Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Үндістандағы археологиялық орын
Archaeological site in South India
Арықамеду – Оңтүстік Үндістанда, Какаянтопеде, Ариянкуппам коммунасында, Пудучерриде орналасқан археологиялық орын. Ол Үндістанның Пудучерри аумағының астанасы Пондичерриден қашықтықта жатыр. 1945 жылы сэр Мортимер Уилер және Жан-Мари Касал 1947–1950 жылдары археологиялық қазба жұмыстарын жүргізді. Орын Эритрея теңізінің айналымында және Птолемейде "сауда орталығы" деп белгіленген Подуке порты ретінде танылды. Қазбалар барысында амфоралар, арретин ыдыстары, римдік шамдар, шыны бұйымдар, шыны және тас мұқабалар, әсем тастар табылды. Осы қазбалардың нәтижесінде Уилер Арықамедудың Риммен сауда жасаған грек (Явана) сауда бекеті болғанын тұжырымдады. Бұл Аугуст Цезарь тұсында басталып, шамамен екі жүз жылға созылды – б.з.б. I ғасырының соңынан б.з. I және II ғасырларына дейін. Вимала Беглидің 1989–1992 жылдардағы келесі зерттеулері бұл бағалауды өзгертіп, қазіргі уақытта қоныстану кезеңін б.з.б. II ғасырынан б.з. VIII ғасырына дейін белгілейді. Арықамедудағы маңызды табыстардың бірі – көптеген Үнді-Тынық мұхиты мұқабалары, олар оның пайда болу кезеңін анықтауға көмектесті. Қызыл және қара керамика – мегалит тастары немесе тамил тілінде "ескі тастар" деген мағына беретін Пандукалдар, қабірлерді белгілеу үшін қолданылған, сауда бекетінен бұрын да, кейінгі кезеңдерде де кездеседі.
Arikamedu is an archaeological site in Southern India, in Kakkayanthope, Ariyankuppam Commune, Puducherry. It is from the capital, Pondicherry of the Indian territory of Puducherry. Sir Mortimer Wheeler 1945, and Jean Marie Casal conducted archaeological excavations there in 1947–1950. The site was identified as the port of Podouke, known as an "emporium" in the Periplus of the Erythraean Sea and Ptolemy. Digs have found Amphorae, Arretine ware, Roman lamps, glassware, glass and stone beads, and gems at the site. Based on these excavations, Wheeler concluded that the Arikamedu was a Greek (Yavana) trading post that traded with Rome, starting during the reign of Augustus Caesar, and lasted about two hundred years—from the late first century BCE to the first and second centuries CE. Subsequent investigation by Vimala Begley from 1989 to 1992 modified this assessment, and now place the period of settlement from the 2nd century BCE to the 8th century CE. Significant findings at Arikamedu include numerous Indo Pacific beads, which facilitated fixing the period of its origin. Red and black ceramics—known as megalithic stones or Pandukal in Tamil meaning "old stones" and used to mark graves—have existed at the site even prior to dates of the trading post, and also in later periods.
Орналасқан жері
Арикамеду – Арианкуппам панчаятына қарасты, Үндістанның оңтүстік-шығыс жағалауындағы балық аулау ауылы, Пондичерриден, Пондичерри-Куддалор жолында орналасқан. Бұл бұрын француз колониялық қаласы болған. Ол Ариянкуппам өзенінің жағалауында орналасқан (жылдың көп бөлігінде өзен лагуна ретінде қарастырылады), сондай-ақ Вирампатиннам өзені деп те аталады, ол Гинги өзенінің солтүстікке құятын жерін құрайды және Бенгал шығанағына қосылады. Жер өзеннің иілісінде орналасқандықтан, онда тоқтаған теңіз кемелерін қорғайды. Бұл жерде кең ауқымды археологиялық қазба жұмыстары жүргізілді. Археологиялық ескерткіш ауданы және 1982 жылдан бері Үндістанның Археологиялық зерттеу басқармасының бақылауында.
Arikamedu is a coastal fishing village, under the Ariankuppam Panchayat, on the southeastern coast of India, from Pondicherry, on the Pondicherry Cuddalore road; it was originally a French colonial town. It is located on the bank of the Ariyankuppam River (for most part of the year the river is considered a lagoon), also known as Virampattinam River, which forms the northern outlet of the Gingee River as it joins the Bay of Bengal. As the site is located at the bend of the river it provides protection to sea going vessels that dock there. The site has been subject to extensive archaeological excavations. The archaeological site is spread over an area of and has been under the control of the Archaeological Survey of India since 1982.
