Кіріспе
Уильям Батлер Йейтс жазған "Адамның қарғысы" поэмасы. Бұл өлеңде Йейтс әдемі нәрсені жасаудың қиындығын бейнелейді. Тақырыбы Жаратылыс кітабына сілтеме жасайды, адамның күнәға түсуі мен еңбек пен ләззаттың бөлінуін еске түсіреді. Йейтс бұл поэманы 1903 жылы жарық көрген "Жеті орман" жинағына қосты.
"Adam's Curse" is a poem written by William Butler Yeats. In the poem, Yeats describes the difficulty of creating something beautiful. The title alludes to the Book of Genesis, evoking the fall of man and the separation of work and pleasure. Yeats originally included the poem in the volume In the Seven Woods, published in 1903.
Өмірбаяндық контекст
"Адамның қарғысы" Мод Гон мен Джон Макбрайдтың үйленуі алдында жазылған. Йейтс Мод Гонн мен оның қарындасы Кэтлин Пилчермен болған кездесуден шабыттанды.
Құрылымы
Өлең үш шумақтан тұрады, әр шумақта жұп өлең жолдары (барлығы 19 жұп). Рифмалардың кейбіреуі толық (мысалы, жылдар/құлақтар), ал кейбіреуі жартылай ғана (мысалы, дін қызметкерлері/содан кейін). Бірінші, екінші және үшінші шумақтар бір-бірімен байланысты, ашық рифма схемасын қолданады (мысалы, "жаздың соңы | дін қызметкерлері | содан кейін"; "жеткілікті сауда | махаббат аты"; "дегенмен өстік | қуыс ай"). Бірінші шумақта квази-сонет құрылымы пайда болады, бұл, мүмкін, "әдемі ескі кітаптардан алынған үлгілерге" және Йейтске дейінгі дәуірлердің формализміне сілтеме/құрмет көрсету. Оның 14 жолының алғашқы 13-і үздіксіз, ал соңғысы үш ямбтан тұрады. Бұл өз кезегінде, енжамбмент арқылы жүзеге асырылады және екінші шумақтың бірінші жолына жалғасады (яғни, "Шейіттер әлемді шақырады. | Осыдан кейін"). Екінші шумақтың бірінші жолы бірінші шумақтың соңғы жолымен ортақ, және қайталанбайтын жұптардың ұқсас форматын сақтайды. Оның соңғы жолы үшінші шумақтың бірінші жолымен шамамен рифмаланады (яғни, "жеткілікті" және "сүйіспеншілік" арасындағы көлбеу рифма). Үшінші және соңғы шумақ ұзындығы бойынша алдыңғыларынан ерекшеленеді. 11 жолдан (5 жұп өлең жолынан) тұратын үшінші шумақ, қалғандарына қарағанда айтарлықтай қысқа.
Қорытынды
Ейтс өзінің саласындағы бағалаушы рөлін атқарады, өнердегі (содан кейін, барлық жердегі) сұлулықтың табиғи түрде туындайтыны туралы пікірді сынап, жоққа шығарады. Оның орнына, ол сұлулықтың тек қана зор рухани жігер арқылы ғана пайда болатынын жақтайды. Өзінді "шейіттермен" теңестіре отырып, ақын құрбан болған адамның көзқарасынан сөйлейді және өзінің тұжырымын дәлелдейтін аргументтер келтіреді. Йетстің өлеңі, кейде сырттай жәй көрінсе де, шығармашылық процесті және оны кәсіп еткендерді жақсырақ түсінуге шақырады.