Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1951 жылы Кёртис Бернхардт түсірген фильм
1951 film by Curtis Bernhardt
"Сирокко" – Кёртис Бернхардттың режиссерлік жұмысы болған, ал Хамфри Богарт басты рөлде ойнаған 1951 жылғы американдық нуар фильмі. Фильмнің атауы "Сирокко" деген желден алынған, ол Сахара шөлінен туып, Жерорта теңізінде күшті соғады. Бұл жел ыстық, құрғақ және адамдарды тітіркендіретіндей әсер етеді деген сенім бар. Фильмнің оқиғасы Сирияда, осы желдің бағытынан шығысқа қарай орын алады.
Sirocco is a 1951 American film noir directed by Curtis Bernhardt and starring Humphrey Bogart. The film name is derived from Sirocco, a strong wind blowing in the Mediterranean, coming from the Sahara desert. It is hot and dry and is said to make people irritable. The film is set in Syria somewhat east of the wind's paths.
Сюжет
1925 жылы Дамаск қаласында сириялықтар француз отаршылдығына қарсы партизандық соғыс жүргізеді. Гарри Смит – американдық қара нарық саудагері, партизандарға құпия түрде қару сатады. Жағдай нашарлаған сайын француз генералы ЛаСалл өзінің сарбаздары қаза тапқан сайын, оларға көмектескен азаматтарды атқылауға бұйырады, бірақ әскери барлау басшысы, полковник Феруд оны жоспарды өзгертуге және азаматтарды 48 сағатқа ұстауға көндіреді. Феруд қаланың бес бай адамды (Смит пен Балукджиянды қоса алғанда) шақырып, оларды тағамды қымбатқа сатуда айыптайды. Ынтымақтастыққа дайын болған жалғыз адам – Смит. Ол кеткеннен кейін оны тергеп, Бірінші дүниежүзілік соғыста батыр болғанын біледі. Смит шаштараз досы Насирмен бірге ішіп отырған түнгі клубта Виолеттаға көз тіккенде бомба жарылады. Виолетта еденге құлайды. Феруд оны көтеріп алады, бірақ оны Смит жұбатады. Виолетта Ферудпен бірге кетеді және оның пәтеріне оралады: олардың махаббатта екені анық болады. Феруд бүлікшілердің басшысы Эмир Хасанмен келіссөздер жүргізуді қалайды. ЛаСалл оған кездесуді ұйымдастыруға рұқсат береді, бірақ Ферудке тікелей байланыс орнатуға тыйым салады. Оның орнына жіберілген жас офицер кейіннен мойны кесілген күйінде табылады. Феруд Балукджиянды шақырып, оны қару сатумен айыптайды. Ол өзін кінәсіз деп дәлелдеп, Смитты айыптайды. Жағдайды одан әрі қиындата түсетіні, Гарри Ферудтың сүйіктісі Виолеттаға ұмтылады, бірақ ол оны қабылдамайды. Кейін ол Ферудқа оны тастап кетуді қалайтынын айтады, бірақ ол оны жібермейді. Гарри Насирдің қысыммен билік органдарына өзінің есімін бергенін біліп, қашуды жоспарлайды. Сол кезде Виолетта келіп, оны Қайырға алып кетуді өтінеді. Өзі де қашуға тиіс болғандықтан, ол оны өзімен бірге алып кетуге келіседі. Алайда, француз патрулі Гарриді ұстауға жақын келеді. Ол қиындықпен қашып құтылады, бірақ ақшасын қалдыруға мәжбүр болады, ал ол болмаса, француздарға сатқындық жасайды. Өлім жазасына кесілген Гарри Ферудтің Хасанмен кездесуіне көмектесуге келіседі. Хасан полковникті ақымақ деп атайды және келіссөздер туралы өтінішін қабылдамайды, бірақ Гарри мен Ферудтің көмекшісі майор Леон 10 000 фунттік құн төлеуді ұсынғанда, оның өмірін сақтап қалуға келіседі. Офицерлерге кетуге рұқсат беріледі, бірақ Гарриге осындай бақыт бұйырмайды. Көтерілісшілер оның француздарға штаб-пәтерлерінің орналасқан жерін көрсеткеніне ашуланып, оларды сатқаннан қорқады, сондықтан оны өлтіреді. Феруд пен Леон қайтып келе жатқанда, атыс пен жарылыс тоқтағанын байқайды. Феруд Хасанды да осындай ақымаққа сендірген-сенбегенін ойлап қалды.
