Кіріспе

Нунплойтинг – 1970 жылдары Еуропадағы өркендеу шегіне жеткен эксплойтинг фильмдерінің бір саласы. Бұл фильмдер әдетте орта ғасырлардағы монастырьларда тұратын христиан қарындастар туралы болады.

Критерийлер

Әңгімедегі басты қақтығыс көбінесе діни немесе жыныстық мәселелерге байланысты болады, мысалы діни қысым көрсету немесе бойдақ өмір салтынан туындаған жыныстық құқықтарын шектеу. Инквизиция да жиі кездесетін тақырып. Бұл фильмдер, көбінесе тек пайда табуға бағытталған туындылар ретінде қарастырылса да, дінге және әсіресе католик шіркеуіне қарсы сынды жиі қамтиды. Шындығында, кейбір басты кейіпкерлердің сөздері феминистік сананы және олардың бағынышты әлеуметтік рөлін қабылдамауын көрсетеді. Мұндай фильмдердің көп бөлігі Италия және Испания сияқты католик шіркеуінің күшті ықпалына ие елдерде түсірілген. Бұл жанрдың ерекше мысалы – «Киллер Нун» (Suor Omicidi) фильмі 1978 жылы Италияда түсірілген.

Өмірбаян

Нунсплойтинг, нацисттік эксплуатациямен бірге, 1970 және 1980 жылдары түрмедегі әйелдер туралы фильмдермен бірдей кезеңде дамыған қосалқы жанр. Түрме фильмдеріндей, олар әйелдер ғана тұратын, оқшауланған, бекініс сияқты монастырьларда өтеді, онда олар лесбияндыққа және оқысқа құнығады. Діни кінә сезімі "денені жазалау" сияқты, өздігінен қамшылау және ауыртпалық, мазохистік ритуалдар сияқты шоқтықты көрнекілеуге мүмкіндік береді. Аналық иеміз әдетте қатыгез және жемқор күзетші, Мартинет сияқты, ол қатаң тәртіпті сақтайды (жазалау үшін көбірек мүмкіндіктер – соққылар мен ортағасырлық стильдегі жазалар) және көбінесе өзіне қарасты әйелдерге құмарлық танытады. Оқиғаға еркектердің қауіпті элементін қосу үшін, садистік және оқыс дін қызметкері де қосылады. Скандинавиялық үнсіз фильм "Хаксан" (1922) осы жанрдың алғы күші ретінде қарастырылуы мүмкін. Нунсплойтингтің соңғы мысалы Роберт Родригестің "Мачете" (2010) фильмінде, онда Линдси Лохан қарулы монахты сомдайды. Тағы бір жаңа мысал – Даррен Линн Боусманның "Агата" (2018) хоррор фильмі. Соңғы алпыс жылдағы еуропалық эксплуатациялық киноның басқа мысалдарымен қатар, Мендик пен Матиджтің аймақтық кино жанрлары, мәдениеттері және көрермендердің талғамын қамтитын жалпы үрдіс туралы жаңа шолу томында нунсплойтинг жанрындағы фильмдер талқыланады. Крис Фудживара америкалық поп-мәдениет журналы "Hermenaut"-та "Killer Nun" (1978), "The Nun and the Devil" (1973) және "Flavia the Heretic" (1974) сияқты жанр үлгілерін талқылаған толық мақала жазды.

Тарихи негіз

Кейбір фильмдер, мысалы, Х рейтингісі бар "Жақсылар" (The Devils) Олдус Хакслидің кітабына негізделген және Кен Расселдің режиссерлігінде түсірілген, белгілі бір фактілерге сіңірген. Хаксли өзінің алғашқы тарихи есебі "Лодунның шайтандары" он жетінші ғасырда Франциядағы монастырда болған деген жаппай гистерия және шайтанның билеуі туралы хабарланған оқиғаға негізделген. Бұл жанр 60-шы және 70-ші жылдардың өнімі болғандықтан, кейде "Қасиетті ет" (1999) сияқты заманауи мысалдармен, тарихи дереккөздерге сирек жүгінілді, мысалы, Хексемдік Элред (1110–1167) және оның Ваттондық монах туралы есебі. Тағы бір мысал – 17-шы ғасырда өмір сүрген итальяндық монах Бенедетта Карлини. 1986 жылы Грейсила Дайчман ортағасырлық діншіл әйелдер туралы әңгімелер жинады, бірақ содан бері әдеби бейнелердің негізінде қандай фактілік негіз болуы мүмкін екенін зерттеуге бағытталған көптеген тарихи жұмыстар жасалмады. 2010 жылы Крейг Монсон "Монахтар жаман мінез-құлық танытады" (Nuns Behaving Badly) деген еңбегін жазды, онда 16-шы және 17-шы ғасырлардағы Италиядағы діншіл әйелдердің әлеуметтік және сексуалдық өмірі туралы айтылған, бірақ мұндай жұмыстар сирек кездеседі. Дегенмен, ортағасырлық Еуропадағы шайтанның билеуінің драматургиясы туралы соңғы зерттеулер мұндай әрекеттердің әлеуметтік, психологиялық және мінез-құлықтық контекстін түсінуге көмектеседі.

Жапонияда

Католик монахтарды пайдалану фильмдері кем дегенде 1970-жылдардың басынан бері жапондық exploitation фильмдерінің субжанры болып келді. Христиан діні Жапонияда ешқашан басым дін болмағанмен, Жапония христиан миссионерлерімен кездескен. Осы азшылық дінді тақырып еткендіктен, бұл "таң қалдыратынша бұзық және дінге қарсы келетін" католик монахтар туралы фильмдер "ұйымдасқан дінге наразылық білдірудің және жалпы қоғамның қадірлі сенімдеріне шабуыл жасамаудың бір жолы" екендігі айтылады. Бұл жанрдағы фильмдердің арасында Норифуми Судзукидің "Киелі аң мектебі" (1974), Масару Конуманың "Қапал монах: Рунаның мойындауы" (1976), Кою Охараның "Люсия әпкенің күнәлары" (1978), "Ылғал арқан мойындауы: Монастырлық оқиға" (1979), Хироши Мукайдың "Монах: құпия" (1978), Нобуаки Ширайдың "Монах туралы әңгіме: Қарадағы ашу" (1980) және Мамору Ватанабенің "Ылғал арқан: Монах туралы әңгіме" (1981) мен "Электрлік Киелі кітап: Әпкелерді аулау" (1992) фильмдерін атауға болады. 1995 жылы үлкен кеуделі AV идолы Марико Морикава режиссер Сачи Хаманоның "Үлкен кеуделі монастырь" (巨乳修道院) фильмінде түсті.

Басқа медиада

Торонтолық сахна өнері шебері Джеймисон Чайлд 2015 жылы «Kill Sister, Kill: A Dark New Musical» сахналық музыкалық спектаклін эксплоатация жанрына арнау ретінде қойды.