Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Андрес Миккик – Мексика Федералдық округінің оңтүстік-шығысында, Тлахуак ауданында орналасқан қауымдастық. Бұл қауым 11 ғасырда Чалько көліндегі шағын аралда негізделген. "Míxquic" сөзі "мескит" деген мағынаны білдіреді, бірақ қауымның мәдениеті тарихының көп бөлігінде чинампаларға – көл суларында жүзетін және аралға бекітілген бақтарға – негізделген. 19 және 20 ғасырларда Чалько көлінің кептірілуі салдарынан чинампалар жойылды, алайда қауым ресми түрде Мексика қаласының аумағында болғанына қарамастан, ауыл шаруашылығымен айналысып келеді. Бұл оқиғалар мыңдаған мексикалық және халықаралық туристерді қызықтырады, ал 2 қараша күні кешке қауымның басты шіркеуін айналаған зират мыңдаған шамдармен және құрбандық иіссүгінің түтінімен жарқырайтын "Алумбрада" мерекесімен аяқталады.
San Andres Míxquic is a community located in the southeast of the Distrito Federal (Mexico City) in the borough of Tláhuac. The community was founded by the 11th century on what was a small island in Lake Chalco. “Míxquic” means “in mesquite” but the community's culture for most of its history was based on chinampas, gardens floating on the lake's waters and tied to the island. Drainage of Lake Chalco in the 19th and 20th century eventually destroyed the chinampas but the community is still agricultural in nature, despite being officially in the territory of Mexico City. These events draw thousands of Mexican and international visitors, and culminate in the Alumbrada, when the cemetery that surrounds the community's main church glows with thousands of candles and smoke from incense the evening of 2 November.
Тарих
Микквик қауымдастығы шамамен 11 ғасырда Хочимилькодан көшіп келген адамдармен құрылған. Испан кезеңінен бұрын Микквик – Халко көліндегі шағын арал болған, оның төңірегінде тұрғындар чинампалар немесе жүзбелі бақтар салған. Алғашқыда қауымдастық тәуелсіз билікке ие болды, бірақ оның орналасқан жері ең жақсы чинампа аймағында болғандықтан, кейін Хочимилько, Халко, Аскапотсалько және, ақырында, Теночтитлан тарапынан бағындырылды. Берналь Диас дель Кастильо өзінің «Жаңа Испанияны жаулап алудың шын тарихы» еңбегінде Микквикті ақ мұнаралар мен ғибадатханаларға толы деп сипаттаған, ал испандықтар оны Венецияға ұқсас болғандықтан бастапқыда «Венесуэла» деп атаған. Эрнан Кортес 1521 жылдың 20 мамырында осы аймақты бағындырды, содан кейін Микквик сарбаздары Теночтитланды бағындыруға көмектесті, олармен бұрын жаман қарым-қатынаста болған. 20 ғасырдың бірінші жартысында қауым құдық суын пайдаланып көптеген чинампаларын сақтап қалды, бірақ 1960 жылдары мұндай мүмкіндік болмай қалды, осымен қауымның көл мәдениеті аяқталды. Дегенмен, шаруашылық әлі де маңызды экономикалық қызмет болып табылады және Федералды округте көкөніс өндірудің негізгі орталығы болып саналады. Қауымның аумағы шамамен 3 км², оның көп бөлігі ауыл шаруашылығына пайдаланылады. Осы жердің жартысынан астамы эхидо болып табылады. Өнімнің көп бөлігі қаланың ірі Centro de Abastos азық-түлік базарында сатылады. Қала маңында арналар мен чинампалар бар шағын аудан әлі де сақталған.
The community of Mixquic was most likely founded around the 11th century by people who migrated here from Xochimilco. In the pre Hispanic period, Mixquic was a small island in Lake Chalco, around which the inhabitants built chinampas or floating gardens. Originally the community was an independent dominion, but because of its location in prime chinampa territory, it was subsequently subdued by Xochimilco, Chalco, Azcapotzalco and finally Tenochtitlan. Bernal Diaz del Castillo describes Mixquic in his True History of the Conquest of New Spain as full of white towers and temples and was initially named by the Spaniards “Venezuela” for its similarity to Venice. Hernán Cortés subdued this area on 20 May 1521, after which soldiers from Mixquic helped subdue Tenochtitlan, with which they had had bad relations. In the first half of the 20th century, the community managed to preserve many of its chinampas using well water but by the 1960s, this was no longer feasible, ending the community's lake culture. However, farming is still a major economic activity here and is the main producer of vegetables in the Federal District. The community is about three km2 with most of it used for agricultural purposes. Over half of this land is ejido. Most of the produce is sold at the giant Centro de Abastos food market in the city. A small area with canals and chinampas still exists near the town.
