Джон Коллинз Уоррен: Америкалық хирург және медицинаның дамуына қосқан үлесі
John Collins Warren
Жон Коллинз Уоррен (1778-1856) – американдық хирург, «Жаңа Англия медицина журналының» негіздеушісі, Гарвард медицина мектебінің тұңғыш деканы. Анестезия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық хирург (1778–1856) және оның, сондай-ақ хирург болған немересі.
American surgeon (1778–1856)
his grandson who was also a surgeon
Джон Коллинз Уоррен (1 тамыз 1778 – 4 мамыр 1856) – американдық хирург. Ол "New England Journal of Medicine" журналын құрған және Америка медицина қауымдастығының үшінші президенті болды. Сондай-ақ, ол Гарвард медицина мектебінің алғашқы деканы және Массачусетс жалпы ауруханасының негізін қалаушылардың бірі. 1846 жылы ол Уильям Т. Г. Мортонға Уоррен кішкентай хирургиялық операция жасап жатқанда эфирлік анестезия қолдануға рұқсат берді. Бұл хирургиялық анестезияның алғашқы публично көрсетілімі туралы жаңалықтар жылдам бүкіл әлемге тарады.
John Collins Warren (August 1, 1778 – May 4, 1856) was an American surgeon. He was a founder of the New England Journal of Medicine and was the third president of the American Medical Association. He was the first Dean of Harvard Medical School and a founding member of the Massachusetts General Hospital. In 1846 he gave permission to William T. G. Morton to provide ether anesthesia while Warren performed a minor surgical procedure. News of this first public demonstration of surgical anesthesia quickly circulated around the world.
Өмірбаян
Бостон қаласында туған ол, әйгілі дәрігер, Гарвард профессоры және Гарвард медицина мектебінің негізін қалаушы Джон Уорреннің ұлы, сондай-ақ доктор Джозеф Уорреннің сіңілі баласы болды. 1797 жылы Гарвард колледжін бітіріп, әкесімен бірге медицинаны оқуға кірісті. 1799 жылы Лондонда, Парижде және Эдинбургте медициналық білімін жалғастырды, оның ішінде пионер-анатомист сэр Астли Купермен (1768–1841) бірге жұмыс істеді. 1801 жылы Эдинбург университетінің медицина мектебінен медицина докторы ғылымының дәрежесін алды. 1802 жылы Америкаға оралғаннан кейін Уоррен әкесімен серіктестік құрды және Гарвард медицина мектебінде анатомиялық лекциялар, диссекциялар мен демонстрацияларға көмектесті. 1806 жылға қарай Уоррен, көбінесе бұрыш жабылу глаукомасы деп саналатын жағдай үшін катарактаны алу процедураларын жасауды бастады. 1806 жылы анатомия және хирургияның адъюнкт-профессоры болып тағайындалды, ал 1815 жылы әкесінің қайтысынан кейін анатомия және хирургияның Герси профессоры қызметін иеленді, ол қызметті 1847 жылға дейін зейнеткерлікке шыққанға дейін атқарды. Осы кезеңде Уоррен Жаңа Англияның алғашқы медициналық журналын құруда маңызды рөл атқарды, ол «The New England Journal of Medicine and Surgery» (алғашқы саны 1812 жылдың қаңтары) журналы болды, кейіннен ол бүгінгі «New England Journal of Medicine» журналына айналды. Ол сондай-ақ Антология клубында белсенді қатысты. Уоррен Гарвард медицина мектебінің алғашқы деканы болды (1816–1819) және оның Кембриджден Бостонға көшуіне ықпал етті. 1819 жылы Гарвард оған құрметті медицина дәрежесін берді. Ол Массачусетс жалпы ауруханасының негізін қалаушы мүшесі және мекеменің алғашқы хирургы болды. Ол 1853 жылға дейін аурухана штатында қызмет етті, содан кейін қайтыс болғанға дейін кеңесшілер кеңесінде болды. Өмірі бойында Уоррен анатомиялық және патологиялық үлгілердің бірегей оқу коллекциясын жинады, оны 1847 жылы 5000 доллармен бірге Гарвардқа сыйлады. Осы оқиға Уоррен анатомиялық мұражайының құрылуына бастама берді.
Born in Boston, he was the son of John Warren, well known doctor, Harvard professor, and a founder of the Harvard Medical School and the nephew of Dr. Joseph Warren. He graduated from Harvard College in 1797, then began the study of medicine with his father. In 1799, he continued his medical studies in London and Paris and Edinburgh, including work with the pioneer anatomist Sir Astley Cooper (1768–1841). He graduated with an M. D. from the University of Edinburgh Medical School in 1801. Upon his return to America in 1802, Warren entered into partnership with his father and also assisted him with anatomical lectures, dissections, and demonstrations at Harvard Medical School. By 1806, Warren had begun performing cataract extractions for a condition which was most likely angle closure glaucoma. He was named Adjunct Professor of Anatomy and Surgery in 1806, then, at his father's death in 1815, assumed the Hersey Professorship of Anatomy and Surgery, which post he held until retirement in 1847. During this time, Warren played a leading role in establishing New England's first medical journal, The New England Journal of Medicine and Surgery (first issue January 1812), which subsequently evolved into today's New England Journal of Medicine. He was also active in the Anthology Club. Warren was the first dean of Harvard Medical School (1816–1819) and promoted its move from Cambridge to Boston. Harvard presented him with an honorary medical degree in 1819. He was a founding member of Massachusetts General Hospital and served as the facility's first surgeon. He held an appointment on the hospital staff until 1853 and was then on its Board of Consultation until his death. Over the course of his long career, Warren assembled an extraordinary teaching collection of anatomical and pathological specimens, which he presented to Harvard in 1847 along with $5000. This was the beginning of the Warren Anatomical Museum.
