Кіріспе

Ломбардо – венециялық мүсіншілер мен сәулетшілер отбасының аты; олардың тегі, көрінетін болса, Соларо еді, ал Ломбардо есімі ең ерте белгілі Мартиноға берілді, ол 15 ғасырдың ортасында Ломбардиядан Венецияға көшіп келді және сәулетші ретінде даңққа ие болды. Мартино Ломбардоның Моро және Пьетро есімді екі ұлы болды, олардың екіншісі (шамамен 1435–1515) өз заманының ең көрнекті мүсіншілері мен сәулетшілерінің бірі болды, ал оның ұлдары Антонио (1516 жылы қайтыс болды) мен Туллио (1532 жылы қайтыс болды) одан кем атаққа ие болған жоқ. Туллионың ұлы Санте Ломбардо (1504–1560) таза сәулетші ретінде танымал.

Пьетро

Пьетроның сәулетші ретіндегі еңбектері көптеген шіркеулерде, Ка' Вендрамин Калергиде (1481, Мауро Кодуссимен бірге), дожде сарайында (1498), Венециядағы Сан-Марко мектебінің фасадында (1485) және Чивидале-дель-Фриули соборында (1502) көрініс тапқан. Алайда, қазір ол көбінесе ұлдарымен бірлесіп жұмыс істейтін мүсінші ретінде әйгілі. Ол Венециядағы Сан-Джованни-э-Паоло шіркеуінде дож Моченигоның (1478) мазарын, ал Равеннадағы Данте мазары үшін бас рельеф жасады. Сонымен қатар, 1483 жылы Венециядағы Санта-Мария-дей-Мираколи шіркеуіндегі көркем әшекейлеу жұмыстарын бастады, бұл жұмыс оның шеберханасымен байланысты.

Антонио

Антонионың шедеврі – Падуадағы Сантода (1505) жасалған, жаңа туған баланы анасының ар-намысын қорғау үшін сөйлейтіндей ететін мәрмәр рельефі.

Туллио

Туллионың ең белгілі туындылары – Венециядағы Сан-Мартино шіркеуіндегі төрт тізе бүгіп отырған періште (1484 жыл), Сан-Джованни Крисостомодағы Құдай ананың тәж кигізілуі, Падуадағы Сантодағы екі басрельеф, сондай-ақ бұрын Шпиццер коллекциясында болған Вулканның шеберханасын және Минерваның Нептунмен дауласуын бейнелейтін екі туынды.