Раффи Лави (1937-2007) – Израиль суретшісі, педагог, музыка мен өнер сыншысы. Абстракті ескертушілік пен граффитиді біріктірген суреттерімен танымал. Өнердегі "Он Плюс" тобының негіздеушісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Раффи Лави (23 ақпан 1937 – 7 мамыр 2007) – педагог және музыка/көркем өнер сыншысы. Лавидің туындылары граффити мен абстрактілі экспрессионизмнің тоғысқан нүктесі.
Raffi Lavie (23 February 1937 – 7 May 2007) was an educator and music/art critic. Lavie's work is a cross between graffiti and abstract expressionism.
Өмірбаян
Рафаэль (Раффи) Лави Палестина мандатындағы Тель-Авив қаласында дүниеге келген. 1966 жылы ХаМидраша – өнер факультетінде оқытушылық қызметін бастады. Сол жылы ол Ten Plus тобын құрушылардың бірі болды. Қатты арқа ауруына байланысты Лави өмірінің соңғы жылдары отырып сурет салған. 2007 жылдың 7 мамырында 70 жасында Тель-Авивтегі үйінде ұйқы безінің қатерлі ісігінен көз жұмды. Оның денесі Тель-Авив университетіне зерттеу жұмыстары үшін тапсырылды.
Rafael (Raffi) Lavi was born in Tel Aviv, Mandate Palestine. He began teaching at HaMidrasha – Faculty of the Arts in 1966. That same year, he was also a founder of the group Ten Plus. Due to severe back problems, Lavie painted in his last years while sitting. On May 7, 2007, he died of pancreatic cancer at his home in Tel Aviv, aged 70. His body was donated to the University of Tel Aviv for research.
Өнер мансабы
Тель-Авивтегі Өнер мұғалімдерін даярлау колледжінде оқыды, кейіннен Рамат ХаШарон қаласындағы ХаМидраша өнер факультетінде сабақ берді. 1960 жылдардың басында Раффи Лави граффити мен комикс суреттерін еске түсіретін спонтанды сызбалармен сурет салуды бастады. Ол суреттеріне қабырғаға сызылғандай жазуды әдетке айналдырды. Оның туындылары ашулы, толқыған, агрессивті және өткір деп сипатталды. Ол "Офаким Хадашим" (Жаңа көкжиектер) тобымен көрмеге шақырылды, бірақ оның жұмысы топтың нәзік лирикасына қайшы келді. 1960 жылдардың соңында Лави суреттерін, көшірмелерін және плакаттарды туындыларына жабыстыра бастады, түрлі эстетикалық элементтерді үйлестірді: китч, қолданбалы графика, балалар суреті және саяси риторика. Ол буржуазиялық сұлулық үлгілерін жек көріп, "Жаңа көкжиектер" арқылы өнерден қуылғаннан кейін суретті өнерге қайтаруға ұмтылды. Лавидің жұмысында сызба мен коллаждың синтезі бірегей. Ол американдық суретші Сай Твомблидің туындыларымен салыстырылады. 1960 жылдардың ортасында Лави мен оның ізбасарлары "Тель-Авив мектебі" немесе 10+ тобы ретінде танылды. Бұл топ өз жұмыстарына поп-арт, авангард, табылған заттардан жасалған өнер, коллаж және фотосуретті алғаш рет енгізді. "10+ израильдік өнерге ирония, юмор және күрделілік сыйлады. Олар қуыршақтар, қағаз қиындылары, сүлгілер және көшірмелер сияқты күнделікті заттарды орталыққа қойды. Израильдік шындық өнер әлеміне еніп, күнделікті өмірді шығармашылық үшін лайықты материал ретінде ашты". 1986 жылы куратор Сара Брейтберг Семель Тель-Авив мұражайында "Материяға деген құштарлық" көрмесін ұсынды. Брейтберг Семельдің "Материяға деген құштарлық" тезисі Лави мен 10+ тобы еврейлік ұғымдар мен символдарды қолданғанын, бірақ өнердің діни емес екенін көрсетті. Ол жұмыстарында қолданылған фанера, картон, жазу және сызбалар сияқты арзан материалдарға назар аударды. Мұндай қарапайым және арзан материалдарды қолдану Израильдің құрылуымен байланысты болды, сонымен қатар жаңа, ерекше израильдік дауысты қалыптастырды. 2002 жылы Иерусалимдегі Израиль мұражайында Лавидің "Рафи Лави: 1950 жылдан 2002 жылға дейінгі туындылары" атты ретроспективті көрмесі ашылды. Бұл көрме Лави мен оның ізбасарларының жұмысын жаңаша интерпретациялады. Жаңа интерпретация Лавидің туындыларының романтикалық, бай, еврей дінімен және еуропалық тамырларымен толы екенін көрсетті. 2005 жылы Тель-Авивтегі Гивон галереясында оның жеке көрмесі өтті. Лави 2009 жылы 53-ші Венеция биенналесінде Израильді өкілдік етті.
He studied at the Art Teachers' Training College in Tel Aviv and later taught at the HaMidrasha – Faculty of the Arts in Ramat HaSharon. In the early 1960s, Raffi Lavie began to paint in spontaneous scrawls reminiscent of graffiti and comic strip art. He wrote on his paintings as if they were walls covered with scribbles. His work has been described as angry, nervous, aggressive, and abrasive. He was invited to exhibit with "Ofakim Hadashim" (New Horizons) but his work challenged the delicate lyricism of the group. Towards the end of the 1960s, Lavi began to glue photographs, reproductions and posters on his works, combining varied aesthetic elements; kitsch, applied graphics, children's drawing, and political rhetoric. He scorned bourgeois prototypes of beauty, and sought to restore the image to art after its banishment by "New Horizons". The synthesis of scribbled line and collage is unique to Lavie's work. It has been compared to the work of American artist Cy Twombly. In the mid 1960s, Lavie and his followers became known as the "Tel Aviv School" or the 10+ group. The group were the first to import pop art, avant garde, found object art, collage and photography into their work. "10+ injected irony, humor, and sophistication into Israeli art. They situated everyday objects such as dolls, fragments of papers, towels, and reproductions center stage. Israeli reality marched into the art world that discovered the everyday as proper material for creation." In 1986, curator Sara Breitberg Semel presented the exhibit, "Want of Matter" at the Tel Aviv Museum. Breitberg Semel "Want of Matter" thesis of the exhibit was that Lavie and the 10+ group used Jewish concepts and symbols, but the art was secular. She focused on the low cost materials used in their work, such as plywood, cardboard, writing and scribbling within the work and other low cost material. The use of such simple and cheap material identified with the establishment of Israel and thus created a new, unique Israel voice. In 2002, a retrospective exhibit opened at the Israel Museum in Jerusalem on Lavie entitled "Rafi Lavie: Works from 1950 to 2002". This exhibit had a new interpretation of Lavie and his followers work. The new interpretation showed how Lavie's work was romantic, rich, filled with the Jewish religion and European roots. In 2005, he had a solo exhibition at Givon Gallery in Tel Aviv. Lavie represented Israel in the 53rd Venice Biennale in 2009.