In 1925 Damascus, the native Syrians are engaged in a guerrilla war against the French colonial rule of Syria. Harry Smith is an American black marketeer, secretly selling weapons to the guerillas. As the situation deteriorates, French General LaSalle orders that civilian sympathisers be executed each time his soldiers are killed, but his head of military intelligence, Colonel Feroud, persuades him to alter the plan, and simply detain civilians for 48 hours. Feroud calls in five of the city's profiteers (including Smith and Balukjiaan) and accuses them of selling food at excessive prices. Smith is the only one who appears to be willing to cooperate. After he leaves, they investigate Smith and find he was a war hero in the First World War. A bomb goes off in a night club where Smith has been eying Violetta whilst drinking with his barber friend Nasir. Violetta is thrown to the floor. Feroud picks her up, but it is Smith who comforts her. Violetta leaves with Feroud and returns to his apartment: it becomes clear that they are lovers. Feroud presses for negotiations with rebel leader Emir Hassan. LaSalle reluctantly lets him try to arrange a meeting, but refuses to let Feroud make contact directly. A young military officer sent in his place is later found murdered with his throat cut. Feroud calls in Balukjiaan and accuses him of being a gun runner. He protests his innocence and suggests Smith instead. To complicate matters, Harry makes a pass at Feroud's unhappy mistress, Violetta, but she rejects him. Later, she informs Feroud she wants to leave him, but he refuses to let her go. Harry discovers that Nasir has given his name to the authorities when pressured, and plans his escape. At the same time, Violetta shows up and begs him to take her back to Cairo. Needing to flee himself, he agrees to take her along. However, a French patrol nearly captures Harry. He barely gets away, but has to leave behind his money, and without that, he is soon betrayed to the French. Facing execution, Harry agrees to help Feroud meet with Hassan. Hassan calls the colonel a fool and dismisses his plea for negotiations, but decides to spare his life when Harry and Feroud's aide Major Leon show up offering a £10,000 ransom. The officers are allowed to leave; Harry is not so lucky. The rebels are angered that he has revealed the location of their headquarters to the French and fear he has sold them out, so they kill him. As Feroud and Leon walk back, they notice that the incessant gunfire and explosions have stopped. Feroud wonders aloud if he has convinced Hassan to be as big a fool.
Сыни қабылдау
Фильм сыншысы Босли Кроутер фильмді қатты сынға алып, былай деп жазды: "Мулен Руж деп аталатын гипстен жасалған түнгі клубтағы бірнеше көңілді сәттер мен лас катакомбаларда жатқан сириялықтардың көлеңкелі суреттерін есептемегенде, оқиға орны Дамаскінен гөрі, Жаңа Орлеандағы Shriners жиынына көбірек ұқсайды, онда сіз осы фильмде көрінгеннен гөрі әлдеқайда көп фездерді көресіз. Көп бөлігінде – тіпті, жалғыз бөлігінде – Сирокко ақылға сыймайтын, келекелі қару сатушының жақсы француз полковнигіне қиындық тудыратын тарихын баяндайды". Критик Леонард Мальтин фильмге аралас пікір білдіріп, былай деп жазды: "Мен бұл фильмнің Касабланканың сәттілігіне әкелген ингредиенттерді қайта жаңғыртуға жасалған жартылай пісірілген әрекет екенін жиі оқыдым, және бұл рас. Оқиға 1926 жылы Дамаскіде өтеді, сол кезде француз армиясы сириялық көтерілісшілермен күресіп жатыр. Сирокко – бұл қатаң формулалық материал, бірақ Голливудтың қарапайым материалды алып, оны жазу, қою, көркемдік безендіру және актерлік шеберлік арқылы қызықты фильмге айналдыра білуінің керемет мысалы. Зеро Мостель, Джеральд Мохр және Ник Деннис түрлі-түсті қосалқы актерлер тобын басқарады, олар Кёртис Бернхардттың режиссерлігімен жақсы ойнайды".
Film critic Bosley Crowther lambasted the film and wrote, "Except for a few moody moments in a plaster night club, called the Moulin Rouge, and some shadowy shots of sloppy Syrians lying around in dingy catacombs, the scene is no more suggestive of Damascus than a Shriners' convention in New Orleans, on which occasion you would see more fezzes than ever show up in this film. For the most part—indeed, for the sole part—Sirocco wafts a torpid tale of a slick, sneering gun runner proving a painful thorn in a nice French colonel's side." Critic Leonard Maltin gave the film a mixed review, writing, "I'd always read that it was a half baked attempt to rekindle some of the ingredients that made Casablanca such a success, and that's true. The setting is Damascus in 1926, when the French Army is battling Syrian insurgents Sirocco is strictly formula stuff, but it's a perfect example of how Hollywood could take ordinary material and still make it entertaining, through sheer professional polish in the writing, staging, art direction, and casting. Zero Mostel, Gerald Mohr, and Nick Dennis head the colorful supporting cast, who perform well under Curtis Bernhardt's direction."