Уоррен және анестезия
Уоррен анестезияның алғашқы кезеңінде бір емес, екі рет қатысқан. Бірінші оқиға - 20 қаңтар 1845 жылы стоматолог Хорас Уэллстің азот оксидіне қарсы сәтсіз сынағы. Уоррен наркоздың әсер ететініне сенбесе де, Массачусетс штатының бас ауруханасында тәжірибелік тәжірибе өткізді. Уоррен Веллсты студенттеріне таныстырды, бірақ сол күні таңертең ампутация жоспарланған науқас операциядан бас тартты. Уоррен студенттерден тіс алуды сұрағанда, біреуі келісті. Өкінішке қарай газ дұрыс қолданылмаған. Студент қалыпты ауырсынудан зардап шекті, бұл Уэллс пен азот оксидінің анестетика ретінде беделін түсірді. Бұл сәтсіздікті қабылдауға дайын болмаған Уоррен 1846 жылы 16 қазанда науқасқа операция жасауды ашық түрде көрсетуге келісті, бұл жолы эфир анестезиясы астында Уэллстің әріптесі және бәсекелесі Уильям Т. Г. Мортон. Уоррен сол кезде 68 жаста еді. Операция он минутқа созылды және науқас үсті-үстіне есінен танып қалды. Уоррен бітірген соң, науқас есін жиған соң, Уоррен науқастан өзін қалай сезінгенін сұрады. Кейіннен ол: "Мені біреу тырнап алғандай сезіндім", - деп жауап берді. Уоррен содан кейін өзінің тыңдаушыларына "Ерлер, бұл Хумбуг емес" деп мәлімдеді, дегенмен бұл жариялау таласқа ұшырады. Оның жеке күнделігі осы күнгі жазбалары, "Бүгін таңертең ауруханада қызықты операция жасады, науқас дәрігер Мортонның ауруды алдын алу препараттарының әсерінен болды. Қолданылған зат күкірт эфирі болды". Уоррен хирургиялық процедураларда эфирдің керемет артықшылықтарын тез байқады, содан кейін ол эфирлендіру ісіне өз жұмысы мен жарияланымдары арқылы қолдау көрсетті. Көрмедің маңыздылығын ескере отырып, Уоррен белгілі фотографтар Саутворт және Хоусты операцияны қайта құру арқылы құжаттауға шақырды. Келесі айларда олар нақты операциялардың бірнеше daguerrotypes жасады.
Warren was involved not once but twice in the earliest history of anesthesia. The first incident was a failed demonstration of nitrous oxide by dentist Horace Wells on January 20, 1845. Although Warren did not believe that the anesthesia would work, he arranged for a demonstration at Massachusetts General Hospital. Warren presented Wells to his students but the patient who had been scheduled that morning, for an amputation, refused to be operated on. Warren then asked his students if anybody needed a tooth extracted and one student agreed. Unfortunately the gas was not properly administered. The student suffered normal levels of pain, thus discrediting Wells and nitrous oxide as an anesthetic. Not willing to accept that failure, on October 16, 1846, Warren again agreed to perform a public demonstration of a surgical operation, with anesthesia, on a patient, this time under ether anesthesia administered by Wells' colleague and competitor, William T. G. Morton. Warren was, at this time, 68 years of age. The operation lasted about ten minutes and the patient was seemingly unconscious for its duration. After Warren had finished, and the patient had regained consciousness, Warren asked the patient how he felt. Reportedly, the patient answered: "Feels as if my neck's been scratched". Warren then stated to his audience "Gentlemen, this is no Humbug," although this proclamation is disputed. His personal journal for this day records, "Did an interesting operation at the Hospital this morning, while the patient was under the influence of Dr. Morton's preparation to prevent pain. The substance employed was sulphuric ether." Warren was quick to see the remarkable advantages offered by ether in surgical procedures, and he then championed the cause of etherization through his work and publications. Mindful of the potential importance of the demonstration, Warren invited noted photographers Southworth & Hawes to document the surgery via a re enactment. In subsequent months, they made a series of daguerrotypes of actual operations.