Тарих
Арикамеду туралы алғашқы мәлімет 1734 жылы Пондичеридегі Индо-француз колониясының консулы жіберген хабарламада келтірілген. Онда француз Шығыс Үнді компаниясына ауыл тұрғындары Вирампаттинамнан ескі кірпіштерді қазып алып жатқаны туралы хабарланған. Арикамеду археологиялық ескерткіші туралы алғашқы айту Франция королінің әлемдегі маңызды астрономиялық құбылыстарды бақылау үшін тағайындаған Ле Жантильге тиесілі. Жантиль Арикамедуға сапар жасағаннан кейін Индо-француз колониясы консулының бұрынғы хабарламасын растады. 1765 жылы ол ескерткіштің қираған қалдықтарын аралап көргенде, ауыл тұрғындарының өзен жағалауында жатқан көне кірпіштерді жинап жатқанын көрді. Қазба жұмыстары нәтижесінде римдік кезеңге тән әртүрлі заттар табылды: моншақтар мен асыл тастар, амфоралар (шарап жасауге арналған ыдыстар) және шарап қалдықтары, римдік мөр, ескі қабырғадан табылған ірі кірпіштер, арретин керамикасы және т.б. Осы заттарға сүйене отырып Уилер бұл жердің Риммен сауда байланысы бар кезеңде пайда болғанын және оны алғаш рет император Август құрғанын болжады. Ол сондай-ақ бұл Индо-рим саудасының шамамен 200 жылға дейін, яғни 200 жылға дейін жалғасқанын атап өтті. Бірнеше онжылдықтардан кейін, 1980 жылдардың басында Вимала Бегли ескерткіштегі керамиканы зерттеді және оның тарихының алдын ала кестесін жасады. Ол сонымен қатар моншақтарды зерттеуді бастады, Пондичерри мұражайында ескерткіштен табылған заттарды рет-ретімен көрмеге қойды және ақпараттық буклет шығарды. Бегли Пенсильвания және Мадрас университеттерімен бірлесіп қазба жұмыстарын жүргізуге рұқсат алды; ол және К. В. Раман 1989 жылдан 1992 жылға дейін жұмыстарға жетекшілік етті. Бұл жердегі қазба жұмыстарына Делавэр университетінің профессоры Стивен Сидеботом басшылық етті. 1989-1992 жылдар аралығында алты жұмыс маусымында қосымша қазба жұмыстары жүргізілді, нәтижесінде Уилер зерттеген кірпіш құрылымдар мен ұңғымалардың сапасы нашар екені анықталды, себебі олар нашар құмды негізге салынған. Сондай-ақ, ағаштан жасалған үйлердің де сапасы нашар болғандығы және су өткізбейтін жабыны болмағандығы белгілі болды. Қазба жұмыстары Арикамедудың Риммен сауда байланысы туралы тұжырымдардың көбінесе болжамға негізделгенін көрсетті. Қазба жұмыстары Риммен сауданың Уилер бағалаған мерзімнен асып кеткенін анықтады; сауда біздің заманымыздан бұрынғы екінші ғасырдан біздің заманымыздың жетінші немесе сегізінші ғасырына дейін жалғасқан. Ескерткіште табылған шыны мен тас моншақтардың көптігі Беглиге Арикамеду тарихына қатысты маңызды мәліметтер берді. Ол моншақтардың Арикамедуда жасалған Үнді-Тынық мұхиты моншақтары екенін анықтады. Бұл жерде индуист құдайларының бірнеше мүсіндері де табылды. Х. Д. Санкалия Брахма бейнесі Вишнудың құрсағынан шыққан Брахмаға ұқсас лотос гүлдің үстінде отырғанын айтады. Ол Брахма мүсіні лотостың ортасында тесігі бар екенін, сондықтан мүсін Вишну құрсағынан шыққан сабақтың тірегіне бекітілуі мүмкін екенін де атап өтті.
The first mention about Arikamedu was in 1734, in a communication from the Consul of the Indo French colony of Pondicherry. It informed the French East India Company that villagers were extracting old bricks from the Virampattinam. The earliest mention of the Arikamedu archaeological site was by Le Gentil of France, who the King of France had assigned to observe notable astronomical occurrences in the world. Gentil, after visiting Arikamedu, confirmed the earlier report of the Consul of the Indo French colony. In 1765, when he visited the ruins at the site, he found the people of the village collecting large ancient bricks exposed at the river bank. The excavations led to antiquities of Roman origin such as beads and gems, amphorae (wine making vats) with remnants of wine, a Roman stamp, big bricks recovered from an old wall, Arretine ware and so forth. From these antiquities Wheeler concluded that the site was related to a period of trading with Rome, and that it was first established by emperor Augustus. He also noted that this Indo Roman trade lasted for a period of about 200 years, till 200 CE. After a gap of several decades, in the early 1980s, Vimala Begley studied the ceramics find of the site and proposed a preliminary version of the chronology of the occupation of the site. At the same time she started researching on the beads, organized a proper sequential display of the artifacts of the site at the Pondicherry Museum, and brought out an information brochure. Begley obtained approvals to carry out excavations at the site in collaboration with the University of Pennsylvania and the University of Madras; she and K. V. Raman were the directors of operation from 1989 to 1992. Steven Sidebothom of the University of Delaware, who had background knowledge of Roman Egypt, was in charge of the trenching at the site. Further excavations were done during six working seasons from 1989 to 1992, which led to a contradictory view that the brick structures and the wells investigated by Wheeler were of poor quality as they were founded on poor sandy foundations. The wood work was also noted to be of poor quality and the houses had no waterproofing. The excavations also lead to a view that Arikamedu's Roman trading link was more of an inference. The excavations have now established that the trading with Rome extended to a period beyond that assessed by Wheeler; that trading continued from the second century BCE to the seventh or eighth century CE. The extensive findings of glass and stone beads at the site provided Begley the link to Arikamedu's history. She identified the beads as Indo Pacific beads crafted at Arikamedu. Several other idols of Hindu gods were found in the site. H D Sankalia also states that the representation of Brahma was seated in a lotus similar to the brahma emerging from Vishnu's Navel. He further states that the Brahma Statue had a hole in the centre of the lotus so that the figure could be fixed on the peg of the stalk coming out from Vishnu's navel.