Кіріспе

"Тыңырқақ алаңы" – ағылшын драматургі және романист Патрик Гамильтонның 1941 жылғы романы. Роман алкоголик Джордж Харви Боунның (диссоциативтік жекелік бұзылысы бар) және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі айларда Нетта Лонгдонға деген азапты махаббатын баяндайды. "Ең қараңғы Эрлдің алаңы туралы хикая" деген қосымша атаумен белгіленген бұл туынды 1939 жылы Лондондағы сол аймақта өрбуімен көзге түседі. Қара комедия жанрындағы бұл роман көбінесе Гамильтонның ең жақсы туындысы деп есептеледі, автордың әлеуметтік теңсіздіктер, фашизмнің өркендеуі және Екінші дүниежүзілік соғыстың алға басқан алаңдаушылықтарын көрсетеді.

Қысқаша мазмұны

Британияның Германияға соғыс жариялау алдындағы күндерде, басты кейіпкер Джордж Харви Боун – шекаралық алкоголизмге ұшыраған, "өлген көңіл-күй" деп аталатын жеке басын жоғалту синдромымен күрескен жалғыз адам. Мүмкін диагноз – жақындығындағы уақыттық бөлік эпилепсиясы. Ол сәтсіз актриса Неттаның махаббатына ие болуға құмар, ол Джорджтың таныстарының бірі және олармен бірге ішетін әйел. Нетта Джорджға қарсы, бірақ ашкөз және манипулятор болғандықтан, ол және ортақ танысы Питер Джорджтың ақша мен ішімдік алу үшін оның ұсыныстарын ұятсыз пайдаланады. Оның ауру эпизодтарында ол Неттаның өзіне жасаған қатыгездігі үшін оны өлтіруге көз жеткізеді. Осы эпизодтардан кейін ол ештеңе есіне түсірмейді. Бірақ, олардың арасында ол Неттаның махаббатын жеңу үшін әртүрлі оқиғаларға қатысады, соның ішінде Брайтонға романтикалық сапарға шығады, бірақ ол қорқынышты аяқталады: Нетта Питерді алып келеді, сондай-ақ бұрын белгісіз бір ер адамды, ол Джордждың бөлмесіне жақын қонақүй бөлмесінде оныңмен жыныстық қатынасқа түседі. Ақша мен ішімдік көзі болудан басқа, Нетта Джорджды тағы бір нәрсе қызықтырады: ол театр агенті үшін жұмыс істейтін Джоннимен достығы. Нетта оның көмегімен театр әлемінің ықпалды тұлғасы Эдди Карстерспен таныса алады деп үміттенеді. Алайда, тағдырдың соңғы өзгеруінде Джордж емес, Нетта театр өкілдерінің тойына қатысады, ал Эдди Неттаны Джорджтан айырмашылығы, оның жағымсыз екенін бірден байқап, тастап кетеді. Джордж өзін қызықтырған адамдармен қоршалғанды сезінеді, олар оның бере алатыны үшін емес, оның өзі үшін қызығушылық танытады. Бірақ, Джордж өміріндегі осы жақсы өзгеріс, ол кенеттен "өлген көңіл-күйге" түсіп, кісі өлтіру жоспарларын жаңартып алғанда күйреп қалады. Ол Неттаны (сондай-ақ Питерді, оны өлтіру алдында "фашист" деп сипаттаған) өлтіреді, содан кейін Мейденхедке қашып кетеді. Роман барысында Мейденхед Джордж үшін жартылай мифтік жаңа бастаманы білдіреді, ол Earl's Court-тың нашарлығына қарама-қарсы дәстүрлі ағылшын өмірін көрсетеді, және ол бір кезде қарындасы Элленмен бірге керемет демалыс өткізген жер, қазір қайтыс болған, оны жақсы көрген және түсінген аздаған адамдардың бірі. Алайда, романның соңғы беттерінде Джордж бұл арманның жалған екенін түсінеді: ол басқа жерлердегідей. Ақшасы қалмаған ол, газды жағып, бірақ отты жақпай, Мейденхедтегі қарапайым пансионатта өзін-өзі улайды. Сол кездегі тұрмыстық көмір газында көміртек тотығының концентрациясы жоғары болды, ол бірнеше минут ішінде өлімге әкелді.

Атау

Кітаптың атауы – бұл Лондонның бір кезде көптеген түнгі клубтары мен барлары болған Ханновер сквері есімімен жасалған тілдік ойын.

Қабылдау және бейімделу

"Ханговер" алаңы жарық көрген бойда-ақ жоғары бағаланды. Джеймс Эджи Daily Express газетінде жазған мақаласында оны "тамаша триллер" деп атады. Гамильтонның досы Майкл Садлер оны өзінің ең жақсы романы деп есептеді. Джон Бетджеман The Spectator журналында оны "ағылшын романдарының ең жоғарғы деңгейінде" деп сипаттады. Романның сәттілігі соншалық болды, ол 1945 жылы экранға шыққан фильмге жылдам бейімделді. Лэрд Крегар, Линда Дарнелл және Джордж Сандерс бас рөлдерде ойнаған фильмде романнан маңызды өзгерістер енгізілді, ең бастысы – оқиғаның әрекеті Эдвард дәуіріне көшірілді.