірінші кезекте Екінші Киев классикалық гимназиясында білім алды, содан кейін 1902 жылы Киевтің Санкт-Володимир университетіне түсті. Тарих және философия мамандықтары бойынша классикалық факультетті бітіргеннен кейін, ол оқытушылық қызметпен және ғылыми зерттеулермен айналысты. Блонский өркендеп келе жатқан ресейлік социалистік қозғалысқа, әсіресе большевиктерге белсенді түрде қатысты, бұл оның мансабының басында тұтқындалу мен қуғын-сүргінге ұшырауына себеп болды. 1913 жылы магистр дәрежесін алғаннан кейін Мәскеу университетінде приват-доцент болып жұмыс істеді және осы саладағы дәрістер оқу үшін саяхаттай бастады. Осы кезеңде ол білім беру туралы өз ойларын қалыптастыра бастады және оның жұмысшы табына арналған мақсатын талқылады. Ол білім беруді социалистік идеалдарды тарату құралы ретінде пайдалану қажеттігін, сондай-ақ студенттерді өнеркәсіптік және фабрикалық жұмыстарға дайындауды жақтады. 1914 жылы оның еңбектері жарияланып, маңызды әсер етті. Оның сол жылы жарық көрген алғашқы еңбектері – «Орыс педагогикасы тарихындағы К.Д. Ушинскийдің орны» және «Прогрестік және Адамзаттық Педагогика» болды. Қазан революциясынан кейін ол Мәскеу университетінің профессоры болды және Социалистік Білім Академиясының алғашқы басшысы атанды. Оның басшылығымен түрлі ғылыми институттарда көптеген ғылыми зерттеулер жүргізілді. 1918 мен 1930 жылдар аралығында Блонский жаңа социалистік білім беру жүйесін қолдау және өзінің білім беру моделін дамыту мақсатында жүзден астам еңбек жазды. Блонский советтік педагогиканың негізгі теоретиктерінің бірі болды және «объективті марксистік психология» деген атаумен орыс психологиясына мінез-құлықтық тәсілді енгізді. Ол өмірінің соңғы он жылын психология институтында консультант ретінде жұмыс істеді. 1936 жылы «Халық Комиссариатының білім беру жүйесіндегі педагогикалық бұрмалаулар туралы» еңбегі жарияланғаннан кейін, ол психологиялық тестілеуді қолдауы және адамдар арасындағы туа біткен қабілеттерді зерттеуі үшін қатаң сыналып, ресми советтік идеологияға қайшы келді. Оның еңбегі мен оның ықпалы кейіннен жоққа шығарылды. 1941 жылы туберкулезден қайтыс болды және Новодевичье бейіштесіне жерленді.