Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Христиандық әлеуметтік халық қызметі (Christlich Sozialer Volksdienst, қысқартылған CSVD) – Веймар республикасындағы протестанттық консервативті саяси партия. Партияның қалыптасуы 1918 жылы Германия Ұлттық Халық партиясына қосылған Адольф Стокердің Христиан-әлеуметтік партиясымен байланысты, ол партияның еңбек бөлімі ретінде тиімді жұмыс істеді. Христиандық социал Франц Беренс 1918 жылғы ДНВП платформасының маңызды бөлігін жазды, бірақ христиандық социалдар ДНВП-ны кәсіподақтарды компаниялық біріккендерге қарағанда қолдауға көндіре алмады. Еңбек құқықтары бойынша идеологиялық келіспеушіліктер 1929 жылы Альфред Гугенберг басшылыққа келгенде және жұмыссыздыққа байланысты төлемдер жүйесіне шабуыл жасағанда күрт өршіді, бұл христиандық социалдарды партиядан кетуді қарастыруға итермеледі. Ол кезде христиандық социалдар ДНВП ішінде Альфред Гугенбергтің радикалды ұлтшыл басшылығына қарсы орталық көзқарасты білдірді. Бұл христиандық социалдар Christliche soziale Reichsvereinigung [Христиандық әлеуметтік императорлық қауымдастығын] құрды және Гугенбергке белсенді түрде қарсылық көрсетті. Нәтижесінде христиандық социалдар мен партияның басқа консервативті топтары партиядан қуылды. CSVD 1924 жылы құрылған және пиетистер мен христиандық кәсіподақтарына негізделген Christlicher Volksdienst (CVD, Христиандық халық қызметі) сияқты басқа да саяси қозғалыстардың ықпалында болды. Тағы бір протестанттық партия – Гессендегі EV (Evangelische Volksgemeinschaft). Орталық партияның басшылары EV-ді Германиялық Ганновер партиясымен бірігіп, Орталық партиямен дауыс бөлу туралы келісімге келетін протестанттық халық партиясын құруға шақырды. EV 1929 жылы CVD-ге енді, ал Christian Socials / Christian social Imperial Association 1929 жылдың желтоқсанында CSVD құру үшін CVD-ге қосылды. CSVD-ні көбінесе орта таптың өкілдері қолдады, бірақ ол христиандық кәсіподақтарды да қолдады және христиандық кәсіподақтар лигасының айқын қолдауын алды. Партиялардағы теократиялық ағымдардың нәтижесінде, кальвинистік аймақтарда партия мемлекеттік әлеуметтік көмек, кәсіподақтар және жұмысшылардың басқаруға қатысуын жақтады. Орталық партия сияқты CSVD материализмге, атеизмге, либерализмге және марксизмге қарсы болды. Партия Орталық партиямен ынтымақтастыққа ұмтылды. CSVD Брунингтің екінші, үшінші және төртінші үкіметтеріндегі кабинеттік партия болды. CSVD өзін католик орталығының протестанттық нұсқасы ретінде көрсетті және оны көбінесе орта таптың өкілдері қолдады. CSVD 1930 және 1932 жылғы парламент сайлауларына қатысты; партия CSVD Рейхстагта Христиандық Ұлттық шаруалар және фермерлер партиясымен бірлескен парламенттік фракция құрды. 1933 жылы нацистер билікті басып алғаннан кейін CSVD таратылды. Германия Федеративтік Республикасының президенті Густав Хайнеманн (1969–1974) Веймар республикасы кезінде CSVD мүшесі болған.
The Christian Social People's Service (Christlich Sozialer Volksdienst, abbreviated CSVD) was a Protestant conservative political party in the Weimar Republic. The party's genesis lay in Adolf Stoecker's Christian Social party, which joined the German National People's party in 1918, and effectively functioned as the parties labor wing. The Christian social Franz Behrens wrote a substantial amount of the DNVP's 1918 platform, however the Christian socials failed to get the DNVP to endorse trade unions over company unions. The ideological differences over labor rights came to a head when Alfred Hugenberg became leader in 1929 and attacked the employment insurance scheme, which encouraged the Christian socials to consider leaving the party. At the time, the Christian socials represented the moderate tendency within the DNVP, as opposed to the radical nationalist leadership of Alfred Hugenberg. These Christian socials formed the Christliche soziale Reichsvereinigung [Christian social Imperial Association], and would actively oppose Hugenberg. What eventuated was a combined expulsion and resignation of the Christian socials, and other conservative elements within the party. The CSVD drew from other political movements, such as the Christlicher Volksdienst (CVD, Christian People's Service), which dated back to 1924, and drew from Pietists and Christian Trade unions. Another Protestant party was the EV (Evangelische Volksgemeinschaft), a Hessian party. Centrist party leaders urged the EV to join with the German Hanoverian Party to found a Protestant peoples party that would form a vote sharing agreement with the Centre Party. The EV would be absorbed by the CVD in 1929, and the Christian Socials/Christian social Imperial Association would join with the CVD to form the CSVD in December 1929. The CSVD was mainly supported by middle class elements, however, it did support the Christian trade unions, and was significantly supported by the league of Christian unions. As a result of the theocratic currents in the parties Calvinist regions, the party supported state welfare, trade unions and workers participation in management. Like the Centre party, the CSVD opposed Materialism, Atheism, Liberalism and Marxism. The party would embrace co operation with the Centre party. The CSVD was a cabinet party in the second, third and fourth Brunings ministries. The CSVD portrayed itself as a Protestant version of the Catholic Centre and was mainly supported by middle class elements. The CSVD contested the 1930 and 1932 parliamentary elections; the party CSVD formed a joint parliamentary group with the Christian National Peasants' and Farmers' Party in the Reichstag. After the Nazi take over in 1933, the CSVD was dissolved. The President of the Federal Republic of Germany Gustav Heinemann (1969–74) was a member of CSVD during the Weimar Republic.