Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Доминикан бас тәртіпшісі және архиепископ, әулие
Dominican Master General and archbishop and saint
Рэймонд Пеньяфортский (, ; 1175 – 6 қаңтар 1275) – 13 ғасырдағы каталондық доминикан монахы, ол IX Григорийдің Декреталдарын жинақтады, бұл 1917 жылғы Канондық құқық кодексімен күшін жойғанға дейін Шіркеу құқығының маңызды бөлігі болып келген канондық заңдар жинағы. Ол Католик шіркеуінде әулие ретінде құрметтеледі және канондық құқықтанушылардың қамқоршысы саналады.
Raymond of Penyafort (, ; 1175 – 6 January 1275) was a Catalan Dominican friar in the 13th century, who compiled the Decretals of Gregory IX, a collection of canonical laws that remained a major part of Church law until the 1917 Code of Canon Law abrogated it. He is honored as a saint in the Catholic Church and is the patron saint of canon lawyers.
Өмір
Рамон Пеньяфорт Барселонаға жақын, Вилафранка-дель-Пенедес деген шағын қалада дүниеге келді, шамамен 1175 – жылдары. Арагон корольдік үйімен байланысы бар ақсүйек отбасынан тегін алып, Барселонада және Болонья университетінде білім алды, онда азаматтық және канондық құқықтан докторлық дәрежесін алды. 1195 жылдан 1210 жылға дейін ол канондық құқықты оқытты. 1210 жылы Болоньяға көшіп, 1222 жылға дейін онда болды, оның ішінде үш жыл университеттегі канондық құқық кафедрасын басқарды. Сол жерде ол жаңа құрылған Доминикан орденімен танысты. Раймонд Болонья доминикандарының преиоры, Блаженный Регинальдтың уағызына қызығып, 47 жасында Италиядан Барселонаға оралғаннан кейін, Барселонаның доминикан монастырында Доминикан орденінің киімін киді.
Raymond of Penyafort was born in Vilafranca del Penedès, a small town near Barcelona, Principality of Catalonia, c. 1175 – c. no. Descended from a noble family with ties to the royal house of Aragon, he was educated in Barcelona and at the University of Bologna, where he received doctorates in both civil and canon law. From 1195 to 1210, he taught canon law. In 1210, he moved to Bologna, where he remained until 1222, including three years occupying the Chair of canon law at the university. He came to know the newly founded Dominican Order there. Raymond was attracted to the Dominican Order by the preaching of Blessed Reginald, prior of the Dominicans of Bologna, and received the habit at the age of 47, in the Dominican Convent of Barcelona, to which he had returned from Italy in 1222.
Мерседериялықтар
Реймонд Мерседерия монахтарының құрылуында маңызды рөл атқарды. Питер Ноласко оған жүгінген кезде, Реймонд оны Арагон королі I Яковтан орден құруға келісім алуға ынталандырып, көмектесті. 1236 жылы Парижде өткен Доминикан орденінің Бас жиналысы семит тілдерін зерттеу қажеттігін растады. Реймонд Тунисте Studia Linguarum мектебінің алғашқысын құрды, ол Studium arabicum деп белгілі болды. Мектептердің мақсаты – доминикандықтарға исламдық жерлердегі христиан тұтқындарын азат етуге көмектесу еді.
Raymond was instrumental in the founding of the Mercedarian friars. When approached by Peter Nolasco, Raymond encouraged and assisted him in obtaining the consent of King James I of Aragon for the foundation of the Order. The need to study Semitic languages was affirmed by the General Chapter of the Dominican Order in Paris in 1236. Raymond established the first school of the Studia Linguarum in Tunis, where it was known as the Studium arabicum. The objective of the schools was to help the Dominicans liberate Christian captives in Islamic lands.
Қаза болғандардың жиынтығы
Реймонд діни қызметкерлерге арналған "Summa de casibus poenitentiae" атты кітап жазды. Бұл күнәлардың тізімі мен ұсынылатын тәубалардың тізімінен гөрі, діни қызметкерге келген мәселе немесе жағдайға қатысты Шіркеудің тиісті доктриналары мен заңдарын талқылайды және бұл тақырып бойынша авторитетті еңбек саналады. 1229 жылы Реймонд Сабинаның кардинал архиепискобы Иоанн Аббевильдің теологы және тәубалық істер жөніндегі кеңесшісі болып тағайындалды және 1230 жылы Рим папасы Григорий IX оны Римге шақырды, ол оны капеллан және бас тәубалық істер жөніндегі кеңесшісі қызметіне тағайындады.
Raymond had written for confessors a book of cases, the Summa de casibus poenitentiae. More than simply a list of sins and suggested penances, it discussed pertinent doctrines and laws of the Church that pertained to the problem or case brought to the confessor, and is widely considered an authoritative work on the subject. In 1229 Raymond was appointed theologian and penitentiary to the Cardinal Archbishop of Sabina, John of Abbeville, and was summoned to Rome in 1230 by Pope Gregory IX, who appointed him chaplain and grand penitentiary.
