Кіріспе

Адам анатомиясында алдыңғы қосылатын артерия – сол және оң алдыңғы ми артерияларын байланыстыратын ми қан тамыры.

Анатомия

Алдыңғы коммуникациялық артерия екі алдыңғы ми артериясын бойлық жарықтың басталуында байланыстырады. Кейде бұл тамыр жоқ болады, екі артерия бірігіп бір түбірге айналады, кейін екіге бөлінеді; немесе ол толығымен немесе жартылай екіге бөлінген болуы мүмкін. Оның ұзындығы шамамен 4 мм-ге жуық, бірақ маңызды түрде өзгеруі мүмкін. Ол алдыңғы-медиалдық ганглиондық тамырлардың бір бөлігін шығарады, бірақ олардың көп бөлігі алдыңғы ми артериясынан пайда болады. Бұл ми артериялық шеңберінің, сондай-ақ Виллис шеңбері деп белгілі бір бөлігі.

Физиологиясы

Алдыңғы байланыс артериясының анатомиялық вариациялары салыстырмалы түрде жиі кездеседі. Артерия кейде екіге бөлінеді, көбейіп шығады, терезеленеді ("тор сияқты") немесе өте қысқа болады, бұл екі алдыңғы ми артериясы алдыңғы байланыс артериясының пайда болуы күтілетін жерде біріккендей көрінеді. Әдетте, алдыңғы байланыс артериясы миға қанмен қамтамасыз етуге маңызды үлес қоспайды, себебі оның ішіндегі жалқы қан ағыны өте аз, ал оның кейбір алдыңғы-медиалдық тармақтары миды қанмен қамтамасыз етудің орнына мидың алдыңғы бөлігінде натрийді сезуді жеңілдетуге арналғандай бейімделген.

Патология

Алдыңғы коммуникациялық артерияның аневризмалары Виллис шеңбері аневризмаларының ең көп кездесетін түрі болып табылады және көру өрісінің бұзылуларына, мысалы, екі жақтанғы гетеронимді гемианопсияға (оптикалық хиазманың қысылуынан), психопатологияға және маңдай бөлігінің патологиясына себеп болуы мүмкін. Егер Виллис шеңберінің басқа артериялары немесе шеңберге қан жеткізетін артериялар тарылса, алдыңғы коммуникациялық артерия шеңбердің қарама-қарсы (зақымдалған) жағына қан ағынын қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Бұл көбінесе миға қан жеткізуді жеткілікті деңгейде сақтап, ишемия белгілерінің пайда болуын болдырмайды.