Кіріспе

тіл Бразилияның түпкілікті халқы Корубо немесе Корубу, сондай-ақ Дслала деп аталады, Бразилияның түпкілікті халқы болып табылады, олар Амазонка ойпатының батысындағы төменгі Жавари аңғарында тұрады. Топ өздерін "Дслала" деп атайды, ал португал тілінде олар "касетейрос" (соққы берушілер) деп аталады. Бұл топ туралы әлемнің білгендерінің көбісі 1996 жылы қазан айында тұңғыш рет бұл тайпамен байланысқан бразилиялық зерттеуші Сидней Посуэло мен журналист Пол Рафаэльдің зерттеулеріне негізделген. Коруболар – қазіргі заманғы қоғамнан дерлік толық оқшауланған Жер бетіндегі соңғы адамдардың бірі, бірақ олар көптеген реттерде айналасындағы қауымдастықтармен зорлық-зомбылыққа толы қарым-қатынастарда болған.

Мәдениет

Олардың аңшылыққа қолданатын қаруы – таяқша, ал уытты жебелерден басқа, қашықтықтан атқылайтын басқа қаруды қолданбайды. Олардың жұмыс күні шамамен 4-5 сағатқа созылады және көбінесе малока деп аталатын үлкен, ортақ тұрғын үйлерде өмір сүреді. Еркектер де, әйелдер де рукоу өсімдігінен алынған қызыл бояумен денелерін бояйды. Олардың тамағына балық, өрмек маймылдары, пекари, құстар, жабайы шошқа, жемістер, маниок және жүгері кіреді. Тайпадағы аурулар мен өлімнің басты себебі – безгек. Олар ауыл шаруашылығының негіздерін біледі, егін жинау үшін жерді дайындайды. 20-ға жуық адамның тайпа басшылығымен туған дау нәтижесінде екі топқа бөлініп кетті. Басты тайпа қазіргі уақытта толық оқшауланған, ал кіші топтағы корубо тайпасы көршілес елді мекендермен және FUNAI қызметкерлерімен үнемі байланыста болады. Басты тайпаның саны белгісіз, бірақ әуеден түсірілген суреттерге сүйене отырып, бірнеше жүз адамға жуық деп есептеледі. National Geographic журналы 2003 жылдың тамыз айында олар туралы «Бірінші байланыстан кейін» деген мақала жариялады. Соңғы кезде, 2005 жылдың сәуір айындағы Smithsonian журналы осы тайпа туралы «Уақыттан тыс» деген мақала жариялады. Корубо тілі – паноан тіліне жатады.

FUNAI-мен байланысы

1972 жылы алғашқы бейбіт байланыс аяқталды, ал келесі онжылдықтарда Бразилияның FUNAI агенттігі олармен бейбіт қарым-қатынас орнатуға тырысқанда жеті мемлекеттік қызметкерінен айырылды. Бұл 1996 жылы іске асты. Бұл адамдар туралы мәлімет аз, себебі FUNAI антропологтарға осы топты зерттеуге рұқсат бермеді. 1950 жылдардан бері осы тайпаның жаппай қырғынға ұшырауының тарихынан кейін, FUNAI-дің арнайы бөлімі 1996 жылы олармен алғашқы бейбіт байланыс орнату үшін экспедиция ұйымдастырды. Корубо тайпасы бұрын өз жерлеріне басып кіргендерді өлтірген, соңғы оқиға 2000 жылы болды, онда корубо жауынгерлері туған жердің резервациясының жанында үш ағаш кесушіні өлтірді. FUNAI корубо тайпасына иммунизация жасау арқылы көмектеседі және олардың денсаулығын жиі тексеріп отырады. FUNAI сондай-ақ, аймақтағы ағаш кесуді тоқтату мақсатында Корубо тайпасының жерін қамтитын ұлттық паркті құрды. Олардың мақсаты – осы тайпаның өмір салтын сақтап қалу үшін заманауи қоғамның олармен байланысын тоқтату.

Сыртқы әлеммен күресу

Көп ұзамай үлкен Корубодан бөлінгеннен кейін, бұл топ Лодарио қоныс аударушылары тарапынан қуылды, нәтижесінде екі мүшесі қаза тапты. Таван есімді батырдың басшылығымен Корубо тайпасы үш ағаш кесушіні өлтірді. Таван 1997 жылғы 22 тамызда Посуэлоның жақын досы және FUNAI қызметкері Раймундо (Собраль) Батиста Магалхаесті де өлтірді. Собрал бұл топтан брезентті қайтарып алуға тырысқан.