Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Императорлық жапон фельдмаршалы Хажиме Сугияма (杉山 元) – жапон фельдмаршалы және Екінші дүниежүзілік соғыстың басым бөлігінде Жапонияның әскери басшыларының бірі. 1937 жылы Армия министрі қызметін атқарар тұсында Сугияма Марко Поло көпірі оқиғасына жауап ретінде Қытайға қарсы әскери қимылдарды бастаудың негізгі күші болды. 1940 жылы Армия штабының бастығы болып тағайындалғаннан кейін, ол Оңтүстік-Шығыс Азияға кеңейуді және АҚШ-қа қарсы алдын ала соғыс жүргізуді ынталандырды. Екінші дүниежүзілік соғыстың Тынық мұхиты аймағындағы соғыс басталғаннан кейін Сугияма 1944 жылғы ақпан айында премьер-министр Хидеки Тоджо оны қызметтен шеттетуге дейін армияның де-факто бас қолбасшысы болды. 1944 жылғы шілдеде Тоджоның биліктен алынуынан кейін, ол 1945 жылғы сәуірде таратылғанға дейін Куниаки Койсо кабинетінде қайтадан Армия министрі лауазымын иеленді. 1945 жылғы 2 қыркүйекте Жапонияның капитуляциясына он күннен кейін ол өз-өзіне қол жұмсады.
Imperial Japanese field marshal
Hajime Sugiyama (杉山 元) was a Japanese field marshal and one of Japan's military leaders for most of the Second World War. As Army Minister in 1937, Sugiyama was a driving force behind the launch of hostilities against China in retaliation for the Marco Polo Bridge Incident. After being named the Army’s Chief of Staff in 1940, he became a leading advocate for expansion into Southeast Asia and preventive war against the United States. Upon the outbreak of hostilities in the Pacific theater of World War II, Sugiyama served as the army’s de facto commander in chief until his removal by Prime Minister Hideki Tojo in February 1944. Following Tojo's ouster in July 1944, he once again held the post of Army Minister in Kuniaki Koiso's cabinet until its dissolution in April 1945. Ten days after Japan's surrender on 2 September 1945, he committed suicide.
Ерте өмір және мансап
Фукуока префектурасының Кокура (қазіргі Кітакиусу қаласының бөлігі) бұрынғы самурай отбасында туған Сугияма 1901 жылы Жапон императорлық армия академиясының 12-шы сыныбын бітірді. Ол орыс-жапон соғысында IJA 12-ші дивизиясының 14-ші полкінің 3-ші батальонында кіші офицер болып қызмет етті және Шахо шайқасында бетінен жараланды. Сол жарақаттың салдарынан ол оң көзін толық аша алмады. 1910 жылы Армия штабының колледжінің 22-шы сыныбын бітіргеннен кейін Сугияма Жапон императорлық армиясының Бас штабының 2-бөлімінде (барлау) қызмет етті. 1912 жылы ол Филиппин мен Сингапурға әскери атташе ретінде жіберілді, азаматтық сауда компаниясының қызметкері кейпінде және Жапон императорлық Әскери-теңіз флотының лейтенанты кейпінде Субик шығанағындағы АҚШ Әскери-теңіз базасын тексеру сапарына қатысты. 1913 жылы майор болып тағайындалған ол 1915 жылы Британдық Үндістанға әскери атташе болып жіберілді, онда ол Үндістан тәуелсіздігі үшін күрескен белсенділер Раш Бехари Боз және Субхас Чандра Бозбен құпия кездесті. 1918 жылы ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың Таяу Шығыс майданына әскери бақылаушы ретінде жіберілді. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Ұлттар Лигасының әскери авиация комитетінде қызмет етті. Жапонияға оралғаннан кейін Сугияма подполковник атанды және 1918 жылдың желтоқсанында 2-ші әуе батальонының командирі болды. Үш жыл өткен соң, 1921 жылы ол полковник атағына көтерілді. Әскери авиацияны жақтаған ол 1922 жылы Жапон императорлық армиясының әуе күштерінің алғашқы басшысы болды.