Кейінгі өмірі
60 жасқа толған Реймонд Барселонада уединениеге кетіп, зейнеткерлікке шықты. Бірақ, бір жыл ішінде Реймонд Каталония княздығы мен Арагон тажының рухани астанасы Таррагона архиепископы лауазымына тағайындалды, бірақ ол одан бас тартты. Реймонд түрмеде отырғандардың жұбайларына кездесуге рұқсат берді, осылайша жұбайлық адалсыздыққа түсіп қалмауын қамтамасыз етті.
Having reached his 60th year, Raymond retired to a reclusive life in Barcelona. Within the year, however, Raymond was appointed to the position of Archbishop of Tarragona, the ecclesiastical capital of the Principality of Catalonia and the Crown of Aragon, but declined. Raymond approved of conjugal visits for those imprisoned so that the spouse should not be exposed to the risk of possible adultery.
Яһудилер мен мұсылмандардың дінге айналуы
Ол қайтадан лауазымнан босатылғанына қуанып, діни қызметке жаңа күшпен кірісті, әсіресе маврларды христиан дініне өткізуге белсенді еңбек етті. Осы мақсатта ол Тома Аквинскийді "Бүтпейтіндерге қарсы" еңбегін жазуға ынталандырды. Ол бірнеше үйлерде араб және еврей тілдерін оқытуды енгізді. Сонымен қатар, ол Мурсияда (сол кезде әлі де арабтар билік еткен) және Тунисте монастырлар негіздеді. Бұған қоса, ол жақында бағындырылған Майорка аралында шіркеу құруға көмектесті.
Rejoicing to see himself again free of office, he applied himself with fresh vigor to the Christian ministry, especially working for the conversion of the Moors. To this end he encouraged Thomas Aquinas to write his work Against the Gentiles. He instituted the teaching of Arabic and Hebrew in several houses of the friars. He also founded priories in Murcia (then still ruled by Arabs) and in Tunis. Additionally he went to help establish the Church in the recently conquered island of Mallorca.
Барселонадағы дау
Ол Арагон королі Яковқа зор ықпал етті және оны доминикандықтарға жататын Монпельедегі шомылдырылған еврей Паулюс Кристиани мен Жирондағы раввин Моше бен Нахман арасындағы яһудилік және христиандыққа қатысты ашық пікірталас өткізуге көндірді. 1263 жылдың 20-31 шілдесінде король сарайында және Барселонадағы басқа да жерлерде, корольдің және көптеген жоғары дін қызметкерлерінің куәлігінде өткен бұл пікірталаста Раймонд маңызды рөл атқарды. Ол қатысқан дінтанушылардың алдында тұрды және корольмен келісіп, раввинге толық сөз еркіндігін берді. Раймонд Мұса бен Нахманға христиан дінін жерлеуге болмайтынын ескертті, ал Мұса оған әдеп талаптарын білетінін жауап берді. Пікірталас аяқталғаннан кейін, яһудилердің сенбі күні король көптеген уағызшы монахтар мен басқа да дін қызметкерлерімен бірге синагогқа барды. Раймонд 1275 жылы Барселонада 100 жасында қайтыс болды және 1601 жылы Рим папасы VIII Климент оны қасиетті деп жариялады. Ол Барселонадағы Санта-Эулалия соборында жерленген.
He exercised great influence over King James of Aragon and succeeded in persuading him to order a public debate, concerning Judaism and Christianity, between Moshe ben Nahman, a rabbi in Girona, and Paulus Christiani, a baptized Jew of Montpellier who belonged to the Dominicans. In this debate, which took place in the royal palace and other venues at Barcelona from 20–31 July 1263, in the presence of the king and of many of the higher clergy, Raymond took an important part. He was at the head of the theologians present, and in agreement with the king gave the rabbi perfect freedom of speech. Raymond simply observed to Moses ben Nachman that he must not allow himself to blaspheme Christianity, to which Moses replied that he knew what the laws of propriety demanded. On the Jewish Sabbath following the close of the debate, the king, together with many preaching friars and other clergy, visited the synagogue. Raymond died at the age of 100 in Barcelona in 1275 and was canonized by Pope Clement VIII in 1601. He was buried in the Cathedral of Santa Eulalia in Barcelona.
Мереке күні
Пенафорт қаласының қасиетті Раймонының мерекесі 1671 жылы жалпы рим күнтізбесіне 23 қаңтарда тойлау үшін қосылды. 1969 жылы ол 7 қаңтарға, яғни қайтыс болған күнінен кейінге жылжытылды. Ол канондық құқық мамандарының, сондай-ақ жалпы заңгерлердің де қасиетті қамқоршысы болып саналады.
St. Raymond of Peñafort's feast day was inserted in the General Roman Calendar in 1671 for celebration on 23 January. In 1969 it was moved to 7 January, the day after that of his death. He is the patron saint of canon lawyers, specifically, and also of lawyers in general.
Табысы мен мұрасы
Манила қаласындағы Санто-Томас университетінің Әйін Раймонд Пеньяфорт ғимараты, онда Сауда және бизнес-әкімшілік колледжі мен Гуманитарлық ғылымдар факультеті орналасқан, оның құрметіне аталған.
The St. Raymond Peñafort Building at the University of Santo Tomas in Manila, which houses the College of Commerce and Business Administration and the Faculty of Arts and Letters, is named in his honor.