Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уиттингейм – Шотландияның Шығыс Лотиан аймағындағы шағын ауылмен бірге, Хэддингтон мен Данбардың арасында, сондай-ақ Шығыс Линтонның жанында орналасқан қауымшалық аудан. Аймақ Ламмермуир тауларының етегінде жатыр. Уиттингейм мұнарасы 15 ғасырда салынған және бүгінге дейін тұрғын үй ретінде пайдаланылуда. Бұл ауыл премьер-министр Артур Балфурдың туған және жерленген жері.
Whittingehame is a parish with a small village in East Lothian, Scotland, about halfway between Haddington and Dunbar, and near East Linton. The area is on the slopes of the Lammermuir Hills. Whittingehame Tower dates from the 15th century and remains a residence. The village is the birthplace and burial place of Prime Minister Arthur Balfour.
Барония
Барония ежелден Март әулетінің Дунбар графтарының меншігінде болған, және Чалмерстің «Каледониясы» олардың онда барондық сот өткізгенін жазбаға алған. 1372 жылы Джордж де Дунбар, 10-шы Март графы, қарындасы Агнесті Джеймс Дугласқа, Далкиттен, Уитингхэм поместьесімен және шіркеудің қамқорлығымен үйлендірді. Дугластар 200 жылдан астам уақыт бойы иелік етті: шамамен 1537 жылы Басс әміршісі Роберт Лаудердің қызы (1517/18 жылы қайтыс болған) Элизабет Уильям Дугласқа, Уитингхэмге үйленді, ал 1564 жылғы қазан айында Шотландия королевасы Мэри олардың ұлы Уильям Дуглас Уитингхэмге (1595 жылғы 17 желтоқсанда қайтыс болған), Әділет коллегиясының сенаторына, Уитингхэм барониясын, қамал, диірмендерді және ондағы шіркеудің құқығын растады, бұл 1567 жылғы 19 сәуірде парламентте бекітілді. Осы Уильям Дуглас 1566 жылы Элизаветаға (1608 жылғы 6 тамыздан кейін қайтыс болған) үйленді, ол Сер Ричард Мейтленд Летингтонның қызы, Әділет коллегиясының сенаторы болған.
The barony was anciently the possession of the Dunbar Earls of March family, and Chalmers' Caledonia records that they held their baronial court there. In 1372 George de Dunbar, 10th Earl of March, gave in marriage with his sister Agnes to James Douglas of Dalkeith, the manor of Whittingehame, with the patronage of the chapel. The Douglases remained in possession for over 200 years: about 1537 Elizabeth (d. after August 1557), daughter of Sir Robert Lauder of The Bass (d. 1517/18), married William Douglas of Whittingehame, and in October 1564 Mary, Queen of Scots, confirmed to their son, William Douglas of Whittinghame (d. 17 December 1595), a Senator of the College of Justice, the barony of Whittingham, the castle, mills, and the avowson of the Church there, ratified by parliament on 19 April 1567. This William Douglas had married in 1566 Elizabeth (d. after 6 August 1608), daughter of Sir Richard Maitland of Lethington, a Senator of the College of Justice.
Дарнли мен Риччо
Мэридің күйеуі, Лорд Дарнлиді өлтіру жоспары 1566 жылы Уиттингейм замкісінде кеңінен талқыланған деседі, және сол жылдың наурыз айында «Уиттингеймнің Уильям Дугласы, Дуглас пасторы Арчибальд Дугластың інісі» Дэвид Риччоны өлтіру құсауына қатысқандардың бірі ретінде айтылады. 1582 жылдың 26 тамызында Уильям Дуглас Уиттингеймнің Рутвен шабуылшыларының бірі ретінде тіркелген. 1630 жылдың 28 желтоқсанында, Арчибальд Дуглас, Уиттингеймнің 5-шісі, бұрынғы жұптың ұлы және мұрагері, Арчибальд Сидсерфтің Уиттингейм шіркеуінде крещение рәсіміне куә болды, бірақ 1640 жылы Арчибальд баласыз қайтыс болды. Уиттингейм оның інісі, Гарвальдқа жақын орналасқан Стоунпаттың сэр Уильям Дугласына өтті, оның қызы Изобель 1628 жылы Келлор әулетінен сэр Артур Дугласқа үйленді, ал олардың қызы Елизавета (1632–1668) 1652 жылы Кингстонның 1-ші виконты Александр Сетонға үйленді және Уиттингеймді оған мирас етті (Елизаветаның ағасы Арчибальд үйленбей қайтыс болды). Олардың кіші қызы Елизавета 1695 жылы үйленген кезде күйеуі Уильям Хейге (Дунс және Дрюмельзер, Пиблшир) Уиттингеймді мирас етті. Хейлерлер, меншік иелері ретінде, өз жалға алушыларымен жоғары құрметпен қарым-қатынас жасады. 1817 жылы олар Гарвальдқа жақын орналасқан Уиттингейм мен Стоунпатты, Үндістанда зор байлық жинаған Джон Балфурдың екінші ұлы Джеймс Балфурға сатты. Джеймс Балфур кейіннен көптеген көршілес жерлерді сатып алып, өз иелігін кеңейтті. 1900 жылға қарай Уиттингейм иелігінде шамамен 25 ферма болды. Фиф аймағындағы көмір шахталары 19-ғасыр бойы олардың өркендеуіне үлкен үлес қосты.
