Кіріспе
Sproxton (['/s//p//r//oʊ//s//ən/']) – Англияның Лестершир графтығындағы Мелтон ауданындағы ауыл және азаматтық приход, Линкольншир шекарасына жақын орналасқан. 2021 жылы шамамен 80 тұрғын үйі бар, ал халық саны 480 адамды құрайды, 2011 жылғы санақ бойынша Костон, Солтби және Стоунсби елді мекендерін қоса алғанда 658 адамға дейін жеткен. Ауыл мен азаматтық приходтың аумақтары толық сәйкес келмейді; приходқа Sproxton, Saltby, Stonesby, Bescaby және бұрынғы RAF Saltby ауылдары кіреді. Ай өзені приход аумағынан ағып өтеді. Жақын жерде Waltham on the Wolds, Croxton Kerrial, Coston, Buckminster және Скиллингтон (Линкольнширде) орналасқан. Бұл жерден Викингтер жолы өтеді. Жақын маңда Спрокстон карьері – ғылыми маңызы бар табиғат ескерткіші. 14 ғасырда салынған және 1882 жылы сәулетші Генри Вудэйердің жобасы бойынша кеңейтіліп, қалпына келтірілген Әулие Варфоломей шіркеуі II* санаттағы ескерткіш болып табылады. Оңтүстік қанаттың батыс қабырғасында нормандық құрылыс элементтерінің іздері сақталған, ал мұнара 13 ғасырда салынған. Мұнараның жоғарғы бөлігі 1882 жылғы қайта жаңарту кезінде қайтадан тұрғызылған. Шіркеу ауласында Лестерширдегі жалғыз сақталған толық сақталған саксондық кресті таба аласыз. Бұрын Sproxton ауылында пошталық желді диірмен болған. 1889 жылы диірмен құлап, диірменші қаза болғаннан кейін ол қайтадан салынды. Wakes & Lamb (Ньюарк) ескі диірменнің және Castle Bytham диірменінің материалдарын пайдалана отырып диірменді қайта жаңартты. 1916 жылғы наурыз айындағы дауылдан диірмен зардап шекті, бірақ жөнделіп қайта іске қосылды. 1920 жылға қарай ол қолданыстан шығып, 1949 жылы Т. А. Маунтқа тиесілі болған кезде бұзылып кетті.
Кен қазу
Спрокстонда темір кенін 1925 жылдан 1973 жылға дейін, ал әк тасын 1965 жылдан 1969 жылға дейін қазып алды. Тас 1922 жылы Ұлы Солтүстік темір жолы құрылысын бастаған темір жол арқылы тасымалданды. Бұл желі High Dyke-дегі басты желіден Stainby-ге дейінгі тармақтың жалғасы болды. Аялдама Спрокстоннан Солтбиге дейінгі жолдың шығыс жағында орналасқан. Желіні Waltham станциясына дейін ұзарту жоспарланған, бірақ бұл ұзарту ешқашан ашылмады. Алғашқы карьер темір кенге арналған, темір жол мен Спрокстон шіркеуі арасындағы жолға жақын орналасқан және 1961 жылға дейін шығысқа қарай жұмыс істеді. 1965 және 1968 жылдар аралығында карьер шығысқа және оңтүстікке қарай кеңейтілді, бірақ темір кенінен гөрі әк тасын алу мақсатында. 1961 және 1973 жылдар аралығында Скиллингтон жолының оңтүстік жағында екінші темір кен карьері жұмыс істеді, ол да шығысқа қарай жұмыс істеді. 1962 және 1963 жылдары темір жолдың солтүстік жағында тағы бір темір кен карьері жұмыс істеді, ол Солтби жолынан шығысқа қарай жұмыс істеді. Кен 1925-1928 жылдары жылқылармен, содан кейін бензинді локомотивпен, ал 1931 жылдан бастап бу локомотивтерімен стандартты кеңдіктегі трамвайлар арқылы темір жолға жеткізілді. 1961 жылдан бастап кеннің бір бөлігі жүк көлігімен темір жолға тасымалданды, ал 1963 жылдың қазан айынан бастап соңғы трамвай жолдары тоқтатылды және барлық тас жүк көлігімен темір жолға жеткізілді. Бумен жұмыс істейтін қазба машиналары 1940 жылға дейін қолданылды, содан кейін электр және дизельдік машиналары енгізілді. Қазба аумағының бір бөлігі ауыл шаруашылығына қайта жаратылды (кейбір жерлерде бұл жер бедері дөңгелектей көрінеді). Кейбір жерлері орманды, ал соңғы шатқалдар мен әк тас карьері сақталған. Темір жолдың және тас төгу алаңының іздері бар.