Льюис Чарльз Левин: Американ саяхатшысы және қоғамдық белсендісі

Кіріспе

Американдық саясаткер (1808–1860)

Льюис Чарльз Левин (10 қараша 1808 – 14 наурыз 1860) – американдық саясаткер, газет редакторы және католиктерге қарсы әлеуметтік белсенді. Ол 1842 жылы Америка партиясының негізін қалаушылардың бірі болды және 1845 жылдан 1851 жылға дейін Пенсильвания штатының 1-ші округін өкілдік еткен АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі болды. Левин – АҚШ-тың алғашқы еврей конгрессмені, бірақ Дэвид Леви Юли Левиннің Палатаға сайлануына дейін Флоридадан аумақтық өкіл ретінде қызмет еткен. Левин, католиктердің есебінен кейбір солтүстік протестанттар қолдаған тумашылдық американдық идеологияны қолдады. Ол, ұстамдылық және саяси мәселелер бойынша шешен сөйлеуші болды; алайда, оның көптеген сөздері шетелге деген жеккөрушілікті таратып, қоздырды. Левин Филадельфиядағы тумашылдық толқуларды ұйымдастыруда жетекші рөл атқарды, бұл 20-дан астам ирланд-американдықтардың қаза болуына, олардың көптеген үйлерінің өртелуіне және олардың қауымымен байланысты үш католик шіркеуінің қирауына әкелді. Өмірінің соңында ол ақыл-есінен айырылған деп танылып, психиатриялық ауруханаға жатқызылды және 1860 жылы Филадельфияда қайтыс болды.

Ерте өмір және білім

Левин 1808 жылғы 10 қарашада Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында Англиядан көшіп келген еврей ата-анасының отбасында дүниеге келді. Ол 1828 жылы Оңтүстік Каролина колледжін (кейін Оңтүстік Каролина университеті) бітірді. Чарльстон қаласында құрғақ тауарлар дүкенінде жұмыс істеді және Огайо штатының Цинциннати қаласында мектеп мұғалімі болды. Левин Миссисипи штатының Виксбург қаласында, Теннесси штатының Нэшвилл қаласында және Мэриленд штатының Балтимор қаласында өмір сүрді. Ол өзін Л. С. Левин, эск. деп таныстырып, заңгерлікпен айналысты, бірақ қандай заңгерлік білім алғаны немесе заңгерлік емтиханды тапсырғаны белгісіз. Левиннің алкогольге қарсы күресі оның келесі мақсатына, Daily Sun газетінің редакторы ретінде жүргізген католик саяси билігіне қарсы науқанына тамаша дайындық болды. Сол жылдың шілде айында Саутваркта жаңа тәртіпсіздіктер болды, наразылық білдірушілер тобы Саутварк ауданындағы Санкт-Филип Нери католик шіркеуін қиратумен қорқытты. Бұл жолы Левин өзінің ықпалын пайдаланып, халықтың шіркеуді өртеп жіберуіне жол бермеді. Шілдедегі тәртіпсіздіктерден кейін Левин мен оның әріптесі Сэмюэл Р. Крамер (The Native American баспашысы) жергілікті тұрғындарды бірнеше католик шіркеулері мен монастырды басып алып, өртеп жіберуге итермелегені үшін "тәртіпсіздік тудыру және мемлекетке қарсы қызмет" айыбымен тұтқындалды. Алайда, бұл іс сотқа жетпеді.

Саяси мансап

Левин 1842 жылы Америка партиясының негізін қалаушылардың бірі болды. Левин 1846 және 1848 жылдары Конгресске қайта сайланды. Ол 1847–1848 жылдардағы отызыншы Конгресс кезінде АҚШ Өкілдер палатасының гравировка жөніндегі комитетінің төрағасы болды. 1851 жылы Конгресстен кеткеннен кейін Левин америкалықтар немесе «ешнәрсе білмейтіндер» қозғалысы үшін үгіт жүргізуді жалғастырды. Ол АҚШ сенаторы лауазымына үміткер болуға тырысты, бұл лауазымды штат заң шығарушы органы сайлап тағайындаған, халықтың тікелей дауысымен емес. Левин Пенсильвания штатының Ассамблеясының мүшелеріне пара бергені үшін айыпталды және 1855 жылдың ақпан айында штаттық тергеуге шақырылды. Левин және басқа да нативистер 1852 жылғы президенттік сайлауда демократ Франклин Пирстің жеңіске жетуіне және вигтердің кандидаттығынан, Мексика-Америка соғысының танымал қолбасшысы генерал Винфилд Скотттың үмітіне қолдау көрсетті. Скотттың отбасында католиктер болғандықтан, оны папизммен байланысты деп айыптады. Левин 1855 жылдың наурыз айында «ешнәрсе білмейтіндер» партиясының алғашқы съезінде ұйымдастырушы спикер ретінде сөз сөйледі. Денсаулығының нашарлауына қарамастан, ол сол күзде Нью-Йорк қаласының саябағында өткен Америкалық орденнің митингісінде баяндама жасады. 1856 жылдың маусым айында Филадельфияда өткен съезде жаңа Республикалық партияның Джон С. Фремонтты президенттікке ұсынғаны Левинді ашуландырып, қынжырға келтірді. Ол Фремонтқа қарсы ұзақ сөз сөйледі, оны Миллард Филлморды «ешнәрсе білмейтіндер» және вигтер партиялары ұсынғаннан кейін Филадельфиядағы Ұлттық залда (қазіргі Тәуелсіздік залы) өткен митингте жеткізді. Бірақ Фремонттың жақтастары оны трибунадан түсіріп алды.

