Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричмонд локомотивтер зауыты – Вирджиния штатының Ричмонд қаласында орналасқан бу локомотивтерін өндіретін фирма. Ол 1887 жылы жұмысын бастады және 40 жыл бойында 4500-нен астам локомотив өндірді. Ричмонд локомотивтер зауыты өндіріс жылдарында Вирджиниядағы локомотивтердің ең ірі және маңызды өндірушісі болды. Вирджиниядағы оның жалғыз замандасы – Роанок шеберханалары, олар Норфолк және Уэстерн компаниясы үшін ғана локомотивтер өндірді. 1901 жылы зауыт бірнеше басқа компаниялармен бірігіп, Америка локомотив компаниясын құрды, ол 1927 жылға дейін Ричмонд зауытында өндірісті жалғастырды. Ричмонд өндірген локомотивтердің арасында Финляндия мемлекеттік темір жолы үшін #H2 293 локомотиві болды, осы локомотив 1917 жылғы Ресей революциясы кезінде Лениннің поездін елден қайтып келгенде Петроградқа жеткізді, сондай-ақ президент Франклин Д. Рузвельттің жаназалық пойызын тартқан Southern Railway 1401 локомотиві де бар еді.
Richmond Locomotive Works was a steam locomotive manufacturing firm located in Richmond, Virginia. It began operation in 1887, and produced upward of 4,500 engines during its 40 years of operation. The Richmond Locomotive Works was the largest and most significant manufacturer of locomotives in Virginia during its years of production. Its only contemporary in Virginia was the Roanoke Shops, which produced locomotives exclusively for Norfolk & Western. In 1901 the works merged with several others to form the American Locomotive Company, which continued production at the Richmond works until 1927. Among the locomotives Richmond produced was #H2 293 for the Finnish State Railways, the locomotive that pulled Lenin's train into Petrograd on the last leg of his return from exile during the Russian Revolution of 1917, and Southern Railway 1401, which pulled President Franklin D. Roosevelt's Funeral Train.
Тарих
Ричмонд локомотивтер зауыты Тредегар темір зауытынан өсіп шығып, бүкіл елге танымал бу локомотивтерін өндіруші және Ричмонд қаласының өнеркәсіптік ландшафтының ажырамас бөлігіне айналды. Ол өндірген локомотивтер Американың өзінде және Еуропа, Азия, Оңтүстік Тынық мұхитының бірнеше елдеріне жөнелтілді. Ричмонд локомотивтерінің көп бөлігі Оңтүстік аймақтағы тасымалдаушыларға сатылды. Олардың ішінде Ричмонд қалалық темір жолы, Ричмонд, Фредериксбург және Потомак темір жолы, Ричмонд және Дэнвилл темір жолы, сондай-ақ Теңіз жағалауы әуе желісі сияқты Вирджиния штатының темір жолдарына көп сатылды. Басқа да сатып алушылар Луисвилл және Нэшвилл темір жолы, Луисвилл Оңтүстік темір жолы, Уилмингтон, Онслоу және Шығыс Каролина темір жолы, Ралей және Кейп-Фейр темір жолы, Нэшвилл және Теллико темір жолы, Атланта және Флорида темір жолы, Джорджия Тынық мұхиты темір жолы, Флорида орталық және аралдық темір жолы, Саванна, Америкас және Монтгомери темір жолы, Оңтүстік темір жолы, Нью-Орлеан және Солтүстік-Шығыс темір жолы, Миссисипи өзені және Бонне-Терр темір жолы, Виксбург, Шревпорт және Тынық мұхиты темір жолы, Литтл-Рок және Хот-Спринг Батыс темір жолы болды. Ричмонд локомотивтері Оңтүстік-Батыс Арканзас және Үндістан аумағы темір жолы, Аламеда және Сан-Хоакин темір жолы, Атчисон, Топека және Санта-Фе, Сиэтл, Лейк-Шор және Шығыс темір жолы, Рио-Гранде және Батыс темір жолы, Сан-Франциско және Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы, Калифорния және Солтүстік-Шығыс темір жолы сияқты алыс аймақтарға жеткізілді. Ричмонд локомотивтері Орта Батыста да сұранысқа ие болды. Орта Батыс сатып алушыларының қатарында Кливленд, Цинциннати, Чикаго және Сент-Луис темір жолы, Цинциннати, Ричмонд және Мунси темір жолы, Балтимор және Огайо темір жолы, Уабаш темір жолы, Чикаго Ұлы Батыс темір жолы, Брайнерд және Солтүстік Миннесота темір жолы, Элгин, Джолиет және Шығыс темір жолы, Чикаго және Батыс Индиана темір жолы бар. Чесапик және Огайо темір жолы бірнеше локомотивтер сатып алды, оның ішінде 1893 жылғы Чикаго әлемдік көрмесіне жолаушыларды тасымалдау үшін арнайы салынған екі локомотив болды. 1901 жылы Жаңа Зеландия темір жолына сынақ үшін 4-6-0 локомотивінің бір данасы жөнелтілді. Ол "Ub" тобына (ALCO өнімдерінің бірі – Брукс 4-6-0 локомотивімен бірге) жатқызылды және #371 нөмірі берілді. Ол магистральдық желіде жұмыс істеуге тым жеңіл саналды, Жаңа Зеландияның сапасы нашар көмірінде нашар бу жасады, бірақ Кентербери жазығындағы жергілікті тармақ желісінде 30 жыл бойы табыс тапты. 1933 жылы бұзылып, кейін қалпына келтіру үшін табылған.