Born to a former samurai family from Kokura (now part of Kitakyushu City), Fukuoka Prefecture, Sugiyama graduated from the 12th class of the Imperial Japanese Army Academy in 1901. He served as a junior officer with 3rd Battalion of the 14th Regiment of the IJA 12th Division in the Russo Japanese War, and was wounded in the face during the Battle of Shaho. Due to scars from that injury, he was unable to fully open his right eye. After graduating from the 22nd class of the Army Staff College in 1910, Sugiyama served in Section 2 (Intelligence) within the Imperial Japanese Army General Staff. He was posted as military attaché to the Philippines and Singapore in 1912, disguised as a civilian trading company employee, and disguised as an Imperial Japanese Navy lieutenant, joined in an inspection tour of the United States Navy base at Subic Bay. Promoted to major in 1913, he was posted again as military attaché to British India in 1915, where he met in secret with Indian independence activists Rash Behari Bose and Subhas Chandra Bose. In 1918, he was sent as a military observer to the Middle Eastern theatre of World War I. At the end of the war, he served on the League of Nations committee on military aviation. On his return to Japan, Sugiyama was promoted to lieutenant colonel, and commander of the 2nd Air Battalion in December 1918. Three years later in 1921, he was promoted to colonel. A strong proponent of military aviation, he ultimately rose to become the first head of the Imperial Japanese Army Air Service in 1922.
Әскери саясатқа араласуы
1924 жылы Сугияма армия министрі Угаки Казусигедің қорғауында болды. Кейіннен 1925 жылы мамыр айында генерал-майор болып, 1928 жылы әскери істер бюросының директоры болып тағайындалды. Сол уақытта ол Тосейха армиясының бақылау фракциясының жетекші тұлғасына айналды. 1931 жылы Март оқиғасына қатысып, Угакиді премьер-министр етуге тырысқан сәтсіз төңкеріске ұшырады. Сол жылы ол армияның орынбасары ретінде Мұкден оқиғасындағы әскери әрекеттерді қорғап ресми мәлімдеме жасады. Садао Аракидің қарсыласы Кодоха фракциясының армия министрі лауазымына көтерілуімен Сугияма 1933 жылы наурыз айында Жапон императорлық армиясының әуе қызметіне жіберілді. Алайда, 1936 жылы 26 ақпандағы сәтсіз төңкеріс Кодоханың билік орындарынан тазалануына әкелді және Сугияма 1936 жылы қарашада толық генерал болып тағайындалды.
In 1924, Sugiyama became a protege of Army Minister Ugaki Kazushige. Subsequently, he was promoted to major general in May 1925 and appointed Director of the Bureau of Military Affairs in 1928. Within the same timeframe, he also became a leading figure in the Army's Control Faction, the Tōseiha. In 1931, he participated in the March incident, a failed coup d'etat which attempted to make Ugaki Prime Minister. Later that year, as Under Secretary of the Army, he made an official announcement defending the actions of the military in the Mukden Incident. With the rise of the rival Kōdōha faction under Sadao Araki to the post of Army Minister, Sugiyama was sidelined to the Imperial Japanese Army Air Service in March 1933. However, the failed coup d'etat of the February 26 incident in 1936 led to a purge of the Kōdōha from positions of authority and Sugiyama was promoted to full general in November 1936.
Әскери министр
1937 жылдың ақпан айында Сугияма премьер-министр Сэнджуро Хаяши кабинетінде әскери министр болды және премьер-министр Фумимаро Коноэ кезінде де сол лауазымда қалды. Оның қызмет еткен кезеңінде жапон және қытай әскерлері арасындағы шиеленіс күшейді. Марко Поло көпірі маңында қақтығыс басталғанда, Сугияма Коноэді Қытайға қарсы шаралар қабылдауға ынталандырды, осылайша Екінші Қытай-Жапон соғысы басталды.
In February 1937, Sugiyama became Army Minister in the cabinet of Prime Minister Senjūrō Hayashi and remained in that position under the succeeding Prime Minister, Fumimaro Konoe. During his tenure, tensions between Japanese forces and the Chinese grew more severe. When hostilities broke out near the Marco Polo Bridge, Sugiyama pushed Konoe for retaliation against China, thereby giving rise to the Second Sino Japanese War
Әскер басшылығына көтерілу
1938 жылғы 3 маусымда Сугияма әскери министр қызметінен кетіп, Жапонияның Жоғарғы соғыс кеңесінің мүшесі болды. 1938 жылдың желтоқсанында ол кеңестен қысқа мерзімге шығып, Солтүстік Қытай облыстық армиясы мен Моңғолия гарнизонының басшылығын қабылдады, ал 1939 жылдың қыркүйегінде қайта оралды. 1940 жылғы 3 қыркүйекте Хажиме Сугияма егде ханзада Канин Котохитодан кейін Жапон императорлық армиясы Бас штабының бастығы болып тағайындалды.