Ақылынан адасу және өлім

Газеттерде Левиннің психикалық күйі күрт нашарлап, Филадельфиядағы ақылға зорлық көрсетілгендер ауруханасына жатқызылғандығы хабарланды. Газеттерде 1859 жылғы маусымда Оңтүстік Каролина штатының Колумбия қаласындағы бауырына барғаннан кейін оның қайтадан қамауға алынғаны айтылған. Левин Ричмондқа баратын пойызға отырғанда "қауіпті және бақылаудан шығып кеткен" күйге түскен, сол кезде жолаушылар мен теміржол қызметкерлері оны ұстап, пошта вагонына қамаған. Оның ақыл-есінің бұзылу себебі белгісіз, бірақ бір газет, телеграф арқылы алынған хабарға сілтеме жасай отырып, "оның ақылсыздығына опиумді шектен тыс қолдану себеп болған болуы мүмкін" деп болжады. Ол Филадельфиядағы ақылға зорлық көрсетілгендер ауруханасына қайтарылып, 1860 жылғы наурыз айында "ақылсыздықтан" көз жұмды. Левин Филадельфиядағы Лорел-Хилл зиратында жерленді. Оның "нативизмді" католицизмге қарсылықпен байланыстыра білуі – оның шеберлігінің белгісі, әсіресе Филадельфияда, онда діни араздық тарихи түрде аз болған және туған жері католиктер мен англикан, квакерлер және басқалармен бірге Колониялық дәуірден бері өмір сүрген. Левиннің өзі жеке діни анимусияға ие болмаған сияқты, бұл оның католиктерге қарсы әрекеттері тек сөздік және мүмкіндікті пайдалану мақсатында болғандығын көрсетеді. 1840-1850 жылдары Филадельфияда Левиннің достасы және көршісі болған, діншіл католик отбасының мүшесі Джон Грегори Бурк (1846–1896) зәңгіленген саяхатшы және әскери қызметкер, Левинді жылы еске алып, Бурк және Левин отбасылары көп жылдар бойы жақын болды деп жазды. Сондай-ақ, Чарльз Нордхофф Льюис Левиннің 1845 жылы бала кезінде жұмыс істеген қызметкері болды және Левинді мейірімді, жомарт жұмыс беруші ретінде еске алды. Левиннің Daily Sun газетінің "баспагер шәкірті" Нордхофф АҚШ әскери-теңіз флотының Қытайға бағытталған кемесінде кабиналық болып жұмыс істегісі келді. Левин жігітке "ласы, мас, ескі теңізші" болып қалатынын ескертті, бірақ соңында кешіріп, Филадельфия әскери-теңіз базасының командирі коммодор Джесси Эллиотпен келісіп, жігітке жұмысқа орналастырды. Осылайша Нордхоффтың теңізшілік және жазушылық мансабы басталды. Левин өз заманының ең танымал спикерлерінің бірі болды, оның сөздері жиі келтіріліп, антологияларға енгізілді. 1905 жылы Пенсильвания штатының тәжірибелі журналисі және саясаткері Александр Келли МакКлюр Левинді сол кезеңнің ең ақылды және ықпалды саясаткерлерінің бірі ретінде еске алды. Чарльстон (Оңтүстік Каролина штаты) тумасы, алдымен Оңтүстік Каролинада, содан кейін Мэрилендте, Луизианада, Кентуккиде және ақырында Пенсильванияда заңгерлік тәжірибесін жүргізген Льюис С. Левин 1844 жылдың жазында болған, католик шіркеулері мен мекемелеріне қарапайым халықтың шабуыл жасап, өртеген ұятты көтерілістерде Американың туған халқының белгілі көшбасшысы болды.

