Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық педагог, кардиолог және El Colegio Nacional ұйымының негізін қалаушы мүшесі Игнасио Чавес Санчес, М.Д., Ф.А.С.П. (31 қаңтар 1897 жылы Зирандаро, Герреро қаласында туған – 13 шілде 1979 жылы Мехико қаласында қайтыс болған) – көрнекті мексикалық педагог, кардиолог және El Colegio Nacional ұйымының негізін қалаушы мүшесі.
Mexican educator, cardiologist, and founding member of El Colegio Nacional
Ignacio Chávez Sánchez, M. D., F. A. C. P. (born 31 January 1897 in Zirándaro, Guerrero – d. 13 July 1979 in Mexico City) was a prominent Mexican educator, cardiologist, and founding member of El Colegio Nacional.
Білім және кәсіби мансап
Доктор Чавес Сан-Николас колледжінде және Морелия медицина мектебінде оқыды. 1920 жылы Ұлттық университетінде медицина және хирургия мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1920-1921 жылдары Мичоакана университетінің ректоры болды. Ол Морелия медицина мектебінде (1920) және 1922 жылдан бастап Ұлттық медицина мектебінде бірнеше пәннен сабақ берді. Парижде кардиология саласында тағылымдама өтті (1921-1927), Генри Васкес және Чарльз Лобридің жетекшілігімен. Ұлттық медицина мектебінің директоры (1933-1934). Берлин, Прага, Вена, Рим және Брюссельдегі клиникаларды барып көрді, олардың жұмыс істеуін және ұйымдастырылуын зерттеді. Кейіннен ол Мексиканың Бас ауруханасында алғашқы кардиология бөлімін құрды (1924-1944). Сондай-ақ, ол Мексиканың Бас ауруханасының директоры болды (1936-1939). Мексикадағы алғашқы осындай мекеме – Ұлттық кардиология институтын құрды және оның директоры болды (1944-1961), содан кейін 1976 жылдан бастап екі жарым жыл бойы жаңадан салынған институттың директоры қызметін атқарды. Мексиканың Ұлттық автономиялық университетінің ректоры (1965 жылдың наурызынан 1966 жылдың сәуіріне дейін). Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін кардиология саласында халықаралық ынтымақтастықты дамытуға зор үлес қосты. Мексика кардиология қоғамын (1935) және Америкааралық кардиология қоғамын (1946) құрып, төрағалық етті. 1946 жылы Пол Дадли Уайт және Чарльз Лобримен бірге Халықаралық кардиология қоғамын құрды, ол ұйымның вице-президенті (1958-1962) және құрметті өмірлік президенті (1962 жылдан кейін) болды. 1962 жылы Мексика қаласында өткен төртінші Кардиология әлемдік конгресіне төрағалық етті. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (1955) және Америка мемлекеттері ұйымының (1958-1966) кеңесші комитетінің мүшесі болды. Америка мен Еуропаның 18 кардиология қоғамының құрамына кірді. Әлемнің 95 университетінің құрметті докторы немесе ректоры атанды. Басқалардың арасында, ол келесі марапаттарды алды: Францияның Құрмет легионының ұлттық ордені (1933, 1951, 1966); Мануэль Авила Камачо атындағы ғылым сыйлығы (1945); Мехико қаласының азаматтық еңбегі үшін медалі (1945); Генерал Морелос медалі (Мичоакан, 1954); Эдуардо Лисеага атындағы алтын медаль (1960); Ұлттық ғылым сыйлығы (1961); Американдық дәрігерлер колледжінің алтын медалі (Атлантик-Сити, 1963); және Мексика Сенатының Белисарио Домингес медалі (9 қазан, 1975). Оның ескертікі 1980 жылдың 27 қыркүйегінде Ұлттық медициналық орталықтың алдында орналасқан, оның есімімен аталған саябақта ашылды.
Dr. Chávez studied at Colegio de San Nicolás and the School of Medicine of Morelia. He received his bachelor's degree in medicine surgery from the National University in 1920. He was the rector of the Universidad Michoacana de San Nicolás de Hidalgo from 1920 to 1921. He taught several subjects in the School of Medicine of Morelia (1920) and at the National School of Medicine since 1922. He specialized in cardiology in Paris (1921–1927) under Henri Vasquez and Charles Laubry. He was the head of the National School of Medicine (1933–1934). He visited clinics in Berlin, Prague, Vienna, Rome and Brussels to observe their operation and framework. He later founded the first Department of Cardiology within el Hospital General de Mexico (1924–1944). He was also the director of the General Hospital of Mexico (1936–1939). He was the founder and director (1944–1961) of the National Institute of Cardiology, the first hospital of this kind in Mexico, and then he is Director of the newly built Institute, for two and a half years again, starting in 1976. He was the rector of the National Autonomous University of Mexico (March 1965 to April 1966). He was instrumental in establishing international cooperation in cardiology after World War II. He founded and chaired the Mexican Society of Cardiology (1935) and the Interamerican Society of Cardiology (1946). Also in 1946, along with Paul Dudley White and Charles Laubry, he co founded the International Society of Cardiology, an organization of which he was vice chairman (1958–1962) and honorary life chairman (after 1962). He presided over the fourth World Congress of Cardiology held in Mexico City in 1962. He was a member of the counseling committee of the World Health Organization (1955) and the Organization of American States (1958–1966). He participated in 18 different cardiology societies in all America and Europe. He was appointed honorary doctor or rector of 95 universities around the world. Among others, he received the following awards: the National Order of the Honor Legion (France: 1933, 1951, 1966); the Manuel Ávila Camacho Science Award (1945); the Mexico City Medal to the Civic Merit (1945); the General Morelos Medal (Michoacán, 1954); the Eduardo Liceaga Gold Medal (1960); the National Science Award (1961); the American College of Physicians Gold Medal (Atlantic City, 1963); and the Belisario Domínguez Medal awarded by the Senate of Mexico (October 9, 1975). His statue was uncovered on September 27, 1980, in the park named after him which is located in front of the National Medical Center.
Жазбалар
Ол басқа еңбектердің ішінде: Lecciones de clínica cardiológica (Клиникалық кардиология сабақтары) (1931); Enfermedades del corazón, cirugía y embarazo (Жүрек аурулары, хирургия және жүктілік) (1945); México en la cultura médica (Мексика медициналық мәдениетте) (1947); және Диего Ривера, sus frescos en el Instituto Nacional de Cardiología (Диего Ривера, Ұлттық кардиология институтындағы оның фрескалары) (1946).
He wrote, among other works: Lecciones de clínica cardiológica (Lessons on Clinical Cardiology) (1931); Enfermedades del corazón, cirugía y embarazo (Heart diseases, surgery and pregnancy) (1945); México en la cultura médica (Mexico in Medical Culture) (1947); and Diego Rivera, sus frescos en el Instituto Nacional de Cardiología (Diego Rivera, his murals in the National Institute of Cardiology) (1946).