Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз күші офицері және Ньюфаундленд губернаторы Адмирал Уильям Вальдегрейв, 1-ші барон Радсток, GCB (9 шілде 1753 – 20 тамыз 1825) Корольдік теңіз күші офицері және Ньюфаундленд губернаторы болған.
Royal Navy officer and Governor of Newfoundland
Admiral William Waldegrave, 1st Baron Radstock, GCB (9 July 175320 August 1825) was an officer in the Royal Navy and Governor of Newfoundland.
Ерте өмір және білім
Уолдегрейв – Джон Уолдегрейвтің, 3-ші граф Уолдегрейвтің және Элизабеттің (Гоуэр туған қызы) екінші ұлы болған. Ол Итон колледжінде білім алды.
Waldegrave was the second son of John Waldegrave, 3rd Earl Waldegrave, and Elizabeth (née Gower). He was educated at Eton.
Теңіз мансабы
Уолдегрейв 1766 жылы Корольдік теңіз күштеріне қосылды, бастапқыда Жерорта теңізі флотының флагманы болған HMS Джерси кемесінде. 1775 жылы лейтенант, кейіннен командир болып тағайындалды және HMS Zephyr шлюпінің командасын алды. 1776 жылы адмирал Эдвард Вернонның флагманы HMS Rippon кемесімен Үндістанға аттанды, осы кезде капитандыққа көтерілді. 15 айдан кейін нашар денсаулығы салдарынан елге оралуға мәжбүр болды, бірақ 1778 жылдан бастап 1783 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы аяқталғанға дейін фрегат капитаны қызметін атқарды. Келесі он жылды саяхаттап, отбасын құрумен өткізді. Француз революциялық соғысының басында Уолдегрейв Сэмюэл Худтың, 1-ші виконт Худтың басшылығымен Тулон шайқасында HMS Courageux кемесін, ал кейіннен Джон Джервистің, 1-ші граф Джервистің басшылығымен HMS Barfleur кемесін басқарды. 1797 жылы Кейп Сент-Винсент шайқасында үшінші орын алғандығы үшін оған баронеттік титулы ұсынылды, бірақ графтың ұлы болғандықтан, одан жоғары дәрежеде екенін айтып, ұсыныстан бас тартты. Уолдегрейв 1794 жылы контр-адмирал, ал 1795 жылы вице-адмирал атағын алды.
Waldegrave joined the Royal Navy in 1766, initially in HMS Jersey, the flagship of the Mediterranean fleet. He was promoted to lieutenant and later commander in 1775 when he received command of the sloop HMS Zephyr. He was further promoted to captain in 1776 when he sailed to India in HMS Rippon, flagship of Admiral Edward Vernon. After 15 months poor health forced him home but from 1778 to the end of the War of American Independence in 1783 he was a frigate captain. He spent the next ten years travelling and beginning a family. At the start of the French Revolutionary War Waldegrave commanded HMS Courageux under Samuel Hood, 1st Viscount Hood at Toulon and later HMS Barfleur under John Jervis, 1st Earl of St Vincent in the Mediterranean where he was third in command at the Battle of Cape St Vincent in 1797. Waldegrave was offered a baronetcy for the role he played in the battle, but declined the offer on the grounds that, as a son of an earl, he already held a higher station. Waldegrave was promoted to rear admiral in 1794 and to vice admiral in 1795.
Ньюфаундленд губернаторы
Вальдегрев 1797 жылғы 16 мамырда Ньюфаундленд, Сент-Пьер және Микелонның губернаторы болып тағайындалды. Вальдегрев губернатор болып қызмет еткен кезеңде ол негізінен әскери мәселелерге ден қойды, себебі бір жыл бұрын француз эскадрильясы Бей-Буллзды өртеп жіберген еді, ал Ньюфаундленд әлі де осал болып қалыпты. Тағы бір маңызды мәселе – дезертирлік, өйткені Ньюфаундлендке қашқан сарбаздар көбінесе арал тұрғындарымен жасырынып отырды. Вальдегревтің тағайындалуынан кейін көп ұзамай теңізшілердің бүлігі болды және оны тоқтату қажет болды; Вальдегрев сондай-ақ Сент-Джон қаласындағы гарнизон сарбаздары осыған ұқсас әрекеттер жасамас үшін шаралар қабылдады. Әскери мәселелерде ол өзінің командирі, подполковник Томас Скиннермен жиі келіспейтін. Вальдегрев Ньюфаундлендтегі саудагерлердің билігін шектеуге және аралда заң мен тәртіп орнатуға бірнеше рет әрекеттенді. Саудагерлерге қарсы күш-жігері көбінесе нәтижесіз болғанымен, Вальдегрев жыл бойы тұратын бас судья тағайындалуын қамтамасыз етті. Вальдегрев сонымен қатар түрлі гуманитарлық жобаларға, әсіресе кедейлерге көмектесуге қатысты. Ол "Кедейлерге көмек көрсету комитетін" құрды және қорға жомарт үлес қосты. 1797 мен 1798 жылдар аралығында бұл қордан шамамен 300 адам көмек алды. Вальдегрев губернаторлық қызметін 1800 жылы аяқтады.
Waldegrave was appointed the Governor of Newfoundland, Saint Pierre and Miquelon on 16 May 1797. During Waldegrave's time as governor, he was chiefly concerned with military matters, as a French squadron had burned Bay Bulls just a year prior, and Newfoundland was still quite exposed. Another key problem was desertion, as soldiers deserting to Newfoundland were generally sheltered by the island's inhabitants. A naval mutiny occurred shortly after Waldegrave's appointment and had to be stopped; Waldegrave also took steps to ensure that soldiers garrisoned in St John's did not try anything similar. In military matters, he was often at odds with his commander, Lieutenant Colonel Thomas Skinner. Waldegrave made several attempts to restrict the power of the merchants on Newfoundland, and also to bring law and order to the island. Although his efforts against the merchants were largely ineffective, Waldegrave was successful in having a chief justice appointed who would reside year round. Waldegrave also undertook various humanitarian projects, especially to help the poor. He established a "Committee for the Relief of the Poor", and contributed generously to the fund. Between 1797 and 1798, nearly 300 people received assistance from this fund. Waldegrave completed his term as governor in 1800.