The Richmond Locomotive Works grew out of Tredegar Iron Works to become a nationally known manufacturer of steam locomotive engines and an integral part of the industrial landscape of the city of Richmond. The engines it produced were shipped across America, as well as several countries in Europe, Asia and the South Pacific. Most Richmond Locomotive engines were sold to Southern carriers. Many were sold to Virginia lines, including Richmond City Railway, as well as the Richmond, Fredericksburg and Potomac Railroad, the Richmond and Danville Railroad and the Seaboard Air Line. Other buyers included the Louisville and Nashville Railroad; the Louisville Southern Railway; the Wilmington, Onslow and East Carolina Railroad; the Raleigh and Cape Fear Railway; the Nashville and Tellico Railroad; the Atlanta and Florida Railroad; the Georgia Pacific Railway; the Florida Central and Peninsular Railroad; the Savannah, Americus and Montgomery Railway; the Southern Railroad; the New Orleans and Northeastern Railroad; the Mississippi River and Bonne Terre Railway; the Vicksburg, Shreveport and Pacific Railroad; and the Little Rock and Hot Spring Western Railroad. Richmond locomotives were delivered as far away as the Southwestern Arkansas and Indian Territory Railroad and the Alameda and San Joaquin Railroad, Atchison, Topeka & Santa Fe; the Seattle, Lake Shore and Eastern Railway; the Rio Grande and Western Railroad; the San Francisco and North Pacific Railroad; and the California and Northeastern Railway. Richmond locomotives also had a significant market in the Midwest as well. Midwestern purchasers included the Cleveland, Cincinnati, Chicago and St. Louis Railway; the Cincinnati, Richmond and Muncie Railroad; the Baltimore and Ohio Railroad; the Wabash Railroad; the Chicago Great Western Railway; the Brainerd and Northern Minnesota Railway; the Elgin, Joliet and Eastern Railway; and the Chicago and Western Indiana Railroad. The Chesapeake and Ohio Railroad purchased several engines, including two specifically constructed for carrying passengers to the 1893 Chicago World's Fair. One 4 6 0 locomotive was shipped to New Zealand in 1901 as a sample for the New Zealand Railways to try. It was classed in the 'Ub' family (along with a fellow ALCO product a Brooks 4 6 0) and given the road number of #371. It was considered too light for mainline running, steaming poorly on New Zealand's ungraded coals but found a home on a local Canterbury Plains branchline serving it for 30 years. It was dumped in 1933 but has been rediscovered for possible restoration.
Сату және бірігу
1901 жылы Ричмонд локомотивтер зауытын Джозеф Лейтер 3 миллион долларға сатып алды. Ол кезде компанияда шамамен 1600 жұмысшы жұмыс істеді және күніне екі локомотив өндіріліп тұрды. Кейін сол жылы Ричмонд пен тағы жеті өндіріс компаниясы бірігіп, American Locomotive Company (ALCO) компаниясын құрды. Ричмонд локомотивтер зауытындағы локомотив өндірісі 1927 жылдың қыркүйегінде тоқтатылды.
In 1901, the Richmond Locomotive Works was purchased by Joseph Leiter for $3 million. At the time, the company employed about 1,600 workers and was producing two locomotives a day. Later that year, Richmond and seven other manufacturing companies merged to form American Locomotive Company (ALCO). Locomotive production at Richmond Locomotive Works ceased in September 1927.