Кіріспе

Италиялық математик және саясаткер Джузеппе Барилли (20 сәуір 1812 – 18 желтоқсан 1894), сондай-ақ Quirico Filopanti псевдонимімен танымал, итальяндық математик және саясаткер болған.

Өмірбаян

Барилли 1812 жылғы 20 сәуірде Италияның Болонья қаласына жақын Будрио қаласында дүниеге келген. 1834 жылы математика мамандығын бітіріп, 1848 жылы механика және гидравлика профессоры болды. Ол Италияның бірігуіне қатысты саяси істерге қатысып, 1849 жылы Рим Республикасын құруға атсалысты. Ол Assemblea Costituente (құрылтай жиналысы) хатшысы болып тағайындалды және 1849 жылғы 9 ақпанда Папаның уақытша үкіметін күштен шығарып, Республиканы жариялаған Decreto Fondamentale ("Негізгі Жарлық") авторы болды. Республика аяқталғаннан кейін ол АҚШ-та, кейіннен Ұлыбританияның Лондон қаласында пана тапты. Италия Корольдігі құрылғаннан кейін де Италияға оралғаннан кейін, ол монархияға адалдық ант беруден бірнеше рет бас тартқандықтан Болонья университетіндегі механика пәнінің мұғалімі лауазымынан шеттетілді. 1876 жылы ол Республика партиясынан Парламент мүшесі болып сайланды. 1894 жылы Болоньяда мүсірлік күйде қайтыс болды. 1858 жылы жарық көрген "Миранда" еңбегінде ол уақыт белдеулері туралы идеяны дамытты. Филопантидің гипотезасы бойынша Жер беті меридиандар сызықтары бойымен 24 аймаққа (зоналарға) бөлінуі керек еді, олардың әрқайсысының өз уақыты болар еді. Әр уақыт белдеуі келесінен бір сағатқа қабысып, минуттары мен секундтары әр аймақта сәйкес келуі тиіс еді. Бірінші уақыт белдеуі Рим меридианының ортасында орналасуы керек еді. Уақыт белдеулеріне бөлу жергілікті уақытты (L) анықтауға мүмкіндік береді. Оның гипотезасы астрономия және телеграф байланысында деректерді салыстыру үшін әмбебап уақытты (U) белгілеуді де қарастырды.

Филопанти парадоксор ретінде

Филопанти бірнеше кітаптың авторы болды, олардың тақырыптары ерекше еді, мысалы, "Рубикон өзеніндегі Цезарь" (1847), "Гидравликадағы кенептің қолданылуы туралы" (1866), "Құдай бар" (1881), "Құдай либералды" (1880), "Жер және аспан арасындағы ерекше қатынастар немесе Георандық теорияның шолуы" (1862). Оның "Миранда. Жандар, сандар, жұлдыздар" атты үш бөлімге бөлінген кітабы, неохристиан діні туралы, Лондон, 1858 ж., Август Де Морганның "Парадокстар жинағы" еңбегінде тізімделген.