According to newspaper reports, Levin had a complete mental collapse and became so "deranged" that he was placed in the Philadelphia Hospital for the Insane. Newspapers report him being committed on a later occasion in June 1859, after a visit to a brother in Columbia, South Carolina. Levin is said to have become "dangerous and unmanageable" on the train to Richmond, whereupon friends and railway workers subdued him and detained him in the mail car. The nature of his madness is unclear, but one newspaper, expanding on a wire service story, speculated, "His insanity is supposed to have been brought about by an immoderate use of opium." He was returned to the Philadelphia Hospital for the Insane and died there of "Insanity" in March 1860. Levin was buried in Laurel Hill Cemetery in Philadelphia. It is a mark of his skill that he was able to equate "nativism" with anti Catholicism, and to do so in Philadelphia, where sectarian animosity had historically been minimal, and where native born Catholics had lived side by side with Anglicans, Quakers, and others since the Colonial period. Levin himself did not seem to have any personal sectarian animus, which suggests that his anti Catholic activism was merely rhetorical and opportunistic. The explorer and soldier John Gregory Bourke (1846–1896), whose devoutly Catholic family were friends and neighbors of Levin's in 1840s and 1850s Philadelphia, recalled Levin fondly and wrote that the Bourke and Levin families were close for many years. Similarly, Charles Nordhoff worked for Lewis Levin when he was a boy, around 1845, and recalled Levin as a kind, generous employer. A "printer's devil" for Levin's Daily Sun newspaper, Nordhoff really wanted to be a cabin boy on a US Navy ship going to China. Levin first warned the lad that he'd end up as a "dirty, drunken old sailor," but relented at last, and intervened with Philadelphia Navy Yard commander, Commodore Jesse Elliot to get the boy a billet. Nordhoff's maritime and writing career was thereby launched. Levin was one of the most popular public speakers of his era, often quoted and anthologized. In 1905 a veteran Pennsylvania journalist and politician, Alexander Kelly McClure, recalled Levin as one of the shrewdest and most persuasive politicians of the period. A brilliant adventurer named Lewis C. Levin, a native of Charleston, S. C., and a peripatetic law practitioner, first in South Carolina, next in Maryland, next in Louisiana, next in Kentucky and finally in Pennsylvania, was the acknowledged leader of the Native American element that had erupted during the summer of 1844 in what is remembered as the disgraceful riots of that year in which Catholic churches and institutions were burnt by the mob

Ол естіген ең керемет және адал емес ораторлардың бірі болды. Ол әдемі сыртқы келбетке ие болды, әр қимылында көркемдік, сөйлеуінде тартымдылық және мәлімдемелерінде ешқандай шектеусіздік байқалды. Мен оны бірнеше рет сабырлылық және саяси оратор ретінде естідім, және оның кезінде штаттың екі партиясының ешкім оны үгіт-насихат алаңында озып кете алмады деп күмәнданамын. Ол үлкен көпшіліктің қолдауымен сайланды және 1846 және 1848 жылдары қайта сайланды, осылайша қаладан бес жыл қатарынан өкіл болып қызмет етті. (Old Time Notes of Pennsylvania, 1905, 84–85 беттер). АҚШ-тағы діни бостандықтың күрделі тарихы туралы жазған Стивен Уолдман Левин мен оның 1840 және 1850 жылдардағы католиктерге қарсы агитациядағы рөлін еске алды. Левиннің Конгресске сайланған алғашқы яһуди екенін атап өткен Уолдман оны "қудаланған топтың мүшесі болу басқа діни азшылықтардың қиын жағдайына сезімталдық танытуға міндетті емес екенін дәлелдегені үшін" сынға алды.

Жарияланған еңбектер

Шексіздік – құмар ойындар мен өзіне-өзі қол жұмсауға әкелетін алғышарт, бұл Rev. К. К. Колтонның өмірінде көрсетілген, "Лэкон" кітабының авторы, Уильям Ф. Геддес, Филадельфия, 1844
Пенсильваниядан Л. К. Левин мырзаның азаматтыққа қабылдау заңдарын өзгерту туралы сөйлеген сөзі, Дж. & Г. С. Гидеон, 1845
Филадельфиядан Л. К. Левин мырзаның Теңіз күштеріне бөлінетін қаражат туралы заңға түзету ұсынысы бойынша сөйлеген сөзі, Филадельфия теңіз портында секциялық жүзбелі құрғақ док, бассейн және теміржол салуды жүктеу, Вашингтон, 1846
Л. К. Левин мырзаның Римге жоспарланған сапар туралы сөйлеген сөзі, Дж. & Г. С. Гидеон, 1848