Кіріспе

Аэолозавр (, /iː//oʊ //l//oʊ /'/s//ɔːr//ə//s/; "Аэолдың кесірткесі") – қазіргі Оңтүстік Америкадағы соңғы креда кезеңіне жататын титанозаврлық савропод динозаврлар туысы. Басқа савроподтар сияқты, ол төрт аяқты, ұзын мойын және құйрықты шөп жейтін жануар болған. Аэолозавр титанозаврлардың арасында жақсы зерттелген, өйткені ол кем дегенде екі түрге жататын бірнеше жеке тұлғаның қалдықтарымен белгілі. Дегенмен, көптеген титанозаврлар сияқты, оның бас сүйегінің қалдықтары табылған жоқ. Aeolosaurus rionegrinus-тің голотипі жеті құйрық омыртқасынан, сондай-ақ екі алдыңғы және оң артқы аяқтарының бір бөлігінен тұрады. Ол Аргентинадағы Ангостура Колорада формациясында табылды, ол соңғы креда кезеңінің Кампан сатысына, шамамен 83-74 миллион жыл бұрын жатады. А. maximus түрі 2021 жылы Arrudatitan жаңа туысына жіберілді.

Этимология

Бұл динозаврдың аты грек мифологиясындағы Эол есімді тұлғадан алынған, ол Гомердің "Одиссеясында" желдің сақшысы ретінде танымал, себебі оның қалдықтары табылған Патагония аймағында жиі жел соғады. Туыс атауында динозаврлардың аттарында дәстүрлі түрде қолданылатын грекше "sauros" ('кесіртке') жұрнағы бар. А. rionegrinus түрлік атауы Аргентинаның Рио-Негро провинциясындағы орналасқан жерімен байланысты. 1987 жылы аргентиналық палеонтолог Хайме Пауэлл осы туысты және түрді атап, сипаттаған. А. rionegrinus титанозаврлар үшін мықты денелі болған, оның аяқ сүйектері Салтазаврдың сүйектерімен салыстырылатын беріктікке ие. Оның құйрығының ортаңғы бөлігіндегі омыртқалардың денелері созылған. 1993 жылы сипатталған тағы бір үлгіде бес құйрық омыртқасы, сондай-ақ алдыңғы аяқ және жамбас сүйектері бар. Оң жаққа екі шыбық сүйегі (алдыңғы қол) болғандықтан, бұл үлгі кем дегенде екі жеке тұлғадан тұруы керек. Бұл сүйектермен бірге екі остеодерм, яғни сүйекті қабықшалар да табылды, бұл динозаврдың қабықпен жабылғандығын көрсетеді. Бұл үлгі Рио-Негроның Аллен қалыптасуынан алынған, ол шамамен 70-68 миллион жыл бұрынғы мастрихт кезеңінің ортасына жатады. Бұл үлгіде Aeolosaurus туысына тән белгілер бар, бірақ ол одан кейінгі кезеңге жатады және авторлар оны мүмкін екінші түр деп тануға жеткілікті айырмашылықтарды көрсетті.