It is said that the plot to murder Mary's husband, Lord Darnley, was discussed at length at Whittingehame castle in 1566, and in March of that year "William Douglas of Whittingehame, brother to Master Archibald Douglas parson of Douglas", is cited as one of those in the conspiracy to murder David Riccio. On 26 August 1582 William Douglas of Whittingehame is cited as one of the Ruthven raiders. On 28 December 1630, Sir Archibald Douglas, 5th of Whittingehame, son and heir of the previous couple, was a witness to the baptism of Archibald Sydserf at Whittingehame Church, but by 1640 Sir Archibald was dead with no issue. Whittingehame passed to his brother Sir William Douglas of Stoneypath, near Garvald, whose daughter Isobel married, in 1628, Sir Arthur Douglas of the Kellour family, and their daughter Elizabeth (1632–1668) married, in 1652, Alexander Seton, 1st Viscount of Kingston and carried Whittingehame to him (Elizabeth's brother Archibald having died unmarried). Their youngest daughter Elizabeth, carried Whittingehame to her husband William Hay of Duns and Drumelzier, Peebleshire, upon their marriage in 1695. The Hays, as proprietors, were highly esteemed by their tenants. In 1817 they sold Whittingehame and Stoneypath, near Garvald, to James Balfour, second son of John Balfour, 5th of Balbirnie in Fife, who had made a large fortune in India. James Balfour subsequently enlarged his estate by buying up a great many adjoining properties. By 1900 there were about 25 farms on the Whittingehame estate. The coal mines on their Fife lands greatly increased their prosperity throughout the 19th century.
Уиттингейм үйі
Джеймс Балфур Хэддингтоннан Джеймс Дорвардты сер Роберт Смирктің жобасы бойынша жаңа неоклассикалық сарай мен кеңселер салуға шақырды, Уиттингхэм үйі, шамамен 1817 жылы салынған, он жыл өткен соң архитектор Уильям Берн толықтырулар мен өзгерістер енгізді. Бұл Балфурлар отбасының үйіне айналды және премьер-министр Артур Балфур мен ғалым Фрэнсис Мейтленд Балфурдың туған жері болды. 1939-1941 жылдары Уиттингхэм Киндертранспорт арқылы Ұлыбританияға келген еврей босқындары үшін мектепке айналдырылды. «Уиттингхэм фермалық мектебі» деп аталған бұл мектепте 7 мен 17 жас аралығындағы 160 бала тәрбиеленді. Бұл ғимарат, үлкен ауылдық үй және «А» санатындағы ескерткіш, қазірге дейін тұр, бірақ қазір жеке пәтерлерге бөлінген. Ол жалпы қоғамға ашық емес. Балфурлардың иелігінен кейін әр түрлі қолдардан өткеннен соң (бір кезде ол «Холт мектебі» деген жекеменшік мектеп болды, бірақ жабылып, мүлік пайдаланылмастан қалды), әлі де көруге таң қалдырарлық көп нәрсе бар, соның ішінде асхананың әсем безендірілген төбесі.
James Balfour engaged James Dorward, from Haddington, to build a new neo classical mansion and offices to designs by Sir Robert Smirke, Whittingehame House, completed about 1817, with additions and alterations by architect William Burn ten years later. This became the family home of the Balfours and the birthplace of the Prime Minister Arthur Balfour and the scientist Francis Maitland Balfour. Between 1939 and 1941, Whittingehame was converted into a school for Jewish refugee children coming to Britain through the Kindertransport. The school, known as the Whittingehame Farm School, sheltered 160 children between the ages of 7 and 17. This building, a huge country house and A listed, still stands, albeit now divided into private apartments. It is not open to the public. Having passed through various hands after the Balfours (at one time it was a private school Holt School, but it closed and the property lay dormant) there is still much of interest to see, including a spectacular ceiling to the dining room.
Шіркеу мен ауыл
Уиттингемде лаирд басшылық еткен епархиялық мектеп көптен бері орналасқан еді, ал Джеймс Хогг мырза 1742 жылы сол жерге мектеп мұғалімі болып тағайындалды; ол көршілес Морхамнан келген. 1820 жылы Джеймс Балфур шіркеуді қайта салды, бұл 1722 жылғы бұрынғы қайта құрылған шіркеудің орнына салынды, содан кейін 1840 жылы бұрынғы ортағасырлық елді мекеннің солтүстік-батысында жаңа үлгілі ауыл салды. Ол мектеп ғимаратынан және қызыл құмтастан салынған коттедждер қатарынан тұрады. 1950 жылдан 1955 жылға дейін ол "Whittingehame House School For Boys" деп аталған пансиондық мектеп болды, содан кейін бірнеше жыл өткен соң Холтс академиясы деп аталатын мектеп ретінде пайдаланылды; бірақ ол тек бірнеше жыл ғана жұмыс істеді. Содан кейін ол сатылып, 3-4 пәтерге айналдырылды.
A parochial school, of which the laird was patron, was long established at Whittingehame, and Mr James Hogg was appointed schoolmaster there in 1742; having transferred from neighbouring Morham. In 1820, James Balfour rebuilt the church, supplanting the previous rebuild of 1722, and then established, in 1840, a new model village to the north west of the former medieval settlement. It consists of a schoolhouse and a string of cottages, all in red sandstone. From 1950 to 1955, it was a boarding school called "Whittingehame House School For Boys", then a few years later, it was used as a school called Holts Academy; which only lasted a few years. After that, it was sold off and converted to 3 or 4 apartments.
Аңыздар
Халық аңызы бойынша, Уиттингемде бір кезде крещениеден өтпеген баланың рухы болған, ол аты болмағандықтан, кейінге өмірге кіре алмады. Бір түні, мас адам сол рухқа кездесіп, оны "Қысқа Хоггерс" деп атады. Аты берілгеніне қуанған рух қайтадан көрінбеді.
There is a folk legend that Whittinghame was once home to the ghost of an unbaptised child, who could not enter the afterlife because he had no name. One night the ghost was encountered by a drunk, who addressed him as 'Short Hoggers'. The ghost, overjoyed at being given a name, was never seen again.