Өлім
Уоррен 1856 жылдың 4 мамырында Бостон қаласындағы Парк көшесі, 2-үйінде перикардиттен қайтыс болды. 100 жылдан астам уақыт бойы оның дене қалдықтары Ямайка Плейн қаласындағы Форст Хиллз зиратындағы естелік мазарда жатқан деп есептелді, бірақ шындығында оның денесі екіге бөлінген: оның қаңқасы Гарвард университетінің Уоррен мұражайындағы сандық сияқты қорапта сақталады, себебі ол денесін Гарвард медицина мектебіне зерттеу жұмыстары үшін тапсырған, ал оның «жаман қалдықтары» [яғни ет] ғана мазарға жерленген.
Warren died from pericarditis on May 4, 1856, at his home at Park 2 street in Boston. It was believed for over 100 years that his remains laid in his memorial tomb at Forest Hills Cemetery in Jamaica Plain, MA but in fact his remains are divided; his skeleton is in a coffin like box at Harvard's Warren Museum, since he donated his body to Harvard Medical School for research, and his so called "morbid parts" [i. e. flesh] only were interred in the tomb.
Жеке өмір
Уоррен екі рет үйленді және екі рет жесір қалды. Оның бірінші әйелі Сьюзан Пауэлл Мейсон (1780–1840) болды, ол 1803 жылдың 17 қарашасында Бостонда оған тұрмысқа шығып, алты бала туды: Джон Уоррен (1803 ж.т., жас кезінде қайтыс болды), Сьюзан Пауэлл Уоррен Лайман (1806–1856), Джонатан Мейсон Уоррен (1811–1867), Джеймс Салливан Уоррен (1812–1867), Мэри Коллинз Уоррен Дуайт (1816–1900) және Эмили Апплтон (1818–1905). Ол 1842 жылы екінші әйелі Анна Уинтропқа (1803–1850) үйленді.
Warren was twice married, and twice widowed. His first wife was Susan Powell Mason (1780–1840) whom he married 17 Nov 1803 at Boston and had six children: John Warren (b.1803 died young), Susan Powell Warren Lyman (1806–1856), Jonathan Mason Warren (1811–1867), James Sullivan Warren (1812–1867), Mary Collins Warren Dwight (1816 1900 ), and Emily Appleton (1818–1905). He married his second wife, Anna Winthrop (1803–1850), in 1842.
Құрметтер
Уоррен 1808 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1818 жылы Уоррен Америка философиялық қоғамына мүше болып қабылданды. 1845 жылы Массачусетс Цинциннати қоғамының құрметті мүшесі болып сайланды. 1856 жылдың 30 сәуірінде Америка Антикварлар қоғамының мүшесі болып сайланды, бірақ одан аз уақыт өткен соң 4 мамырда дүниеден өтті. Осы мәселе бойынша белгілі хат алмасулар жоқ, сондықтан Уорреннің мүшелікке қатысты тілектері белгісіз.
Warren was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1808. In 1818, Warren was elected as a member to the American Philosophical Society. He was elected as an honorary member of the Massachusetts Society of the Cincinnati in 1845. He was elected a member of the American Antiquarian Society on April 30, 1856, but died soon after on the 4th of May. No known correspondence exists regarding this matter, so Warren's wishes regarding membership are unknown.
Таңдалған шығармалар
Египет мумиясының сипаттамасы, Массачусетс бас ауруханасына ұсынылған: ежелгі және қазіргі заманда балсамдау операциясы туралы мәліметтермен. Бостон, 1824 жыл? Адамдар мен жануарлардың сезім және жүйке жүйелерінің салыстырмалы қарастырылуы. Бостон, Дж. В. Инграхам, 1822 жыл. Этеризация: хирургиялық ескертулермен. Бостон, Тикнор, 1848 жыл. Хлороформның және күшті хлорлы эфирдің есірткі ретіндегі әсері. Бостон, Тикнор, 1849 жыл. Денсаулықты сақтау. Іш қату, қарт жас, дәрілерді дайындауда спирттің қолданылуы туралы ескертулермен. Бостон, Тикнор, Рид және Филдс, 1854 жыл. Коннектикут өзенінің құмтас тау жыныстарындағы кейбір қазба іздері туралы ескертулер. Бостон, Тикнор және Филдс, 1854 жыл. Солтүстік Американың Mastodon giganteus түрі. 2-ші басылым, қосымшалармен. Бостон, Уилсон, 1855 жыл.
Description of an Egyptian mummy, presented to the Massachusetts General Hospital: with an account of the operation of embalming in ancient and modern times. Boston, 1824? A comparative view of the sensorial and nervous systems in men and animals. Boston, J. W. Ingraham, 1822. Etherization: with Surgical Remarks. Boston, Ticknor, 1848. Effects of chloroform and of strong chloric ether, as narcotic agents. Boston, Ticknor, 1849. The preservation of health. With remarks on constipation, old age, use of alcohol in the preparation of medicines. Boston, Ticknor, Reed and Fields, 1854. Remarks on some fossil impressions in the sandstone rocks of Connecticut River. Boston, Ticknor and Fields, 1854. The Mastodon giganteus of North America. 2d ed., with additions. Boston, Wilson, 1855.