Кіріспе

Александр Васильевич Горбатов (Алекса́ндр Васи́льевич Горба́тов; 21 наурыз 1891 – 7 желтоқсан 1973) – Бірінші дүниежүзілік соғыста Ресей империясының әскерінде офицер болып қызмет еткен, Екінші дүниежүзілік соғыста Қызыл Армияның генерал-полковнигі болған және Кеңес Одағының Батыры атағымен марапатталған кеңес генералы. Соғыстан кейін Горбатов Кеңес оккупациялаған Германия мен Шығыс Германияда кеңес әскери коменданты болып қызмет етті және армия генералы званиясында төрт жұлдызды генерал болып зейнетке шықты. Оның "Өмірімнен өткен жылдар" атты танымал автобиографиясы 1964 жылы жарық көрді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс және оның салдары

Александр Горбатов Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ресей империясының әскерінде қызмет етті, Шығыс майданында көптеген шайқастарда, оның ішінде Танненбург, Галиция, Пржемысль шайқастарында, Горлице-Тарнов шабуылында, екі Мазур көлдері шайқасында, Брусилов пен Керенский шабуылдарында күресті. Қазан төңкерісінен және одан кейінгі Ресей азамат соғысынан соң Горбатов 1919 жылы Қызыл Армияға командир ретінде қабылданды (барлық совет офицерлері «командирлер» деп аталды, себебі совет басшылары «офицер» сөзі Қызыл Армия үшін тым батыстық болып санайтын). Горбатов өзгеше көзге түсіп, ерлігі үшін Қызыл Ту орденімен марапатталды. Осы лауазымдағы міндеттерін ұсынылғандай орындағаннан кейін Горбатов 3-армияның қолбасшысы болып тағайындалды және Қызыл Армияның Германияға жасаған жорығында маңызды рөл атқарды. Соғыстан кейін 1945 жылы Кеңес Одағының маршалы Георгий Жуковтың басшылығымен Берлиннің советтік коменданты болып тағайындалды. Горбатов 1950-1954 жылдары Совет Әуе десант әскерлерінің қолбасшысы, ал 1954-1958 жылдары Балтық әскери округінің қолбасшысы болды. 1955 жылдың 11 наурызында ол армия генералы атағына ие болды (маршалдан бір саты төмен, төрт жұлдызды генерал). Оның өмірбаяндық әңгімесі совет әдеби журналы «Новый мир» журналының 1964 жылғы наурыз-мамыр санында жарияланды, ал Батыста «Өмірімнен өткен жылдар» деген атпен шықты.