Кіріспе

Фламанд суретшісі (1523–1605)

Страданус, Иоханнес Страданус, Ян ван дер Страет немесе Джованни Страдано (1523 – 2 қараша 1605) – негізінен 16 ғасырдағы Флоренция, Италияда жұмыс істеген фламанд суретшісі. Ол молынан дарынды, мольбертте сурет салушы, фреска орынатын суретші, гобелендердің дизайнын жасаушы, суретші, гравюра дизайнымен айналысушы және керамиканы безендіруші болды. Оның сурет саласы кең болды және тарихи сюжеттер, мифологиялық сахналар, аллегориялар, пейзаждар, жанрлық көріністер, портреттер, архитектуралық көріністер мен жануарларды қамтыды. Страданус Флоренциядағы ең маңызды шіркеулер үшін ірі алтарьлық суреттер де жасады. Ол көптеген ғасырлар бойы Еуропа бойынша кеңінен таралған гравюралардың белгілі дизайнының авторы болды. Ол 1563 жылы Флоренцияда құрылған көрнекті Accademia e Compagnia delle Arti del Disegno академиясының алғашқы мүшелерінің бірі еді. Страданус Римдегі түрлі тапсырыстарда да жұмыс істеді және 1576 жылдан 1580 жылға дейін Неапольде тұрды. Кейін Флоренцияға оралып, 1605 жылы онда қайтыс болды.

Өмір

Брюггеде дүниеге келген ол, әкесінің шеберханасында білімін бастады. Кейіннен 1535 жылдан 1537 жылға дейін Брюггедегі белгісіз шебер Максимилиан Франкеннің шеберханасында оқуын жалғастырды. Соңынан Антверпенге көшіп, 1537 жылдан 1540 жылға дейін сол қаладағы белгілі голланд жанр суретшісі Питер Артсеннің шеберханасында оқыды. Ол онда Ренессанстың бейнелеу тілін және күрделі композицияларды бейнелеу дағдысын меңгерді. 1545 жылы Ханс ван дер Стратен есімімен Антверпендегі Әулие Лука гильдиясында шебер суретші ретінде тіркелді. Сол замандағыдай, Страданус өз Отанынан кетіп, Италияда білімін толықтыру үшін сапарлады. Венецияда ол фламанд кілем тоқушысы Ян Ростпен кездесті, ол жаңадан құрылған Arazzeria Medicea, яғни Тоскананың ұлы герцогы Козимо I де Медичидің Флоренциядағы жеке тоқу шеберханасын басқарды. Рост Страданусты Флоренцияға жұмыс істеуге шақырды. Ол осы кеңеске құлақ асқаннан кейін 1550 жылы Флоренцияға жетіп, Медичи ұлы герцогтарының қызметіне кірді. Ол суретші, сәулетші және Медичидің өнер мәселелері бойынша басты кеңесшісі Джорджо Вазаридің бас көмекшісі болды. Страданус алғашқы тапсырмаларын Arazzeria Medicea-да гобелендердің дизайнын жасау арқылы орындады. Ол онда Франческо Сальвиатиге көмектесті және Даниэле да Вольтеррамен бірге Ватикан Белведересін безендіруде жұмыс істеді. Страданус қаржылық жағдайы жақсарды, үй және басқа да мүлікке ие болды, сондай-ақ діни мекемелерге мол қаржы жұмсады. Олардың бірі – Сант-Агата монастыры, онда оның қызы Лукреция 1569 жылы монах болды. Страданус Флоренциядағы маңызды қоғамдық шаралар үшін жасалған уақытша туындылармен де айналысты. 1565 жылы ол Тоскананың Ұлы герцогинясы Иоанна Австрия Флоренцияға келген кезде, оның Тоскананың Ұлы герцогы Франческо I де Медичимен некелесуіне орай өткізілген ірі масштабты безендірулерді орындаған суретшілер мен мүсіншілер тобының құрамына кірді. Жобаның жалпы бағытын Джорджо Вазари жүзеге асырды. Әр қабырға төрт элементтің (жер, ауа, от және су) бейнеленген суреттерімен жабылған. Страданус Студиолоның безендіруіне екі сурет салды: «Алхимиктің шеберханасы» және «Кирки Улисс серіктерін өзгертеді». 1570-ші жылдардың басында Страданус сарай мен Вазариден тәуелсіз болды. Осы кезде Страданус пен Вазари арасындағы қарым-қатынас суынып, Вазари тіпті Страданусқа кейбір тапсырмаларды алуға кедергі келтіруге тырысты. Ол осы кезеңде көптеген мольберт суреттерін жасады. 1569 жылдан бастап Флоренцияның ең маңызды шіркеулері үшін үлкен алтарьлық суреттерге тапсырыс ала бастады, одан кейін Сантиссима-Аннунциата, Санто-Спирито, Санта-Мария-Новелла және басқа шіркеулерге тапсырыстар келіп түсті. Ол сонымен қатар Флоренциядан тыс жерлерде, мысалы Пиза, Прато, Ареццо және Форлиде жұмыс істеді. Страданус Антверпендегі Иероним Кок және Галль отбасысымен бірлесіп, түрлі тақырыптарда жүздеген гравюраларды жасады, олардың көпшілігі қайта-қайта басылып, көбінесе кітаптарға жиналды. Суреттерді сызу үшін тушь қолдануда Страданус фламанд шеберлерінен ерекшеленді, олар мұндай жұмыс үшін қаламды артық көрді. Өзінің стилі мен техникасында Страданус фламанд мектебінде алған білімін итальяндық техникамен үйлестірді. Ол суреттерінде бейнелеу сапасына ерекше мән берді.