Өлгендер күнін мерекелеу
Өлгендер күні осы қауымдағы ең маңызды мереке, 1-2 қарашада екі күндік рәсімдер мен мәдени шаралар өтеді. Бұл ауыл мен оның шіркеу зираты Мехико қаласының астаналық аймағында танымал болды. Зираттың ішінде және айналасында мыңдаған мексикалық және шетелдік қонақтар рәсімдердің көрінісін, дыбыстарын және иісін сезінеді, сондай-ақ азық-түлік, қолөнер және басқа да заттар сататын стендтерге толы. Қазіргі мерекелер – бұл испандықтардан бұрынғы заманнан бері осы жерде болған өлілерге табыну салтының жалғасы. Бұл аймақтағы қазба жұмыстары кезінде үйлердің қасбеттерін әшекейлеген көптеген тас бас сүйектері табылды. Өлгендерге арналған “ofrendas” деп аталатын дәстүрлі құрбандық үстелдерінен, қабірлерді тазалаудан және безендіруден басқа, ойындар, шерулер, поэзия оқулары, концерттер мен халық билері де ұйымдастырылады. 2009 жылы мерекелік шаралар Сюзана Харптың концертімен аяқталды. Мереке басталар алдында қабірлерді тазалау және жөндеу жұмыстары басталады. Адамдар өлгендерді шақыру үшін есіктерін ашады. 1 қараша күні түнде ауа тропикалық және мариачи тобының музыкасымен толығады. Сондай-ақ, картоннан жасалған, боялған, сатиралық, аңызға толы әңгімелер мен әзілдер жазылған бас сүйектер арасында жарыстар өткізіледі. Көшпелі ойын-сауық кезінде күйеуін жоққа шығарған әйел көпшілікке күйеуінің өлімі туралы әзіл-қалжыңдар айқайлайды, ал оның күйеуі жәшікте жатыр. Көшпелі ойын-сауық зиратқа қарай қозғалады, көмекшілер “жерлеу” үшін ақша жинап, қатысушылармен әзілдеседі. Зиратқа келгенде, күйеуі деп саналған адам табуттан секіріп шығып, қорқып, халықтың арасына қашады, бұл күлкіге себеп болады. 1 қараша күні кешкі сағат жетіде шіркеу қоңыраулары қайтадан соғылып, “Кампанера сағатының” басталғанын хабарлайды. Жастар үй-үйді аралап, қоңыраулармен “a las ánimas benditas les prendemos sus ceritas. Campanero, mi tamal” (Бақытты жандарға шамдарымызды жағамыз. Кампанеро, менің тамалым) әнін шырқайды. Содан кейін олар тамале, тәтті немесе жеміс алады. 2 қараша күні таңертең қабірлерді тазалау және безендіру жұмыстары күшейеді. Сан-Андрес Апостол шіркеуін қоршап тұрған негізгі зираттағы қабірлер гүлдермен, әсіресе кэмпасучил гүлдерімен, шамдармен және басқа да заттармен безендіріледі. Қабірлер мұқият, кейде әсем безендіріліп, гүлдермен, гүл жапырақтарымен немесе түрлі-түсті бұршақтармен әйелдің бейнесі, крест немесе басқа да иконалар жасалады. Бұл қабірлер кешкі сағат сегізде басталатын “Алумбрадаға” дайындалады, сонда шіркеу қоңырауы қайтадан соғылады. Бұл уақытта шіркеудің өзі үлкен құрбандық үстеліне ие болады және оның жарықтары сөндіріледі. Осы сағатта шіркеу маңындағы зират гүлдердің түсіне толы, мыңдаған шамдардың жарығы мен хош иісті заттардың түтінінен жарқырап тұрады. Көптеген келушілердің келуіне байланысты 2009 жылы арнайы қауіпсіздік шаралары қабылданды. Жол қозғалысын бақылау үшін жаяу және атпен жүретін полиция қызметкерлері де, қосымша жабдықтар да қарастырылды. Алкогольді ішімдіктердің сатылуы белгілі бір аймақтарда және белгілі бір уақытта ғана рұқсат етілді.
Day of the Dead is the most important celebration in this community, with two days of ritual and cultural events from November 1 to 2. The village and its church graveyard has become famous in the Mexico City metropolitan area for this. In and around the cemetery, thousands of Mexican and international visitors experience the sights, sound and smells of the rituals, cultural events and stands selling food, crafts and other items. The modern celebrations are an extension of the cult of the dead that existed here since pre Hispanic times. Excavations in this area have revealed a large quantity of stone skulls that used to adorn the facades of homes in this area. In addition to the traditional altars to the dead called “ofrendas”, grave cleanings and decoration, there are also plays, processions, poetry readings, concerts and folk dance. In 2009, the finale was a concert by Susana Harp. Days before celebrations begin, tomb cleaning and repair commences. People open their doors here to invite the dead to visit. When night falls on 1 November, the air fills with the music of tropical and mariachi groups. There is also a contest among skulls that have been fabricated from cardboard, painted and inscribed with satire, tall tales and jokes. A mock funeral procession comes through featuring a supposed widow who shouts picaresque phrases at the crowd about the loss of her husband being carried in a casket. The procession moves toward the graveyard and helpers solicit contributions for the “burial” making jokes with the attendees. When they arrive to the graveyard, instead of burying the supposed husband, he jumps out of the coffin and runs off terrified among the crowd causing laughter. At seven pm on November 1, the church bells ring again, signaling the beginning of the Hour of Campanera. Groups of youths wander from house to house carrying bells and sing "a las ánimas benditas les prendemos sus ceritas. Campanero, mi tamal" (to the blessed souls we light our candles. Campanero, my tamale) After which they receive tamales, candy or fruit. On the morning of 2 November, grave cleaning and decoration begins in earnest. Graves in the main cemetery, which surrounds the Church of San Andres Apostal, are decorated with flowers, especially cempasúchil, candles and other items. The tombs are decorated carefully and sometimes elaborately, making images of the Virgin, cross or other icons with flowers, flower petals or colored sawdust. These graves are prepared for the Alumbrada, which begins at eight pm when the church bells ring yet again. By this time, the church has its own large ofrenda and its lights are dimmed. At this hour, the cemetery around the church is full of color from the flowers and glowing due to the light of thousands of burning candles and thick smoke from copal incense. Due to the large number of visitors, in 2009, special security operations were put into place. A large number of officers on foot and horseback were on patrol and extra equipment for traffic control was provided. The sale of alcohol was restricted to certain zones and to certain hours.