Орта ғасырдағы Англияда "Englishry" – саксондардың тегінен шыққан азаматтардың құқықтық мәртебесі. Кісі өлтірілген жағдайда, құрбанды ағылшын екенін дәлелдеу қажет болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англисшери (Englishry) немесе көне француз тілінде Englescherie – ортағасырлық Англияда адамның ағылшын екендігіне берілген заңды мәртебе (яғни, англо-нормандық элитаның мүшесі емес, түпкілікті англо-саксон тегінен шыққан қарапайым адам). Нақтырақ айтқанда, «ағылшындықтың растауы» өлтірілген адамның нормандық емес, ағылшын екенін анықтауды білдіреді. Егер белгісіз адам өлтірілсе, ол нормандық деп есептелді және «жүз» деп аталатын әкімшілік аймаққа сәйкес айыппұл салынды, егер ол ағылшын екені дәлелденбесе. Егер расталса, «Englishry» жүзді айыптан босатты.
Englishry or, in Old French, Englescherie, is a legal name given, in medieval England, for the status of a person as an Englishman (i. e., as a commoner of native Anglo Saxon stock rather than a member of the Anglo Norman elite). Specifically, presentment of Englishry refers to the establishment that a person slain was an Englishman rather than a Norman. If an unknown man was found slain, he was presumed to be a Norman, and the administrative district known as the hundred was fined accordingly, unless it could be proved that he was English. Englishry, if established, excused the hundred.
Шығу тегі
Бұл дәстүрді алғаш рет Англияға даниялық шабуылшылар әкелген, ал нормандық жаулаушылар оны сақтап, қайта жандандырған деп саналады. В. Стаббс ("Конституциялық тарих", I том, 196 бет) мұндай шараларды Кнут патша қолданған болуы мүмкін деген пікірді келтіреді. Дегенмен, бұл туралы Гланвиллдің трактатында еске алынбаған, ол ортағасырлық ағылшын құқығының ең ерте белгілі трактаты болып табылады. Брактонның 13 ғасырдағы "De Legibus" заңдық трактатынан бұрынғы кездерге қатысты тікелей дәлелдер жоқ. Кісі өлтірілген нормандың ағылшын екенін дәлелдеу әрекеттері түсінікті түрде жиі кездесетін.
It is thought that Danish invaders first introduced the practice in England and that the Norman conquerors preserved and revived it. W. Stubbs (Constitutional History, I p. 196) suggests such measures may have been taken by King Canute. It is not, however, mentioned in Glanvill's treatise, which is the earliest known treatise of medieval English law. There is no direct evidence of an earlier date than Bracton's 13th century legal treatise De Legibus. Attempts to prove that a murdered Norman was English were understandably frequent.
Жою
Бұл практика 1340 жылғы Engleschrie Act (14 Edw. 3 Стат. 1. c. 4) арқылы жойылды, бұл заң Англия Парламенті тарапынан қабылданған (өзі 1863 жылғы Заң кодексін қайта қарау актісімен және 1872 жылғы Заң кодексін (Ирландия) қайта қарау актісімен күштен шығарылған). Жоюға дейін шамамен 200 жыл бойы нормандықтарды ағылшындардан анық ажырату мүмкін болмаса да, бұл практика пайдалы болғандықтан сақталды, себебі өлтірілген адамның туыстарына төленетін айыппұлдың үлесі өте аз болды.
The practice was abolished with the Engleschrie Act 1340 (14 Edw. 3 Stat. 1. c. 4), passed by the Parliament of England (itself repealed by the Statute Law Revision Act 1863 and the Statute Law (Ireland) Revision Act 1872). Though for some 200 years prior to abolition, it had no longer been possible reliably to distinguish Normans from Englishmen, the practice had continued because it was so profitable to the Crown, as only a small amount of the fine was allotted to the relatives of the murdered man.