Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғалым (1943 жылы туған)
American academic (born 1943)
Стивен П. Стич (9 мамыр 1943 жылы туған) – американдық ғалым, Ратгерс университетінің философия және когнитивтік ғылымдар бойынша ерекше профессор және Шеффилд университетінің философия пәнінен құрметті профессор. Стичтің негізгі философиялық қызығушылықтары – ойдың философиясы, эпистемология және моральдық психология. Оның 1983 жылғы «Халық психологиясынан когнитивтік ғылымға: сенімге қарсы дәлел» кітабы көп назарға ілікті, себебі ол ой туралы жойғыш материализмнің бір түрін қорғады. Ол кейінірек, 1996 жылы жарық көрген «Ойды бөлшектеу» кітабында көрсеткендей, өз пікірін өзгертті.
Stephen P. Stich (born May 9, 1943) is an American academic who is Distinguished Professor of Philosophy and Cognitive Science at Rutgers University, as well as an Honorary Professor in Philosophy at the University of Sheffield. Stich's main philosophical interests are in the philosophy of mind, epistemology, and moral psychology. His 1983 book, From Folk Psychology to Cognitive Science: The Case Against Belief, received much attention as he argued for a form of eliminative materialism about the mind. He changed his mind, in later years, as indicated in his 1996 book Deconstructing the Mind.
Білім және мансап
Стих 1960–1964 жылдары Пенсильвания университетінде бакалаврлық білім алды, онда ол Филоматикалық қоғамның мүшесі болды. 1964 жылы ол философия мамандығы бойынша үздік дипломмен (Summa Cum Laude) бакалавр дәрежесін алды. Ол 1964–1968 жылдары Принстон университетінде аспирантурада оқып, 1968 жылы Пол Бенасерраф пен Гилберт Харманның жетекшілігімен философия докторы (PhD) ғылыми дәрежесін алды. Стич 1984–1985 жылдары Сидней университетінде қонақ аға оқытушы болып жұмыс істеді, ал 2007 жылы Вашингтон университетінде (Сент-Луис) Кларк Уэй Харрисон атындағы ерекше қонақ профессор болды. 2005 жылдың ақпанында Стич Шеффилд университетінің философия кафедрасында құрметті профессор болып тағайындалды. Ол негізінен Ратгерс университетінде жұмыс істейді, бірақ Шеффилдке мерзімді түрде барып, онда танымдық зерттеулер орталығы – Ханг Сенг орталығында оқытумен және зерттеу жұмыстарымен айналысады. 2007 жылы ол Жан Никод сыйлығымен марапатталып, Парижде "Әдеп теориясы мен танымдық ғылым: танымдық ғылым дәстүрлі пікірталастарды қалай өзгерте алады" тақырыбында дәрістер оқыды. 2009 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 2020 жылы ол Принстон университетінің Адам құндылықтары орталығы арқылы қонақ профессор болып жұмыс істеді.
Stich was an undergraduate at the University of Pennsylvania from 1960–1964 where he was a member of the Philomathean Society. He received his BA in 1964 (Summa Cum Laude with distinction in Philosophy). He did graduate work at Princeton University from 1964–1968, receiving his PhD in 1968 under the direction of Paul Benacerraf and Gilbert Harman. Stich was the Visiting Senior Lecturer at University of Sydney (1984 1985) and was the Clark Way Harrison Distinguished Visiting Professor at Washington University in St. Louis (2007). Stich joined the University of Sheffield as an honorary professor in their philosophy department in February 2005. He remains primarily at Rutgers, but visits Sheffield periodically, where he teaches and works at the Hang Seng Centre for Cognitive Studies. In 2007 he was awarded the Jean Nicod Prize and gave a series of lectures in Paris titled Moral Theory Meets Cognitive Science: How the Cognitive Science Can Transform Traditional Debates. In 2009, he was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences. In 2020, he became a visiting professor at Princeton University through the University Center for Human Values.
Философиялық еңбектері
Стич философияда негізінен ақыл-ойының философиясы, танымдық ғылым, эпистемология және моральдық психология салаларындағы еңбектерімен танымал. Ақыл-ойының философиясы мен танымдық ғылымда Стич (1983) ақыл-ой туралы айтуды оның физикалық негізі туралы айтумен алмастыру қажет деген пікірді – жоюшы материализмнің бір түрін ұсынды. Бірақ ол ақыл-ойы туралы кейбір көзқарастарын өзгертті. Оның соңғы пікірлері үшін «Deconstructing the Mind» (1996) еңбегіне жүгініңіз. Эпистемологияда ол (бірнеше әріптестерімен бірге) тәжірибелік философияның әдістерін қолдана отырып, интуицияның мәнін зерттеді, әсіресе мәдениеттер арасында өзгеше болатын эпистемиялық интуицияларды қарастырды. – Стич (1988) және Стич және т.б. (2001) еңбектеріне қараңыз. Бұл жұмыс тұжырымдамалық талдауға және аналитикалық философияның дәстүрлі әдістеріне деген жалпы күмәнділікті көрсетеді. «Аң-сананың фрагментациясы» еңбегінде ол «прагматизм рухында» эпистемиялық релятивизмнің бір түрін қысқаша сипаттады. Ол және Шон Николс адамдардың өзінің және басқалардың психикалық күйлерін қалай түсінетіні, яғни ақыл-оқығану теориясын жасады, оны «Nichols and Stich» (2003) еңбегінде ұсынды. Олардың теориясы – гибрид, ол симуляция теориясы мен теориялық теорияның элементтерін қамтиды, сонымен қатар, қиялға мүмкіндік беретін ақыл-ойының архитектурасын түсіндіруді мақсат етеді.
Stich is primarily known in philosophy for his work in the philosophy of mind, cognitive science, epistemology, and moral psychology. In philosophy of mind and cognitive science, Stich (1983) has argued for a form of eliminative materialism—the view that talk of the mental should be replaced with talk of its physical substrate. Since then, however, he has changed some of his views on the mind. See Deconstructing the Mind (1996) for his more recent views. In epistemology, he has explored (with several of his colleagues) the nature of intuitions using the techniques of experimental philosophy, especially epistemic intuitions that vary among cultures—see Stich (1988) and Stich, et al. (2001). This work reflects a general skepticism about conceptual analysis and the traditional methods of analytic philosophy. In The Fragmentation of Reason he briefly sketched a form of epistemic relativism "in the spirit of pragmatism." He and Shaun Nichols are responsible for a theory of how humans understand the mental states of ourselves and others, or mindreading, which they present in Nichols and Stich (2003). Their theory is a hybrid, containing elements of both the simulation theory and theory theory, and also aims to explain the mental architecture that enables pretence.