On 3 June 1938, Sugiyama left his position as Army Minister to become a member of Japan's Supreme War Council. In December 1938, he briefly left the Council to assume command over the North China Area Army and the Mongolia Garrison Army respectively before returning in September 1939. By September 3, 1940, Hajime Sugiyama succeeded the elderly Prince Kan'in Kotohito as Chief of the Imperial Japanese Army General Staff.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс Азия мен Тынық мұхиты аймағына тараған шақта генерал Сугияма Батыспен соғыс үшін лобби жасаған Армияның жетекші офицерлерінің бірі болды. 1941 жылдың 5 қыркүйегінде император Хирохито оны 1937 жылы Жапонияның Қытайға басып кіруі үш айдың ішінде аяқталады деген қате болжамы үшін айыптады. Дегенмен, 1941 жылдың 1 желтоқсанына дейін император соғысқа императорлық келісімін берді. Соғыс басталғаннан кейін Сугияма Армияның келесі әскери операцияларын басқаруға жауапты болды. Бірнеше айдың ішінде Жапон империясы Оңтүстік-Шығыс Азияда және Тынық мұхитының батысындағы Малайя, Голландтік Индонезия, Бірма және Филиппин сияқты кең аумақты жаулап алды. 1943 жылдың басында Мидуэй және Гуадалканал шайқастарында жапондықтар шешулі жеңіліске ұшырағаннан кейін соғыстың бағыты өзгерді. Сол жылы Сугияма фельдмаршал атағын алды. Соғыс майдандарының барлығы құлаған кезде Сугияма 1944 жылдың 21 ақпанында генерал Хидеки Тоджо (премьер-министр қызметін де атқаруын жалғастырған) тарапынан Бас штаб бастығы лауазымынан алынды. Ұзақ өтпей ол Әскери оқу-жаттығу жөніндегі бас инспектор болып тағайындалды, бұл әлі де Армиядағы ең беделді лауазымдардың бірі болатын. 1944 жылы Тоджо биліктен қуылғаннан кейін Сугияма премьер-министр Куниаки Койсоның жаңа кабинетінде қайтадан Армия министрі болды. 1945 жылдың шілдесінде ол Бірінші жалпы армияға басшылық етуге шақырылды, ол одақтастардың күтілетін шабуылына қарсы Жапонияның шығыс жартысын қорғауға бағытталған. Жапонияның капитуляциясына он күннен кейін, жеңіске жеткен одақтас державалардың талабы бойынша Жапон императорлық армиясын толық таратуға дайындық жұмыстарын аяқтағаннан кейін Сугияма кеңсесіндегі үстелінде отырып, револьверімен көкірегіне төрт рет атып, өз-өзіне қол жұмсады. Үйде оның әйелі де өз-өзіне қол жұмсады. Оның қабірі Токиодағы Фучуде орналасқан Тама зиратында.
On the eve of the Second World War's expansion into Asia and the Pacific, General Sugiyama was one of the leading Army officers lobbying for war with the West. On September 5, 1941, Emperor Hirohito challenged his confidence in a quick victory over the Western powers by berating him for erroneously predicting in 1937 that Japan's invasion of China would be completed within three months. Nonetheless, by 1 December 1941, the Emperor ultimately gave his imperial sanction for war. Following the war’s outbreak, Sugiyama was responsible for directing the Army’s ensuing military operations. In a matter of months, the Empire of Japan conquered a broad swathe of territory in Southeast Asia and the western Pacific including Malaya, the Dutch East Indies, Burma, and the Philippines. By the beginning of 1943, the tide of the conflict had turned against the Japanese after their forces were decisively defeated at the battles of Midway and Guadalcanal. In the same year, Sugiyama was awarded the honorary rank of field marshal. As the war fronts collapsed on all sides, Sugiyama was relieved of his post as Chief of the General Staff on February 21, 1944, by General Hideki Tōjō (who continued to serve concurrently as Prime Minister). Shortly thereafter, he was appointed to the Inspector general of Military Training, which was still one of the most prestigious positions in the Army. After Tōjō's ouster in 1944, Sugiyama again became Army Minister in the new cabinet of Prime Minister Kuniaki Koiso. In July 1945, he was asked to take command of the First General Army, which directed defenses of eastern half Japanese mainland against the anticipated Allied invasion. Ten days after the surrender of Japan, after finishing preparations for the final dissolution of the Imperial Japanese Army as dictated by the victorious Allied Powers, Sugiyama committed suicide by shooting himself four times in the chest with his revolver while seated at his desk in his office. At home, his wife also killed herself. His grave is at the Tama Cemetery, in Fuchū, Tokyo.