Суреттер

Страданус Флоренцияның ең маңызды шіркеулері үшін үлкен алтарьдық суреттер жасады. Оның монументалды діни панельдері әлі де Санта-Кроче, Сантиссима-Аннунциата, Санта-Мария-Новелия және Санто-Спиритода ілінген. Страданның фреска суретшісі ретіндегі таланты Палаццо Веккиода салған қабырға суреттерінде көрінеді. Джорджо Вазаридің басшылығымен салынған бұл герцогтік сарай Вазари жасаған кең және күрделі иконографиялық бағдарлама бойынша фрескалармен толық безендірілді. Страдан фрескалардың егжей-тегжейлі эскиздерін жасауға маңызды үлес қосты, оларды өзі және шеберханасының көмекшілері орындады. Оның маңызды еңбегін мойындап, оның портреті Вазаридің портретімен бірге Палаццоның салтанатты қабылдау залы – Салоне деи Чинквенто төбесіне орналастырылды. Козимо Поццо-а-Кайанодағы үйінің сыртқы вилласын гобелендермен безендіргісі келді. Страдан үш санатқа бөлінген аң аулау көріністерінен тұратын декоративтік жоба жасады: төрт аяқты жануарларды, құстарды және су жануарларын аулау. Дизайн қазіргі заманғы көздерден, Плиний, Гомер және Геродоттың классикалық әдебиеттерінен, сондай-ақ флоренциялық сарайдағы аң аулау салтынан шабыт алды. Дизайнға жоғары баға берілді. Страдан 1566 және 1577 жылдар аралығында тоқылған серия үшін 28 эскиз аяқтады. Ол сонымен қатар Иоанн Австрияның жылқыларын және римдік әйелдердің батырлық істерін бейнелейтін серияны жасады. Баспа дизайнының тағы бір түрі, кең аудиторияға арналған, Страдан Медичи сарайының суретшісі ретінде Палаццо Веккиодағы гобелендері мен фрескалары үшін жасаған тақырыптарына қайта оралды: жібек тарихы мен өндірісін баяндайтын серия, Медичи әскери жеңістері туралы кең серия және «Venationes Ferarum, Avium, Piscium» деген атпен жарияланған әртүрлі жануарларды аулау сериясы. Соңғы сериядағы кейбір аң аулау көріністері салыстырмалы түрде реалистік бейнеленген, мысалы, қарсылық көрсететін арыстанды өлтіруге тырысатын найзалы аттылардың драматикалық суреті, ал басқалары айна көмегімен ұсталған барс сияқты, өте қиялдаулы көрінеді. Оның ең танымал жеке баспаларының бірі – 1578 жылы Корнелис Корт жасаған «Өнердің аллегориясы» гравюрасы.